—

—

F M

—0* 5

**

—

—

——

Se F— miellet?d g

6 5

— 39—0 3 ſte

ſ

S*),* 0Nan [ . A deſer 35 3) ₰. 210. Wſn Rn Wſt⸗e S 46 2

vN

eſtiones

Etiraſcibilis q ↄũgitur vᷣtuti cogitatiue ſicut patʒ tercio huiꝰ Item in ꝑfectis aĩalibyeſt vna poña locaii

ter motiua ꝑquã aĩal ecretur motuz. ⁊ illa eſt oꝛigina liter in coꝛde km ꝙ ei ↄiũgunt᷑ alia mẽbꝛa. Inqᷓ̃ntũ aũt aĩa eſt intellectia habʒ tres poñas.ſcʒ intellcm̃ agen⸗

rem poſſibilẽ? voluntatẽ. Et ſepata aĩa a coꝛꝑe iſte po

tentie nõ manẽt actualiter que ſcʒ ſt? in anima ⁊ in coꝛ poꝛe ſimul MQuerit᷑. vtꝝ potẽtie aĩe diſtinguãtur realiter ab aia D ꝙ ſic.⁊ pꝛobat triplici rõne. Pꝛima ſtat ĩ hoc Mla diſtinguũtur realit᷑ que diſtinguũtur pᷣdicamẽta liter cũ diſtinctio pᷣdicamẽtalis ſit realis ·ſed aĩma⁊ ſue potẽtie diſtinguũtur pᷣdicamẽtalit. Qſt eiñ aĩa re ductiue in pᷣdicamento ſubſtãtie. Sed potẽtie anime ſunt in ſecũda ſpecie q̃litatis. Qirca maioꝛẽ ſcien⸗

dum.ꝙ duplicit᷑ contingit loqui de diſtinctõne nenl

Vno mõ ſic. ꝙ illa(que diſtinguũtur realit er)diſtin guũtur loco ⁊ ſublecto.quia ſcʒ poſſunt abiuicẽ ſeꝑa ri realiter.et ſic layci loquũtur de diſtinctõne reali⁊ cum eis ↄcoꝛdant aliq moderni. Qt ſic eſt veꝝ ꝙ pᷣdicamẽ ta nõdiſtinguũtur realiter. quia nõ ſunt foꝛme realiter abiuicem ſeꝑabiles cũ neceſario accidẽs ſit in ſubiec⸗ to. Alio mõ capitur diſtinctio realis ᷣm ꝙeſſentia rei dicit᷑ res.⁊ lic illa diſtinctio dicit᷑ realis q̃ eſt eẽntialis. Illa ᷓq̃ ſic hñt diuerſas eẽntias etiã ſi nõ poſiunt abĩ nicem ſepari diſtinguũtur realiter.⁊ ſic phi loquũtur de diſtinctõne reali cuʒ dicũt ꝙ pᷣdicamẽta diſtinguũ tur realiter. Secũda rõ ſtat in hoc Actus ⁊ poña diui dunt qðlibet genus entis ᷣm Rreſto.nono metaphice ⁊ accipit ibi Areſto. genus m ꝙ genus ſubſtãtie diſti guitur ↄtra genus accidẽtis.vt ſit ſenſus actus ⁊ potẽ tia ſte eiuſdẽ generis.i.ſi actus alicuiꝰ poñe ſit de gene re ſubſtãtie.tũc etiam illa poña erit de gñe ſubſtantie vt pʒ de materia ⁊ foꝛma.qꝛ ſi foꝛma eſt in pᷣdicamẽto ſubſtãtie.eti materia eſt in ᷣdicamẽto ſubñe que eſt poña eius Exquo ſic arguit᷑.oꝑatio poñe eſt de pꝛe dicamẽto actõnis ſicut videre ⁊ audire. cum ergo actꝰ ⁊poñe ſunt de eodeʒ genere.optet etiam y poña ſit de uliquo gñe accidentꝭ. Qt ſic neceſſe ẽ dicere ꝙ potẽtia ſit de genere q̃litatis Nõ ergo põt dici ꝙ ſit de gñe ſub ſtantie ſic⸗ aia ſit ſua poña. Tercia rõ ſtat in hoc.ſi a nima ſit ſua poña ſequeret ꝙ aiã ſem̃ eſſet in exercitio ſue oꝑationis. Seq̃la eſt falſa. quia aĩa nõ ſemꝑ videt nec ſempꝑ audit. Pꝛobat᷑ tamẽ ſic. quia ſi aĩma eſſet ſua poña tũc eſſet imediatũ pᷣncipiũ ſue oꝑatõnis ſicut nũc eſt ĩimediatũ pᷣncipium dandi eẽ vitale.ſicut ergo ani⸗ ma ſemp dat eſſe vitale ita ſi aĩa eſſet ſua poña ſꝑ daret opatõem vitalẽ.⁊ ſic ſꝑ eſſet in exercitio opandi. ruitur. Auguſtin?ꝰ dicit ꝙ mẽs noticia ⁊ amoꝛ ſunt ſubñaliter in anima.ſed iſta cant poñas.ergo vi detur ꝙ aĩa ſit ſua poña Dm.ꝙ iſta loquutio põt duplicit᷑ intelligi. Vno mõ ꝙ ſit loquutio eẽntialis ſic ꝙ lignificet᷑ ꝙ mens noticia? amoꝛ ſte ſubñaliter ip̃ᷣa a nima.⁊ ſic loquutio eſt falſa Alio mõ põt intelligi hec loquutio vt ſit obiectiua.vt ſit ſenſus.mens noticia⁊ amoꝛ ha bẽt ſubñam aĩe pꝛo obiecto ⁊ ſic loqͥtur Augu ſtinus.qꝛ vult ꝑ iſtam loquutõem ꝙ in aĩma noſtra eſt pmago trinitatꝰ.qꝛ ſicut vna aĩma cognoſcitur ꝑtres vires.ſic vna eẽntia eſt in trib ꝑſonis. Sult ergo ꝙ ip ſa mens ſiue aĩma ꝑ memoꝛiã memoꝛit retinet aĩam. noticia ↄgnoſcit aĩaʒ. amoꝛe amat aĩam·ſi ꝙ vna ſub ſtãtia memoꝛit᷑ tenetur quo ad mẽtem · Noſcit᷑ quo ad

