—— S—
fuerit:⁊ ſi vobis tempus ſuperfuerit: dice ⸗ att.s. re Pater nf nõ differatis. Ipſa em̃ domi ⸗ nicu oꝛatio apellatur: in qua ſeptem peti⸗
*
tiones reperiunt᷑: in quibus om̃es ſpecies
dꝛatiõis compꝛehenduntur: quibus venm interpellamus pꝛo apetendis bonis ⁊ pꝛo vitandis malis:aut pꝛo delendis cõmiſſis · Tres em̃ pꝛime petitiões pertinẽt ad ęter⸗ nitatem: Reliquę vero quattuoꝛ ad hant vitam tempoꝛalẽ pertinere videntur: quia ⁊panis quotidianus: ſcilicet piritaliſ licet ſit fempiternus:ad hoc tamẽ tempus etiã pertinet inquantũ miniſtratur anim qui/ puſdam ſignis: dictis vel ſcriptis. Et ideo panis dicit: quia laboꝛãdo⁊ diſſerendo di ſcitur:⁊ ita quaſi manducando degiutitur- Nunc quoq; peccata dimittunt᷑ nobis: et nos dimittimus alijs: quę petitio eſt inter quattuoꝛ ſecida. Et temptatões quę nunc noſtrã vitã infeſtant:⁊ ipſa liberatio a ma⸗ oꝛad hanc vitam pertinent:quia dei iuſti cia moꝛtem incurrimꝰ: vnde dei miſericoꝛ⸗ dia liberandi ſumꝰ. Qug cum ita ſint ipſa⸗ rum peritionũ verba diligentiꝰ pertractan da ſũt: vt intellecta maioꝛẽ generẽt coꝛdis aſfectũ:⁊ qð petitur ad veiocioꝛẽ perduca P tur effecti. Gꝛate igit᷑ fratres dicentes Pa ter noſter:referentes gratias largitoꝛi oim bonoꝝ: qui dulcedo noſtra eſt:vita ⁊ reſur⸗ rectio noſtra eſt:ſpes noſtra eſt:⁊ lumẽ ocu loꝛum noſtroꝛũ: baculus ſenectutis noſtre: donans nobis ſeuſum vt eum agnoſcam?: ⁊ſecreta ſecretoꝝ ſuoꝝ intelligamus. Ipſe em̃ nobis dedit efficaciam in opere:gratiã inter electos:effectum in ſuis ⁊ ſuoꝝ piece⸗ ptis: ſolamen ⁊cõſtantiã in aduerſis: cau⸗ telam in pꝛoſperis ⁊ timoꝛẽ:⁊ quocũq; ver⸗ rimur ſua grandis miſericoꝛdia nos pꝛeui⸗ nit. O fratres mei non negligamus oꝛare: non carnẽ domare: nð vigilare.Et tamen gquid ei retribuemus:qui non permiſit nos ſubmergi cũ in mari magno eſſemus? Ecce em̃ conſumpti eramus ⁊ nos liberauit:Er⸗ rantes eramus in ſpculo: ⁊ reduxit nos ad viam: Ignoꝛãtes eramus:⁊ vᷣocuit nos ve riratis viam. Non igit᷑ tedeat nos oꝛare:qꝛ non familiã regere:led tantum deo placere debemus. Et vt bene pſallere ⁊ oꝛare poſſi tis:abſq; magno coꝛpoꝛis impedimẽto:de bonis epiſcopatus eccleſię hipponenſis cen tum et quinquaginta veſtimenta cum cal⸗ ciamentis vobis dilectis fratribus depoꝛ⸗
Auguſtin
tari pꝛęcepi:vt tempoꝛe frigoꝛis quantum neceſſe fuerit vnuſquiſq; recipiat reponen⸗ tes ea et cuſtodientes in communt veltia⸗ no cum oc̃i diligentia ⁊ charitate:ſcientes 8 ꝙ vera charitas nõ quęrit quę ſua ſunt ſed Kori·iz. quę dei. Sic autẽ facientes non deſiciatis. Deus autẽ pacis qui eduxit de moꝛtuis pa heb.iʒ· ſtoꝛem magnũ ouiũ in ſanguine teſtamen ti ęterni dñm noſtrũ ieſum chꝛiſtum aptet vos in omi bono: vt faciatis voluntatem eius:faciens in vobis qð placeat coꝛã ſe ꝑ chuiſtũ ieſũ: cui eſt honoꝛ ⁊ glia in ſecula ſe⸗ culoꝝ: Amẽ. Qꝛate pꝛo nobis fratres:⁊ an te meũ receſſum cupio vos ſalutare in oſcu o ſancto: Amen · Deieiuno: Sermo l Requenter audiſtis fratres chariſ· A t nmiꝙ ieiuniũ eſt res ſancta: opus cęleſte:ianua regni:futuri ſeculi foꝛ ma:qð ſi quis iuſte perfecerit dei ſocius exi ſtimabit᷑:ſibi cõiungitur: ⁊ ſpiritalis effici⸗ tur· Per ieiuniſi fratres mei pꝛoſternuntur vitia: augmentant᷑ virtutes: humiliat᷑ ca⸗ ro: diabolicę deuincunt᷑ virtutes. O ſacrũ ieiuniũ:tu coꝛpꝰ refrenas ne ſurgat:tu vir⸗ tutes incitas vt reſurgant:tu reum illumi⸗ nas ⁊ ſanas vt viuat.O ieiunium tu ſuaue es bonis:tu odibile es malis:tu delectabi le es ſanctis: ſed deteſtabile pꝛauis. O ſa⸗ crum ieiuniũ:tu diuina myſteria pandis:d ſapientię ⁊ pꝛudentie ſunt agnoſcis: recoꝛ? dari pꝛgterita facis: oꝛdinare pꝛęſentia non neglgiſ: ⁊ pꝛęeuidere futura feſtinas. Sʒ ca uete fratres mei:ne ieiunando ſuperbi effi⸗ ciamini:ne cupidi:ne auaricia vel hypocri- ſi pleni. Nam ſepe audiſtis ꝙ babylon ci⸗ uitas magna et populoſa eſt inimica chꝛi· P ſtianis: idolis ſerulens: diueriis erroꝛibus mancipata: quã vt dicunt aliqui gigantes eam gdificauerũt: ſed ſuperbia inflati fece/ geñ.n: runt in medio turrẽ: quę vocata eſt babel. Poſtea vero venit nabuchodonoſoꝛ ⁊am⸗ plificauit eã ⁊ ditauit: ⁊ inflatus ſuperbia Daniel. 4. clamauit ⁊ dixut: Nonne hec eſt ciuitas ba bylon quam ego edificaui in domũ regni in roboꝛe foꝛtitudinis meę: et in gloꝛiã de⸗ coꝛis mei? Et dum rex ſic exclamaret: vox inuit ſuper eum dicens: Vibi dicit᷑ rex: Re gnũ tuũ tranſiet a te:ab hominibus eijcie⸗ ris:⁊ cum beſtijs feriſq; erit habitatio tua: fenum vt bos comedes:⁊ ſeptem tempoꝛa ſuper temutabunt᷑ donec ſcias ꝙ excellus