S r1d. 33

ge dißideret, quid tandem mali in partibus hiſce non eſſet populo Chriſtiano, aut quæ ſpes re- ſideret, poſſe alios inter ſe jungi hac concordia cœle- ſtie Sin autem, quod ita lemper futurum ſperamus, coẽrcitis qui vos turbabant, idem omnes ſemper ve⸗ litis & ſentiatis, Si pop ui Chriſtiani ſalute nihil an- tiquius ducatis; quo ſtudio tum publice, tum priva- tim, dpacemincumbent? Quam facile ſtudioſo- rum inimicitiæ & rixæ, ſi quæ ſuperſint, delebuntur? quanta vitæ tra nquillitate perfruemur Huc igitur operam noſtram conferamus,

ac demiſſe de nobis loquamur & nin mus: mites nos erga cæteros leneſque præbeamus;

aliorum etiam injurias æquo animo feramus, & (l. licitudinem ſervandi mutua concordia Spir. ſancti communionem, nullo tempore & loco deponamus, contendentes ut in Focleſia nullaſit inReligione di ſenſio, nulla voluntatum diſcrepantia, muſum mo- rum ac vitæ diſsidium.

Ego ſane (ut jam, Ornatiſſ. auditores, de me ali- guic dicam) qui ad hoc Sacrum conſortium à No- biliſſimis & Ampliſſimis Dominis Guratoribus Aca- demiæ & Conſulibus urbis vocatus, & accitus, ⁊ ve⸗ nerando Senatu Academico adſcitus, cxceptus & promotus ſum: Sancte profiteri &poll iceri polſu m, non aliam mihi eſſe mentem, non in alium inten-

2 dere