vicM nn M V W

noticiã. amat᷑ quo ad amoꝛẽ. Secũdo põt dici giſta

ÿpdicatio ẽ rotius poteſtatiui ĩ ſuis ptibus. Eirca qð

ſciendũ.qꝙ totum vle ineſt cuilibʒ ſue pti hm eſſentiã ⁊

pdicari de ſuis ꝑtibus diuiſim ſump?.Zjliud eſt totũ integrale ſicut domus.⁊ hoc nec ineſt ꝑribus ßn eſſen tiam nec ᷣm ptãtem.⁊ ideo tale totuʒ nullo mõ poteſt pᷣdicari de ſuis ptibus diuiſim ſumpte. Iſta eĩ ẽ ma⸗ la plicatio.lapis eſt domus. lignũ eſt domus. Sʒ to⸗ tum ptãtiuũ ineſt cuilibet ꝑti m eſſenriã ⁊ nõ mn ptã⸗ tem· ⁊ideo hoc põt pᷣdicari de ſuis ꝑtibus ↄiũctim ac ceptis. vt ſicut põt dicicalidũ leue lucidũ ſte vnus ig⸗ nis. Sic etiã poteſt dici ꝙ mens noticia ⁊ amoꝛ ſt/ ſub ſtãtialit anima. Et tñ ſicut caliduʒ leue lucidũ diſtin⸗ guũtur ab igne realiter.ſic etiã iſte potẽtie diſtinguũ⸗ tur realiter ab anima Arguit. materia pᷣma eſt ſua poña.qꝛ talis nõ di⸗ ſtinguit᷑ realiter a materia · ergo aia eſt ſua poña Hon ſeq̃ntia tenet ꝑ ſimile Dõm ꝙ nõ eſt ſile. qꝛ nõ eſt in cõueniens ꝙ alĩ res ſit ſua poña paſſiua. Cuius rõẽ. qꝛ paſſio põt fieri ꝑeſſentiã rei.⁊ nõ ꝑ potentiã ſuꝑad⸗ ditj. Sed nõ põt aliqͥd eſſe ſua poñn qꝙtiua q̃les ſunt poñe aĩme que ſt ad minꝰ actie poſtq; receperũt ſpẽs. ſicut viſus poſtq; recipit ſpẽs viſibiles tũc videt. Rõ iſtius diuerſitatis eſt. qꝛ ſicut dem̃ eſt actus ⁊ porẽtia ſunt eiuſdẽ generꝭ.cuz ergo foꝛma ſubñalis(que eſt at tus materie pᷣme)ſit de ge ſubñe.neceſſeẽ dicere ꝙ po tentia illius accus ſcʒ materia pᷣma etlã ſit de pᷣdicamẽ to ſubñe.⁊ ſic nihil addit poña materie ſu materiã realit.ſicut ppña aĩe ſuꝑ aĩmã. Arguit᷑.foꝛma accñtal agit ꝑ eſſentiã ſuã.ergo eti foꝛma lubñal · Añcedens ptʒ de ca loꝛe que imediate a git ĩ aquã qʒ niſi ſic eſſet ꝓceſſus ĩ infinitũñ Dðm.