hun n T L.7 Aio poſ. 4 . tatuendum e ur bem n refigium ciechu du kuci. Seln Anin, in oms, qu Cluweyjn eum eſte, n Hran deyenem. el em Ja ratio. fuit & ex Nos jam CAunne que, in- nis h. Idem m eam

1

Qud F R, rwoa⸗ „Hice- n Tau- n Phin- nide R 2 „dha⸗- ghaMic- niaden ſo Fita au- intia fuit 0n. loo, le deßyu- am m- ndiderat. mus, 0 i, tra⸗ mi- jum La- Nos ut eà

rius, Cujc heſe — in lim nnu⸗ 5 vomen inan ut Recento oc deken- tur ombe pic exhi- em trahs ante ir que. 6r ed impl

3 7. A⸗ „K

Fintia.

Pum hæc pararentur, juſlu tyranni nomen pro- prium hæc Gela noſtra perdidit, &c cum Hutiæ

incolendam eo revertiſſe, poſſeſſionum ſuarum & facultatum cauſſa, nec non natalis ſoli amore com- motos. MNon inirum igitur eſt, duas nominatas

ſub appellatione: primo Gela, poſt Tindii, tan-

Arigentum opidum halet, cujus vocabulum vitia- Vum eſt Ohiyrt Phthintia, pro genuino Diriæ, PUN

V Phintis. Ex eo igitur iuinere, uhi NNI. nume-

X . „ „ „ —

6 redares N aEbnss emoincæ. Meræ t rad⸗ X e X .

7 A Avxd roræo æyeyhs

X „n „ X * Veyeynyy kudeg, cu

37

*

„ 5 5 . X N ⸗ X „ ⸗ 3 1 migrationemque e Gela in eam fieri noluit, quam A rœ h), 7œe dpisss éoempncsn, en! N Toggnr-

in hac maritima muri, templaque fabricata eſſent.

vocabulo commutavit: quamquam per breve tan- tum tempus. Attamen defuncto tyranno multi reliéta Himia maritima ad veterem illam Gelnm re-

verſi funt, & utrique hinc urbi Fintiæ, Golæque

nomen hæſit. Plurimi hoc confirmant, dicunt- que, revcra Gelam Olymp. CXXIV. a Phintia, Agrigentinorum tyranno deſtructam eſſe: & li- cet ex ejus ruinis aliam is civitatem condiderit, Celeuſemque populum in cam migrare coẽgerit, non defuiſſe tamen, qui ex manibus ejus fuga e- lapſi alia via patrias ſedes repetierint: quin timo- re per tyranni mortem ſublato plurimos ad patriam

eſſe Phintias, alteram maritimam, alteram me- diterraneam. Vide vero eamdem civitatem tertia

dem Phintia. (De Plutia conſequenti capite com- mentandi locus erit.) At Cluwerio fatis fuit indi- caſſe, quod maritima fuerit, ibique, refereute Viodoro, prælium quondam inter Carthaginienſes & Komanos commiſſum ſit: quamquam ceteroquin

C

ſatis fuſe de hac ipſa Fintia hiſce verbis diſſerit,

Lih. I. cap. XMM. Cæterum Prolemæus inter Gelam

Quidpe Diodoro idem dicitun alia ſormatione Price, DradG. Phintias, Phintiadis. Unde Phalaridi in ꝓpiſftolis opidani ſunt puxic E ita Pli- nio Lib. II. cap. VM. Latina formatione Phintien- Vis. Aque Pic ile eℳ locug, ui in pyoims ſtripto

Automui ztinere vitiatum habet vocabulum Plintis pro

vantur Auillia paſuum ah Ariemto ad Phintiam uſt

que Iucidiimo certiſimoque liquet documento, Phin-

rinum eodem fuiſe ſu, qu nunc diltum opidum con- Vicitur Licata, portu ſeu navium ſatione nohile, uli lapides Juadratos & id genus alia autiqus operis mo numenta ehha, ſepulora quoque &5 cifernas veteris Mructuræ complures adparuiſe ſun ætale, item anti- Auas inſeripriones auque numiſmatu reperta fo, 1eßta- vur Fuellus, quarum rerum nonnulla eriam nunc ini- bi adparent veſtigia. Poſt recitata Piodori, quæ jam exſcripfimus, verba pergit: Faum hoe uh initium belli Tarentim, quod Pyrrhus in Nalia comtra Komanos anno urhis CECCLNMN ante natum Jeſum auno CCLLU. gerere cupit, ut ex iidem aperte iuet Miodori Plagi. Idem audor poſten Lih. XM

in Hißoria belli Punii primi yeferentibus iitdem Eco-

„ „* „ — „ Li O* 9 Kapxnörtot Aoixe yo 1 peiæ ca Aberoihm Nakiyres, eis 10 AtRilaior FMhov, 2 726 woMopusheysß eEmncan auroly ayabcr. k0 haoe * — — 8 — 7, 2 Katbh d ve6⸗ lœxpc 6 2 oi7nyc io tmiht- ₰ — LnG 9e 2 civrés Poheæloig Tivcs gedr EUlie „edn, — S — „ „ 7 os dphexccn eis yy ntomas E oxct 3 * 56o

