Un

5 R 5. In depellitur. Hæc eſt illa gratia quam jure prædica- mus, poſtquam divinitus datum eſt, ut repreſſa pro- phetandi non tam libertate quam effræni licentia, quorum intercat ne Reſpublica & quæ in ea eſt Fccleſia aliquid detrimenti caperet, effecerint ſua autoritate, ut collatis cum Scripturæ regula & fidei analogia ſuppullulantibus doctrinis, ad primævam ſmplicitatem omnia revocarentur, & in ca porro retinerentur in Eccleſijs & Academijs. Quod ta- men dolendum eſt obtineri non potuiſſe ſine ani- madverſione in nonnullos, qui, ut leviſſime dicam, kratribus ſuis dicam impietatis impingentes, non ſo- lum ã ſententia ſua dimoveri ſe non paſſi ſunt ſcd in-

luper etiam, ut nonnulli apud Optatum, conitia ali ſipra

Vatrum ſun traßtatibus vVolebant miſcere; aliud initiare, a- Aud explicareʒ leſtiones domimicus incipere, e tratatus os ad ßiatrum inſuria extendere: Proſerte Euangelium, c abſenti Fatri facers convitium, Auditorum anima o- dia inſumdere, c inimicitiæs docendo ſnadere. Quantum diſtantes ab illo qui Epiſcopos Conſtantinopoli liti- gantes his verbis demulcebat; Si vohi ullo mododiſt- j cauſa ſum, Vonammn Prophetam integritate Vitæ non ſu⸗ deroʒ proycite me in mare, e tumultuum rempeſtate agitar &ſinerd. Quicquid vobis vſum fuerit, tametſt d cupa enmumn, kbemer penpetiar; Si quidem hac ratione concor⸗ dia vVeftra ſepræſenruri & reſarcin poſſit. Trono extur

F bate,

———

—̃—