—

— 2* 8—

Bermo

pſa quedã ſcripture facies facileafficit⁊

allicit ad legendũ.ita vt qð in ea latet de⸗ lectet eriã ců laboꝛe ĩueſtigare. nec fatiget inquirẽdi foꝛe difficultas. vbieloquij ſu⸗ auitas mulcet. Veꝝ quẽ nõ valde attẽtũ faciat:iſtinſmodi pꝛincipiũ ſine hncipio ⁊ nonitas locutiõis in veteri libꝛo. Vn⸗ decõſtat hoc opus nõ humano ingenio: ſed ſpũs arte ita cõpoſitũ vt qᷓ;uis ſit dif⸗ ficile intellectu:ſit tñ inquiſitu delectabile

D ¶ Sed quid: Titulũ p̃terimꝰ? Nõ opoꝛ⸗

tet ne vnũ quidẽ iota qũ ⁊ minutias iube mur colligere fragmentoꝛũ ne pereant. Titulus talis eſt. Incipiũt Tãtica can⸗

ticoꝝ Salomonis· Obſerua in pᷣmis pa

cifici nomẽ qð eſt Salomõ cõuenirepᷣn cipio libꝛi qui incipit a ſigno pacis.id eſt ab oſculo.ſimulq; aduerte huiuſcemodi pꝛincipijs ſolas ad hãc intelligendã ſcri⸗ pturã mẽtes iuitari pacificas que ſe ſe iã a vicioꝝ vendicare ꝑturbatiõibꝰ ⁊ curaꝝ tumultibo pᷣualent · Dehinc ne hoc quoq; ocioſum putes:qð nõ ſimplliciter cantica

ſed Cantica canticoꝛũ habet inſcriptio.

Wulta quippe legi cãtica in ſcripturis.

⁊ nullů illoꝝ meminitaliter appellari. Te

cinit iſrael carmẽ dño.ꝙ gladiũ pariter ⁊

iugũ euaſerit pharaonis: gemino mgris mirabiliter liberatꝰ ſimul⁊ vindicatꝰ ob

ſequio Nõ tñ qð cecinit dictũ eſt canticũ

„

canticoꝝ ſed ſi bene recolo:cecinitait ſcri

ptura)iſrael carmẽ hoc dño · Cecinit etiã deiboꝛa. cecinit ⁊ iudith · cecinit?m ſa⸗

muelis. ꝓphete quoq; alij cecinerũt·⁊ ne mo eoꝛũ legit᷑ appellaſſe canticũ ſuũ can tica canticoꝝ. Sane om̃es(ni falloꝛ)ceci niſſereperies ꝓ quocũq; ſuo ſuoꝝ ve per⸗

cepto cõmodo. Uerbi gratia.pꝛo obtẽtu

victoꝛie ꝓ euaſione periculi.autꝓ cupite

rei qualicũq; adepto beneficio · Ita ergo

pleriq; cecinerũt ſinguliꝓ ſingulis cauſiſ

ne ingrati diuinis bificijs innenirẽt. Iu xta iliud. Cõfitehitur tibicũ bñfeceris ei

At vero rex iſte Salomõ ſapiẽtia ſingu⸗

laris. ſublimis gloꝛia.rebaffluens· pace ſecurus.nulliꝰ taliũ eguiſſe cognoſciturp

quo accepto iſta decãtare libuerit. Sed

nec ſcriptura ia ſui vſpiã tale aliquid ſi⸗ gnificare videt᷑.itaq; diuinitꝰ inſpiratus

chꝛiſti ⁊ ecckie laudes ⁊ ſacri smoꝛis gra

riam ⁊ eterni cõnubij cecinit ſacramenta. ſimulq; expꝛeſſit ſancte deſideriũ anime:

⁊epithalamij carmẽ erultãs in ſplritu io cundo cõpoſnit eulogio:figurato tamen· Nimirũ velabat ⁊ ip̃e inſtar moyſi facieʒ ſuam nõ minus foꝛſitan in hac parte ful⸗ gentẽ. eo ꝙ illo adhuc in tempe nemoaut rarus erat qui reuelara facie gloꝛiã iſtam ſpeculari ſufficeret. Igitꝓ ſui excellentia reoꝛ nuptiale hoc carmẽ huiuſmodi titu lo pᷣſignitũ vt merito Cantica cãticoꝛum. ſingularit᷑ appellet ſicut is quoq; cui ca⸗ nitur ſingularirer eſt dictus rex regũ ⁊ do minus dominãtiũ. Leteꝝ vos ſi veſtraʒ experientiã aduertatis: nõne in victoꝛia

qua vicit mundũ fides veſtra⁊ ĩexitu ye

ſtro de lacu miſerie⁊ de luto fecis cãtaſtis

⁊iidño cãticum nouuz quia mirabilia

fec Rurſus cũ adiecit pᷣmũ ſup̃ petrã ſta tuere pedervr̃os? dirigere greſſꝰvoſ· pu to ꝙ⁊ tũc nihilominꝰp ĩdulta nouitatevi te ĩimiſſum ſit ĩ os veſtrũ cãticũ nouũ car men ðo noſtro. Quid cũ penitẽtibus vo bis nõ ſolũ peccata dimiſit. ſed inſuperꝓ mit ⁊ pᷣmia.nõ multo magis ſpe gauden

tes futuroꝝ bonoꝛũ cantaſtis in vijs dñi

—

quoniã magnaẽ gloꝛĩa dñi⸗t ſicui for⸗

te veſtrũ clauſum vel obſcurũ aliquid de ſcripturis interdũ eluxerit. tunc pꝛoꝛſus

neceſſe eſtꝓ ꝑcepta celeſtis panis alimo⸗ nia diuinas mulceat aures ĩ voce exulta⸗

tionis ⁊ cõfeſſionis ſonꝰ epulantis. Sʒ

⁊ in quotidianis exercitijs ⁊ bellis q̃ nul la hoꝛa pie in xp̃o viuentib deſunt acar nea mũdo a dyabolo · ſicut militiã eſſe vi tam homis ſuꝑ terrã ĩceſſanter erperimi

ni in vobiſmetipſis qu otidiana neceſſeẽ

cantica pꝛo aſſecutis victoꝛijs innouari-

Quotiẽs temptatio ſupatur.aut vicium

ſubigit᷑ aut imminens periculũ declinat᷑ aut laqueꝰ inſidiãtis depᷣhẽditur.aut an noſa ⁊ inueterata quecũq; aĩme paſſio ſe⸗ mel perfecteq; ſanat᷑ aut multũ diuq; cu⸗ pitax ſepius petita vᷣtus tandẽ aliquãdo dei munere obtinet᷑. quid niſi totiens iu⸗

xta ꝓphetam ꝑſonat gratiaꝝactio ⁊ vox laudis.⁊ ad ſingula quec; beneficia bene

dicitur deꝰ in donis ſuis? Zlioquin ĩgra

tus reputabit᷑ cum diſcuſſio venerit qͥ nõ

poterit dicere deo · Cantabiles mihi erãt

iuſtificationes tue in loco ꝑegrinationis recognoſcere que in pſalterio nõ Cantica canticoꝝſed cantica graduũ appellãtun

——

——

—

—