ꝙ iſta pꝛopõ nõ eſt vera ꝙ foꝛma accũtał agit ꝑ ſuã eſſen⸗ tiã.qꝛ talia accũtia nõ ſunt ea que agũt.ſed qͥbus aliqᷓ̃ gunt. ⁊ ſic ignis agit in aquã ꝑ caloꝛẽ ſicut ꝑꝓximuʒ pᷣncipiũ non tñ caloꝛ agit. uiꝰ rõ eſt. qꝛ cum opari ſe qtur eſſe eo mõ ↄuenit alicui oꝑari quo mõ cõuenit ſij bi eſſe. Sʒ iſte foꝛme accñtales ꝑ ſe nõ hñt eſſe.⁊ ſic nõ ↄceditur ꝙ foꝛme accñtales agant per ſuã eſſentiã. Glt ſi tũc repiicet᷑.ſi deus cregret caloꝛẽ extra ſub⸗ ſiãtiã.tũc talis caloꝛ ageret ſu ſuã eſſeniã. Rñdetur duptr.7 Ino mõ ſuppoĩto ꝙ deus crearet talem caloꝛẽ pꝛeter ſubẽm tũc daret ſibi talem actõem pᷣter ſubẽm. Secũdo põt dici ꝙ nõ eſt poſſibile talẽ foꝛmã creari ex tra ſubſtãtiã.qꝛ creatio termĩatur ad eſſe ſubſiſtẽs.ſed caloꝛ creatus extra ſubſtãtiã nõ eſſet ſubſiſtẽs ergo nõ eſſet creabil. qʒ eſſe ſubſiſtẽtie caloꝛis eſt eẽ in ſubiecto. cuʒ ergo nõ hẽret ſubẽm tũc eſſet ſubſiſtens.⁊ nõ ſubſi ſtens qð implicat. Nec eſt ſile de accñte ſine ſubiegro ſubſiſtente poſtqᷓ; ꝑ naturã pꝛoductũ eſt. qꝛ accñs põt ↄſeruari ſine pᷣncipali ſubiecto.ſed tñ talis qᷓlitas non eſſet naturaliter abſq; quãtitate que ſupplet ibi vicen) Zirguit᷑. Auguſtinꝰ dicit ꝙ poñe aĩme nõ ſunt in al⸗ ma ſicut accñs.ergo ſicut ſubña in eo cuiꝰeſt ſubia NDicendñ. ꝙ duplx eſt xxcñs.ſcʒ ↄmune ⁊pꝛoßᷣum. Jã ꝙ poſie aĩme nõ ſunt ĩ aĩma ſicut accñs cõ mune.ſed ſicut accñs pꝛopᷣum.qꝛ ipe poñe fluũt ex eẽn tialibus pᷣncipijs aĩme. qʒ eſt pꝛopum accũtib ꝓpꝛijs accitia añt cõta fiuũt ex pᷣncipijs indĩdualibꝰ 8

Arguk. accñs nõ extẽdit ſe vitra ſubẽm.ſed potẽtie

di de Snima

——

pt dea⸗

ptãtem ſicut aĩal homĩ.⁊ ideo põt hoc totuz ſimplicit

— d. ſhn M ſn X— Vℳꝛ—* vno ſ— An

Fbn.

———

————

b————————

+—— S—„.