.Rt ila e. Deru“
ſo iſa⸗
aculũ ſare mfis eius
pi. XXV.
wit vroẽ.
e peperit ei
n et madi⸗
oq; genuit erunt aſſu⸗ vero ex wa⸗
et enoch et fülijcethure. OMederat iſa⸗
m hrgitus eſt iſaac fiioſu⸗
d plagam oll⸗ abꝛahe mni:et defici⸗ bona. pꝛoue⸗ mꝛcongregã⸗ Et ſepeliert ſui in ſpenca cgon lil⸗ e:quam emerit eſtipſeaſmv, meius bencdiri habitabat iurt⸗ et videntis Me filij abꝛabe que mvla ſare:“ hec achel et m
ſoꝛoꝛẽ laban. Hep̃catuſq; ẽ ÿſaac bñm pꝛo vxoꝛe ſua:eog eẽt ſterilis. Qui exaudiuit
—
eũ ⁊ dedit ↄceptũ rebecce: ſed collidebõt ĩ
vtero eiꝰ ꝑuuli. Que ait. Pi ſic mihi futu rũ erat: qͥd neceſſe fuit ↄciꝑe Perrexitq; vt ↄſuleret dñm. Qui rñtdẽs ait. Due gen⸗ tes ſunt in vtero tuo.⁊ duo ppli eꝝ ventre tuo diuidẽt᷑: populuſq; populũ ſuꝑabit:⁊ maioꝛ ſeruiet minoꝛi. Jam tp̃us pariendi aduenerat:? ecce gemĩ in vtero eius repti ſũt. Qui pꝛimꝰ egreſſus ẽ rufus erat ⁊ to⸗ tus ĩ moꝛẽ pellis hiſpidus: vocatũq; ẽ no mẽ eius eſau. Pꝛotinꝰ alter egrediẽs plã⸗ taʒ fratris tenebat manu:⁊ idcirco apel⸗ lauit eũ iacob. Pexagenarius erat ÿſaac qñ nati ſũt ſibi ꝑuuli. Quibo adultis. fa⸗ ctus eſt eſau vir gnaꝛus venãdi.⁊ hõ agri cola: iacob añt vir ſimplex habitabat ĩ ta bernacul· Iſaac amabat eſau eoq ð vena⸗ cõnibo illius veſceret᷑: ⁊ rebecca diligebat iacob. Coxit at᷑ iacob pulmẽtũ. Ab quem cũ veniſſÿ eſau ð agro laſſus ait. Pa mihi ð coctiòe hac rufa.quia opido laſſus ſuʒ. Quã ob cãʒ vocatũ ẽ nomẽ eiꝰ edom.Cui bixit iacob. Aende mihi pꝛimogenita tua.
Ille rñdit · En moꝛioꝛ. Quid mihi ꝓderunt
pꝛimogenita Nit iacob. Jura ergo mihi. — ei eſau. ⁊ vẽdidit pꝛimogenita:⁊ ic accepto pane et lentis edulio comebit ⁊ bibit et abijt: paruipẽdẽs ꝙ pꝛimogeni⸗ ta vendidiſſet. Capi. XXVI.
