obiſtis:et expuliſtis a vobis Qui reſpon⸗ derunt. Aidimꝰ tecum eſſe dñm: ⁊ idcirco nos diximꝰ. Bit iuramentũ inter nos.A ĩ⸗ eamꝰfedus. vt ñ facias nobis quicq;; mali: ſicut ⁊ nos nihil tuopattigimꝰ.nec fecimꝰ quod te leteret:ſed cuʒ pace dimiſimꝰ au⸗ ctum benedictõne domini. Fecit ergo eis conuiuiũ. Et poſt cibum et potum ſurgen tes mane. iurauerunt ſibi mutuo: bimnſit⸗ q; eos ÿſaac pacifice in locum ſuum · Ecce autẽ venerunt in ipſo die ſeꝛui ÿſaac: an⸗ nũciantes ei de puteo quẽ foderãt. atq; di centes. Inuenimꝰ aquaʒ. Vnde apellauit eum abunbanciam:ã nom̃ vꝛbis impoſitũ eſt berſabee. vſq; in pꝛeſentem diem. Eſau vero qjbragenarios duxit vxoꝛes duas:iu bith filiã beeri ethei.⁊ baſemath filiã elon eiuſteʒ loci: que ambe offenderant animũ pſaac et rebegce⸗ Capitulum. XXVI·
Enuit auteʒ ÿſaac ⁊ caligauerunt oculi eius.et videre non poterat: V vocauitq; e ſau filiuʒ ſuũ maioꝛẽ: ⁊diyitq; ei. Fili mi. Qui reſpondit. Aſſůũ. Cui pater. Tides ĩquit ꝙ ſenueri:⁊ igno⸗ rem diem moꝛtis mee. Bume arma tua.⁊ pharetrã ⁊ arcum:⁊ egredere foꝛas. Cũq; venatu aliquid app̃hẽderis fac mihi inde pulmentũ ſicut velle me noſti: et affer vt comedam:⁊ bñdicat tibi anima mea ãteqᷓ moꝛiar. Quod cum audiſſet rebecca.⁊ ille abiſſet in agrũ vt iuſſionẽ pẽis impleret: diyxit filio ſuo iacob. Audiui ꝓĩeʒ tuũ lo⸗ quentẽ cũ eſau f̃e tuo:⁊ dicentem ei. Af⸗ fer mihi de venacõe tua.⁊ fac cibos vt co⸗ medã:⁊ bñdicam tibi corã dño anteqᷓ; mo riar. Nunc ergo fili mi acquieſce conſilijs meis:et pergens ab gregem affer mihi du os hedos optimos. vt faciam ex eis eſcas patri tuo quibo libenter veſcitur:quas cũ intuleris ⁊ comederit. bñdicat tibi pꝛuſqᷓ; moꝛiat᷑. Cui ille rñdit. Noſti ꝙ eſau frateꝛ meus hõ piloſus ſit:⁊ ego lenis. Di attre⸗ ctauerit me pater meꝰ⁊ ſenſerit ·timeo ne utet ſibi voluiſſe me illudere ꝛet inducat uꝑ me malebictõʒ ꝓ bñdictõne. Md queʒ mater:iĩ me ſit ait iſta maledictio fili mi: tãtũ audi vocẽ meã.⁊ ꝑgẽs affeꝛ que dixi. Abijt ⁊ attulit:debitq; matri. Parauit il la cibos ſicut velle nouerat pieʒ illiꝰ:a ve⸗ ſtibo eſau valde bonis.qs apud ſe habebat
domi. induit eum. pelliculaſq; bedoꝝ cir⸗ cũdebit manibo: et colli nuda ꝓtexit. Ve⸗ ditq; pulm̃tũ:⁊ panes quos coxerat tradi dit. Quib illatis.dixit. Pater mi. At ille reſpondit. Mudio. Quis es tu fili mi? Mi⸗ xitq; iacob. Ego ſů pꝛimogenit? tuꝰ eſau. Feci tibi ſicut p̃cepiſti mipi. Burge. ſede et comede. de venacõne mea: vt benedicat mihi anima tua. Kurſumq; ÿſaac ad filiũ ſuuʒ. Quomobo inquit tamcito inuenire potuiſti fili mi Qui reſpondit. Volũtas dei fuit: vt cito occurreret mihi quod vo⸗ lebaʒ. Dixitq; ÿſaac. Accede ad me huc vt tãgã te fili mi:et pꝛobem vtruʒ tu ſis fili? meus eſau. an non. Acceſſit ille ab pẽeʒ et palpato eo.dixit ÿſaac. Voꝝ quidẽ vox ia cob eſt:ſed manꝰ.manus ſũt eſau. Et non cognouit eũ: quia piloſe manꝰ ſimilitudi⸗ nem maioꝛis exp̃ſſerãt. Henedicẽs ergo il⸗ li:ait. Tu es filius meus eſau: Keſpõdit. Ego ſuʒ. At ille affer inquit mihi cibos ð venacõne tua fili mi: vt bñdicat tibi anĩa mea. Quos cũ oblatos comediſſʒ:obtulit ei etiam vinũ. Quo hauſto:dixit ad euʒ. Accede ad me:et da mihi oſculum fili mi. Rcceſſit ⁊ oſculatus eſt euʒ. Btatimq; vt ſenſit veſtimẽtoꝝ eiꝰfragrãciaʒ bñdicẽs il li ait. Ecce odor filij mei. ſicut odor agri pleni:cui benediy it dominus. Det tibi deꝰ de roꝛe celi.et ð pinguedine terre abundã ciã frum̃ti: vini ⁊ olei:⁊ ſeruiẽt tibi popu li:⁊ adoꝛẽt te trib. Eſto dñs fratrũ tuoꝝ: ⁊ incuruent᷑ añ te filij mr̃is tue. Qui ma⸗ ledixerit tibi.ſit ille malebict?:⁊ q bñdixe rit tibi bñdictõnib repleat᷑. Vix ÿſaac ſer monẽ ipleuerat:⁊ egreſſo iacob foras. ve⸗ nit eſau: coctoſq; ð venacõe cibos intulit pãi dicẽs. Burge pater mi.⁊ comede de ve nacõne filij tui: vt bñdicat mihi aĩa tua. Dix itq; illi ÿſaac. Quis em̃ es tu? Qui rñ⸗ dit. Ego ſů filiꝰtuꝰpꝛimogeitꝰ eſau. Expa⸗ uit ÿſaac ſtupoꝛe vehem̃ti:⁊ vlẽqᷓ; credi pt ammirãs ait. Quis igit᷑ ille eſt q dudũ ca⸗ ptã venacioneʒ attulit mihi:et comedi ex oĩbo pꝛiuſq; tu venires Wñdixiq; ei:⁊ erit bñdictus. Mubitis eſau ſermonibv piis.ir rugijt clamoꝛe magno:⁊ ↄſternatꝰait. ñ dic etiã ⁊ mihi pr̃ mi. Qui ait · Aenit ger⸗ manꝰ tuꝰfraudulẽter:⁊ accepit bñdictõe tuam. t ille ſubiunxit. Juſte vocatum ẽ nomen eius iacob. Bupplantauit enim
—
—
— * v„ ———————
paucos· ceſſt ind friſtiie bec Diritq; mee ꝓt vroꝛem