B 4ee
XIV
aliquando amantis os parturire. Pam ad alioꝛum conſolationem verbum latẽ⸗ ter elicit ſpiritus interioꝛa replens: infu⸗
ſe gratie copiam eructat. Deniq;⁊ in hoc
loco ſponſa non loquitur/ ed ſpiritus eſt qui loquitur in illa · In collationib ſan⸗ ctis ſuſpiria.ſingultuſ.de imis pꝛodeun
tes pꝛecoꝛdijs crebꝛi gemituſtnonne ſũt
quedam eructationes ſpiritus ⁊ conce⸗ pte gratie: Talibus indicijs nonne ſeꝓ/
dit languoꝛ amoꝛis? Hon eſt occultatuſ
languoꝛ quando gemitus non eſt abſcõ ditus. Ipſe ſe pꝛodit languoꝛ:cum hec pꝛoducit indicia. Quid ergo percepta ſi gnaꝰnonne quandam admiratiõis vim habent:vt eos qui hec depꝛehendunt ad congratulationis pꝛomoueant affectuʒ Etiam ſi ſermo ſileat: conuerſatõnis pie ſanctitas rogat. Commendari vult duz ſe quibuſdam pꝛodit indicijs. Quid eĩ: Lum aliquandoceleſtem hunc repꝛehẽ dero amoꝛem. Honne habebo quaſi ad
iuratum puteum: vt pꝛopenſas pꝛo eo gratias agam? Hon commendabo pꝛe⸗ cibus pijs conceptum languoꝛem:queʒ
gemitus altus pꝛodit. Durus ego ſi nõ ram ſanctam ⁊ diuinam in fratribus paſ ſionem qua poſſum oꝛationis inſtantia foueam:ſupplicatione commendem: re⸗ plicem ⁊annunciem dilecto ſi copia de⸗ tur. Duid tu qui fratruz mauis vicia nu merare qᷓ; virtutes. damna qᷓ; dona.con ⸗ demnare qᷓ; commendare? Site ad cõ⸗ mendationem adiuratum non ſentias: non es iam hieruſalem filia:ſed filia Ba bylonis. Jilia babylonis miſera: quis retribuet tibi retributionem?tetribuetur enim tibi. Deſineĩ ſanctig numerare ma gis detrimenta qᷓ; lucra. Suffisiat tibiĩ iuriandi malicia. No li ſaltem foꝛis nun ciare.noli pꝛedicare ſodalibus tuis. Naʒ ſodales ſponſi aurem non accommodãt ſi deroges ſponſe. Ipſe ſponſus egre au
dit iniurias dilecte. Luicunq; dicis:illiſ
dicis. Auris enim ʒeli audit omnia. Te merarium eſt dilectam commendare di⸗ lecto. Bona ſibi mauult nunciari ð ſpõ
ſa.ideo dicit. Adiuro vos filie hieruſalẽ/
ſi inueneritis dilectum vt annuncietis ei
quia amoꝛe languco. Ut annuncietj lin ⸗
quit). Annunciatio pꝛecationis tenet et᷑ Z
fectum. Vumanuz pᷣcogitate moꝛem in rogando. Nam apud miſeratoꝛem: ali⸗ cuius commemoꝛare miſeriaʒ:ipſum ro gare eſtE fficax pꝛecatio eſt:modeſta ing geſtio. oppꝛeſſi infirmã exponere foꝛtu⸗ ne infelicitatem.inſolentiam hoſtium.
Mec(inquam exponere in aure poten⸗ tis/quid aliud eſt qᷓ; ipſum verecunda qᷓ̃ dam pꝛece ad auxiliandum inflectere. Quot in locis apud pſalmiſtam hunc pꝛecis modum inuenies? In cuangelio
inquit Waria ad Jheſum. Uinuz non
habent. Von pꝛecatur dominuʒ:nec im ⸗ perat filio:defectum vini tantum nunci⸗ aſſe contenta. Cum beneficis ⁊ ad libe⸗ ralitatem pꝛopenſis ita agenduz eſt. Nõ eſt enim gratia violenter expꝛimenda/ ß pꝛoponenda occaſio. Lommenda ſpon ſum ſponſo. dotes eius enumera · Non⸗ ne hoc eſt ad eius concupiſcentiam ſti ⸗
mulos adhibere? Nũciate dilecto. Hoc nunciare ipſum pꝛouocare eſt ad repen⸗
dendam vicem: ad refocillandum amo⸗
rem languentem. Ipſeconlolationes di
ſponit in coꝛde ſuo: ſed noſtris expectat: pꝛecibus compelli. Quod facit:faciegci tius vobis pudſantibus: foꝛtaſſe ⁊ vbe⸗ rius Dilatio hec cruciatum mihi parit ſed conſolationis parturit cumulum. Multiplicatis pꝛecibus: expectata ſo⸗ latia vberius refundet. Nunciate dile⸗ cto/ quia amoꝛe langueo. Vos nuncia⸗ te quibus patet ad dilectum familiaris acceſſus. Vos nunciate que noſtis ex parte quanta ſit amatoꝛij virtus languo ris:qᷓ; ſit foꝛtis vt moꝛs dilectio: qᷓ; ſit vt
infernus emulatio dura. Adiuro vos:
vt annuncietiſtquia amoꝛe langueo. Hõ languet amoꝛ:ſed languet amans. Vbi viget amoꝛ:ibi viget languoꝛ:ſi abſit qð
amatur. Quid eſt languoꝛ/ niſi affectio quedam de abſente dilecto amantem cõ⸗
ficiens:Amoꝛ vehemens patientis ſimł
afficit ⁊ carnem ⁊ mentem · Illius extin⸗
guit laſciuiam:huius ⁊ leticiam perſtrin git· Larnis extinguit motus: quodam triſti affectu ⁊ deſiderio abſentis dilecti. Languet caro:dum eius languidioꝛ ⁊ re miſſioꝛ motus efficitur
4