Kta aũt fame ſuꝑ terrã poſt eam
ſterilitatẽ q̃ acciderat ĩ diebo abra
ham: abijt ÿſaac ad abimelech re⸗ gẽ paleſtinoꝝ.ĩ gerara. Rparuitq; ei dñs ⁊ ait. Me deſcẽdas ĩ egiptũ:ſed qeſce ĩ ter⸗ ra quã dixero tibi ⁊ ꝑegrinare ĩ ea: eroq; tecũ ⁊ bñdicã tibi. Tibi eĩ ⁊ ſem tuo dabo vniuerſas regiones has. ↄplẽs iuramẽtuʒ ꝙ ſpopondi abraham pii tuo:et multipli⸗ cabo ſemẽ tuum ſicut ſtellas celi. Daboqʒ poſteris tuis vniuerſas regiones has: et bñdicẽt᷑ ĩ ſemĩe tuo oẽs gẽtes terre: eo ꝙ obedierit abrahaʒ voci mee et cuſtodierit pᷣcepta mea ⁊ mãdata mea et ceremonias legeſq; ſeruauerit. Mãſit itaq; ÿſaac ĩ ge⸗ raris. Qui cũ ĩterrogaret᷑ a viris loci iiiꝰ ſup vxoꝛe ſua:rñdit. Poꝛor mea ẽ. Timu⸗
erat eĩ ↄfiteri ꝙ ſibi eẽt ſociata ↄiugio:re
putãs ne forte interficerent euʒʒpter iliꝰ
pulcritudinem. Cũq; ꝑtranſiſſent dies plu rimi ⁊ ibidẽ moraꝛet᷑. ꝓſpiciens abimelech rex paleſtinop.ꝑ feneſtram: vidit eñ iocã⸗ tẽ cũ rebecca vxoꝛe ſua:⁊ acceꝛſito eo ait. Perſpicuum eſt ꝙ vyoꝛ tua ſit. Cur men⸗ titus es eam ſoꝛoꝛẽ tuam eſſe · Keſpondit. Timui ne moꝛererqpter eam. Dixitq; abi⸗ melech. Quare impoſuiſti nobis Potuit coire quiſpiam ð populo cũ vxoꝛe tua. et induxeras ſuꝑ nos grande peccatum: Pꝛe cepitq; omni populo dicẽs. Qui tetigerit hominis huius vxoꝛẽ:moꝛte moꝛiet᷑. Be⸗ uit aũt ÿſaac in teꝛra illa:et inuenit ĩ ipo anno cẽtuplum. Penedixitq; ei deus.⁊ io⸗ cupletatus eſt homo. et ibat ꝓficiẽs atq; ſuccreſcẽs. donec magnus vepementer ef⸗ fectus eſt:habuitq; poſſeſſiones ouiũ ⁊ ar mẽtoꝝ ⁊ familie plurimũ. Ob hoc inuitẽ⸗ tes ei paleſtini.oẽ̃s puteos quos foderant ſerui patris illiꝰ abrahaʒ.illo tꝑe obſtru⸗ xerũt implentes humo intãtũ vt ipſe abi⸗ melech diceret ad ÿſaac. Recede a nobis: qñ potẽtioꝛ nobis factus es valte. Et ille diſcedens vt venuet ad toꝛrentẽ gerare ha bitaretq; ibi:rurſũ fodit alios puteos.qͥs foderãt ſerui pãis ſui abrahaʒ. ⁊ quos illo moꝛtuo olim obſtruxerant philiſtijm. Ap pellauitq; eos eiſtem nominib:quibo an⸗ te pater vocauerat. Foterũtq; in toꝛren⸗ te.et repererũt aquã viuaʒ. Bed ⁊ ibi iur gium fuit paſtoꝛũ gerare. abuerſus paſto res ÿſaac dicentiuʒ. Noſtra ẽ aqua. Quã⸗ obꝛem nomen putei exeo ꝙ acciderat: vo⸗ cauit calumniam.Foderũt autẽ et aliũ:⁊ ꝓ illo q́ʒ rixati ſunt: aʒpellauitq; euʒ ini⸗ micicias. Pꝛofectus inde fodit alium pu⸗ teum:ꝓꝛo quo non contẽderũt. Ftaq; vo⸗
cauit nomen eius latitudo: dicens. Runc
bilatauit nos dominus Et fecit creſcere ſuper terram. Aſcendit auteʒ ex illo loco in berſabee:vbi apaꝛuit ei bominus ĩ pᷓa nocte dicens. Ego ſum deus abrahaʒ ꝓzis tui. Roli timere:quia ego tecũ ſuʒ. Pene⸗ bicaʒ tibi ⁊ multiplicabo ſemen tuũ: pꝛo⸗ pter ſeruum meum abraham. Itaq; edifi⸗ cauit ibi altare domino:⁊ inuocato nomi ne dñi extẽdit tabnaculũ: pcepitq; ſeruis ſuis vt foderẽt puteũ. Rd quẽ locũ cũ ve⸗ niſſent ð geraris abimelech ⁊ ochoʒath a⸗ mici illiꝰ et phicol dux militum: locutus eſt ÿſaac. Quid veniſtis ad me hoĩeʒ quẽ


