etaa. monſtrgtur bidem:es. xj. Beati in patria ſie ſe inuicẽ diligũt: vt quiuis nõ minꝰ aliũ qᷓ; ſeipſum met:nec minus de gloꝛia alioꝛũ q; de ʒpꝛia gaudeat.li. Mꝛoſolo. 2. xv. Et li. de Bimili. ca. lrx· Hti in pf̃ia tĩ gaudehũt q̃ntñ anis bůt⁊ tm̃ amahñt q̃ntũ coꝗſcẽt: h nec oculꝰ vidit: nec aurt au⸗ diuit:nec in coꝛ hoĩs deſcẽdit:iðo mexplicabile relinquit᷑ illud gau dium. Zbidem: ca.vltimo. Beati quõ dij dicãt᷑:notat᷑:Et illud pð. Ego dixi dij eſtis ⁊c̃.ꝑ ſiliru dines pulchꝛe exponit·li. de Sili. Beatis vna erit(ca.lxvj. ⁊ lxvij voluntas.li.de Bimili.ca.lxiiij. Beatitudines coꝛpoꝛis ⁊ aĩe: qua ⸗ tuoꝛdecim eẽ. Et ꝙ cõueniat illas diuici in ꝑtes: oſtendit ꝑ ſimilitu dinẽ ĩ pomo. li.de Bimi.ca.xlvij. Beatitudines ilie q̃ ſint: demõſtrat tbidem.ca.xl viij. Et ꝙ ſeptẽ pᷣnci pales ꝑtes beatitudinis ⁊ miſerie ãd coꝛpus ptineãt:cetereo ani⸗ mam concernant: decaratur ibi⸗ dem:ca.lviij. in fine. Beatitudo ſine qua nullus põt eſſe beatꝰ qͥ eã nõ vnlt:q̃ ſit:notat᷑.li. de ca. dia.ca.xij. in fine. ⁊ ca.xiij. Beatitudo inſtoꝝ nð ꝓmit(pto. titur niſi iuſtis ſine om̃i ĩinſticia. li.de concoꝛ. gr̃e ⁊ lib. arb. R. Bcatitudo quã habuit adã in padi ſoanteq; peccaret: nõ ꝓmittitur nob ꝑ haptiſinũ: ðᷣ illa quqᷓ habitu vns crat quãdò cõpletꝰ eſſet nñe ⸗ rus hoĩm qui aſſumẽdi erant ad pficiendã ciuitatẽ ſupnã. ibidẽ.& Beatꝰquiſq; ĩilla admirabiit⁊ gloꝛi Kicata diſpoſitiõe ſupne hierlin:ſic qð adept⸗ fuerit: amgbit: vt ſtatinn ſuũ potioꝛi gradu ĩmntari non velit.li. de Simili.ca. lxiiij. Beatꝰbonñ qð ſemel adept? ẽ:am pliꝰderenõ p̃t. li. de Jiti.ca. lxx. Bñficia hoĩ a chꝛiſto erhibita: pul⸗ chꝛe fornanf. In meduatiðe·re⸗ demptiõis humane:ca. vj. Et de

ratijs agẽdis ſuh bis· eoncludit᷑ Enn. vltimo. Bona iuſtoꝝ fruẽtibus ſũmo bono que ⁊ q̃nta ſint quo ad coꝛpus qᷓ; ad aĩam: oñdit i.ꝓſolo.ca. xxv· Bona loqui de alijs mł(ꝑ tñ ꝓdeſt:etiã audiẽtibꝰ.li. de Zi⸗ Bonitas cuiuſq; fide(mi.ca.cin⸗ lis vtilis eſt deo ⁊ omnibꝰ bonis ꝓbat illud.li.de Bimi.ca. xliij. Bonitas boni hoĩs inutilis exiſtit dãnat! ⁊ demonibꝰ.ibidẽ.ca.xlv. Bonus hõ de oĩbus hominibus ho nis ⁊ malis vtilitatẽ ſibi acqrit. li. de Bimi. ca.clxj.* cBlicẽ cooꝑire coꝛpali: aut pã ⸗ no cõplicato ĩ miſſa ⁊c̃.qͥd re⸗ pñtet:⁊ qᷓ; vtile⁊ decens exiſtat:no⸗ tat ĩ epla de diũſita.ſaẽm.x. d. Canis putridus tolerabilius fetet hominibus: qᷓ; anima peccatrix deo li.de miſeria hominis. T. Caſtellj quid dicatur:diuerſimode oñdit᷑ ĩ homel. Intrauit. B. ⁊. C⸗ Catholico nõ licet diſputare:quoni am qð catholica eccleſia coꝛde cre dit:⁊ oꝛe cõfitet nõ ſit: ſed ſꝑ eã dem fidẽ indubitanter tenẽdoꝛ et ſcðm illam viuẽdo:hũiliter quã⸗ tum poteſt:querere rationẽ quo⸗ modo ſit. li. de incarn. Vhi.ca.ij. Caucaſus mons:ꝛ deſcribit᷑ cñ inha⸗ bitatoꝛibus ⁊ regionibꝰ cõnexis: videpulchꝛa.li.j.de Imag. mñ. Cauſa qjre infantes haſcũ(ca.xv tur in pctis: nõ eſt ſic in ꝑentibus icut fuit in adam:hocꝓbatur li.

decep. virg.⁊ pec.oꝛig.ca.xxv

Cauſa redditur quare virgo Waria nõ affuerit:dñ filins eius chꝛiſtus apiebatur.li.de paſſio. do. C.

Celi due ſr ianue.li.j.ð ima.mñ.ca.

Celi climata ſt q̃ttuoꝛ.ibidẽ.(xxv.

Celum dicit᷑ quaſi caſa helios.i.do⸗ mus ſolis:vłquaſi vas celatũ: qꝛ ſtelliſẽ iſignitũ. li.) ð imag. mũ.

Chritas eſt exhibẽda ⁊(ca.xxv.

Cs

Ce

nõ exigẽda:Ft qui charitatẽ ĩ coꝛ Ch

de retinet: b vnde de gras ei ſcit