oRATIo. ₰ non impendere, ut vulnerum recentium labia coaleſcant, & ciatrix tandem obducatur. Qua in re ctiam cum diſpendio & proprio detrimento, teſlatam cuperent, ſuam cum veſtris Eccleſijs arctiſſimam conjunctionem, quam fovere & con- ſervare ormnibus charitatis & Chriſtianæ ꝙMadeM piæ ofpcijs, ipſis in animo eſſe certo ſcio. Addo
recentem apud cas eſſe memoriam ovumcidas
illius, qua ſæpe motillluſtres Ordines fœderatarum provinciarum interceſſerunt apud Reges Chriſtia- niſsimos, ſævientibus in cas perſecutionum procel- lis, ut ſedata tandem tempeſtate, placidum ſulcaret mare, agitata ſæpius ipſarum navicula. Quæ ſane opera non fuit nihili præſertim ad regni clavum ſe- dente Henrico Magno, glorioſæ memoriæ Principe⸗ cujus, ſecundum Deum, æquitati & moderationi (quam induſtrie foverunt Illuſtres ordines) debent iliæ quicquid ipſis reliquum eſt libertatis. Ad hunc penevolentiæ & beneficentiæ fenſum teſtandum & propalandum, ſi non opellam tantum meam qua- lemcumque conferre, ſed vitam etiam profundere neceſſe eſſet, fœlicem me ducerem, & horam quæ mihi Leydam adventanti prima inſonuit auribus uſtiſſimam cenſerem. Nihil præter hanc animi propenſionem habeo quod offeram, donec preci- bus meis apud Deum obtinuero eam donorum ſpi-
F3 xitus