— P' „ „ Poioy h Tuegnsoö⸗ O penuẽy, eices 780

2 4 — „ . vepPovrœc ciymhn vvol gx E deii· Sn e „ 5 — vWwon tAhhrey 2 Tenda⸗ xegy o1 Puao oEn- S „ Lere vrENevca eig 7 chircd, 2 rœ vMorœ, Tœ N oeopiorx, 7 To A 1 icoyrc 3 To Aoimo vadh ontMmor ero noyioy xcrarhsvvcnry ovytn tæpre- æye 7e5 S ol Kapnddhuon oxaocn ksyc X „ Acy Lxrtocœ⸗ v 0 Kupc⸗ eericæn . Luv-

rx o Kapxndöto èr) vo1, 785 reghMæris dhtwavcar. O*9e mæ G 1&S⸗ * Meccjnns dbn, veda! lacenca N 7 coprnyor 2u iMiois. 2EarNẽvca de * Havv, 2 næbopiogei rAnoloy Oivxicd G. vreæNdy 70 eyentvon. 0 Tcdro Kapxnoylon

vuy) Fch e aihre eRbihray, Loenbe émaGe,

bant, aliisque poſt ſe relictis.

runt Plinius pariter Pꝛolemæus,

ciis fplendidis foruerit: Hins etiam, ait, Calima-

ca6 7 7A8r swocro, vokib lpooy apekec Fee — 2

O oMetcn. xoræMs n Je yevoke S pos L Ka⸗

Uaens, eis 7 nerOo E rörs Ipoye

0 aMe. eft Carthaginienſes de reliqua an-

nona, quæ uſui ſibi forent, Prepani acceptis, Li-

lybæum abivere, omnique bonorum genere obſeſ-

los cumulavere. Venerat jam Carthagine etiam Carthalo Prætor, cum LXX. navibus longis &

toridem frumemariis. qui quum & ipſe Romanos invaderet, naveis aliquot demerſit & de adpellen-

ſribus ad terram IV abſtraxit. Poſtquam vero audi- viſlet, claſſem Romanam Syracuſis ſolvile, colle-

B

gis in fententiam adductis CCXX. navibus opti- mis contra illos evehitur. Jamque in mutuum claſ- ſis utraque conſpectum venerat, circa Gelenſe lit- tus, cum Romani, metu perculſi ad Phintiadem reflexerunt, navibus, quæ commeatum porta- Quum vero nihi- lominus in cos provcherentur Carthaginienſes, acre

certamen oritur. tandem Pœni de magnis navibus L. depreſſerunt, de longis in profundum egere

LX confregerunt inutilesque reddiderunt XIII.

navibus longis, onerariisque non paucis, Pachy-

num prætergreſſus, atque in Phintiadis portum

delatus ob ea; quæ acciderant, expavit. Ubi ve- ro cum omni claſſe in Romanos tendebant Car-

incendit, & ad Syracuſas verſus vela facit, tutum ab Hierone receptum ſibi datum iri confidens. Sed

deprehenſus juxta Gamarinam in terram confugit

ad loca aſpera atque vadoſa. In Gelenſ ſun y agro

cnomum montem, ſupra en eodem iutelieximus Bo- doro. Apud humc igitur in mutuum uraque claſs conſpetum venit; Momani vero, metu percuil, in

Proximum Phintiæ reMexerumt portum. Cærero, ut in Antonini itinerario curruptum legitun vocahulum Plin-

ſtis, pro Phintis, S apud Prolemæum Phthintia pro

Phintia, ℳc, Sc. Hæc Cluerius. Fx quibus o- mnibus tandem concludimus, cum maritima fue-

rit Phintia & ex Gelæ conſtructa reliquiis, hanc ab

co diverſam & mediterrancam fuiſſe. Trecentis a Tꝰrra nowa paſſibus antiquæ cujus-

hanc Callipolin fuiſſe cenſent, ſunt qui Gelam no-

ſſtram. In his eſt Cluwerius, cujus hæc ſunt: Iſe omet columnam iidem ereham vidi Corintpiaci ope- & ingenris mugnitudinis, cum epiſylio ampiimo.

Hoc vero id tantum probat, urbem ibi fuiſſe, non vero Gelam cam eſſc. Pergit idem: Iufya opidum auem ꝓpe litus ſuperiorilus aumis multa numiſtnara cum inſcriptione Heronis ac Minotauri ehoie, qu Creienſium nißicabat coloniam. Igitur non Ge- lenfium fuere, qui Rhodi erant, in quorumve mu-

ſta, fertilitatis ſymbolum, teſte Golæio extat. Po- ſtremo cum dubitanter addidiſſet: Ego aniquæ has ho reliquias Gelæ urbis judico, hanc conjecturæ cjus rationem adfert: guam a litore remotin reſe- aiue Diodorus. At hi dicunt duodecim mille paſſus a mari eam re- motam fuiſſe, quomodo ad trecentos igitur tan- tum diſtare poteſt? Coloniæ indicium &c numos præterea ſufficiemem putabat conjecturam. Novc- rat enim a Callimachs grandem Gelam fuiſſe voca- tam, quæ idcirco jure monetæ, multisque ædifi-

chuß loco indicuto non roMu wiori at magis vul- Lart vocahulb appellawit, ſed æsw qubd non niſt do gran- dilus urhibus uſurpatur, Faxellus vero hanc urbem

Calipolin eſſe exiftimat, quam Strabo in litore au-

ſtrali inter Pachynum & Lilybæum collocat. Ra- tio hæc eſt, quod, cum omnium in auſtrali Sici- J. P. Chiaranda. C 2 liæ.

Poſt hæc ad Halycum flumen digreſſi, ſaucios re- tecerunt. Interea Junius Conſul nihil horum com-

pertum habens, a Meſſana provchitur XXXVI.

thaginienſes, rerritatus Gonſul XIII. illas inutiles ?⁊

entis — Mon Calli- dam civitatis monumenta cernuntur. Sunt qui polis.

17 Gelenſes mis cques cquo inſiliens, uti dictum eſt, S ari- Mumi.