35 IP. GCnIAnaupg PLATIA AnTiavA, &c. 36

tes hiſce verbis memorat: Aajecto Lihhæum M. A P. CCLVI. ic Mhana X. Tamariri NX. per Tuuromenium Naxo XM. Ario KM. Catina IX. Ca-

pitoniamis XXU. Gelenſtum Philoſophianis .

Perilianis VXI. Arigemum U Cen NMA. Alawa NI. Ad Ahua L. A Muum Lanarium

. Mazaris XI. Lihhum X. Si itaque hæ urbes, etiamſi curſores publici in eis quieve- rint, diverſoria ſeu manſiones dici nequeunt „Plu- tia etiam, etiamſi curſores ibi quieviſſe concede- retur, hoc nomine forte appellari non potuit. Ve- rum ramen, cum hæc diſquiſitio aliquantum re-

as, nosque a ſcopo noſtro paullo longius dedu- ceret, jam ad Hiſtoriæ noſtræ ordinem reverta- mur. Oſtendimus hucusque, Gelam celebrem fuiſſe civitatem, ad ejusdem nominis amnem ſitam: re- ſtat, ut adcuratius in ipſum inquiramus locum, 48 ubi quondam floruerit. Quod nobis negotium opinionum imponit varietas. Sunt ctenim, qui Licatam eam fuiſſe cenſent, ſunt qui Teyram no. vam, ſunt qui aliam quamdam urbem cogitant, cujus adhuc veſtigia ad trecentos a Terra noda paſ- ſus cernuntur: allas alii civitates nominant. Sunt quoque, qui duplicem fuiſſe urbem nomine Gelam contendunt, Græcam & Barbaram. Nos quidem C hoc loco & veterum auctoritate & conjecturis ve- ritatem exquirere ſtudebimus, præſertim quod ad Gelam Græcam adtinet. Principio quod Zerra no va, urbs ad oſtium fluminis Gela ſita, ea non ſit, adverſus Vazellum Cuwerius perſpicue demonſtra- vit. Frror illius inde ortus eſt, quod Falum, Ge- lam amnem eſſe putavit, in quo eum erraſſe, ex ſuperioribus conſtat. Impugnat eum Cluwerius, Plinii, Ptolemæi, & iodori evidentiſfimis teſti- moniis, quippe qui multis paſſuum millibus Gelam n mari remotam fuiſſe, fluminique vieinam, do- cent. Quod Plinius 1 dicit: A ua ſrome (id eſt, auſtrali) Siciliæ Numen Hirminium, oppidum Cama- D rina, Vuwius Gela, oppidum Aragas; nobis non adverfatur, nec ad mare eam fuiſſe ſitam, docet. Farellu quidem hic verbis fubjungit: Vids ut Fu- vium Gelam nominet, ad cujus ohtium Gela antiqu ſ- a erat. Verum illa verba: Ad cujus ohium Geln antiqua ſin erat, ſine omni ponuntur ratione. Ph- nins id nec tradit, nec tradere poterat, quoniam duodecim mille paſſibus a littore remotam eam eſ- ſe dixerat. Quin ſi in marina ripa Gela conſtitu- ta fuiſſer, non minus, cum celcherrima eſſet, ejus mentionem feciſſet, quam Camarinæ & Ara- LdM

Situs Gelæ.

Animadvertendum vero eſt, quod, licet medi- E terranea fuerit Gela, ad mare tamen caſtellum ha- buerit, quod Cluwerius Refugium Gelenſium fuiſt ſe dictumm ait: co quod illud condiderint partim, ut a piratarum tuti eſſent invaſionibus, partim ut, ſi forte Gelenſes ibi paullo longius ab urbe de- gerent, a terreſtrium inimicorum infultibus ſecu- ritatem haberent. Audiamus Clueriumz. Ne- Jugium heic nominawit Gclæ, non ipſam urbem Ce- lam, quia non in urhe, quæ 4 littorè remota, ſod ſuh urbe in ip/o littore manſio ea ſiwe ſario poßta efat. Fodem loco CJuwerius ductu Ninerarii Antonini omnino probat, quod hic nobis propoſitum eſt, hisque verbis rein paullo altius exorditur: B Ab Agrigento per maritima loca Syracuſas M. P. Dædalio — —— XVIII. Plintis — — — V. 40 Refugio Chalis XVIII. Plaga Calviſianis VIII.

Refugium Gelæ.

1pliniun] Lib. 111. Cap. vrtI. p. 153. Tom.I edt. Hacianæ. 2 Cluverium] Lib. 11. Cap. 2. p. 350.

Plaga Meſopotamia XII. Plagereo ſive Cymboe XXIV. Retugium Apolline XX. Plaga Syracuſis XXXII. Plintis corruptum ht vocahulum a genuino Phintis, hancque urbem Podie dici Licata, ſupra Lib. J. Cap.

. docui. Pro Chalis alia exemplaria, reßte Vu⸗ rita, habent Calis, alia Culis. Ego vocabulorum Vimilitudine, ſmulque intervallo NMM. millium du-

dus, egendum cemſeo Gelis: Tot quidpe ſumt millia

uer Licutam & Terram novam junta quam apud

Celam amnem ſuiſẽ olim urhem Gelam, ſypra Lih. I.

Cap. NM œflendi. 1 Refugium autem Sc. Paulo poſt:

otii, ad utriuſque partis rationes examinan B

uf iglrur Gela ſemota fuit intrunſus a yefugio ſu lit-

rali, ſic & Calwiſiana Eeᷓ reliqua. Statuendum itaque eſt, Zerram nowam haud ear eſſe urbem,

S olim Gela dicta fuit, neque etiam refugium illud, verum aliam urbem ab utroque diverſam.

Cap. 1v. congeſi, manifeſtum eſt. Cluwerins idem contra Faxelum, ſicuti jam monuimus, pro- bat, qui ex co, quod amnem Gelam eum eſſe, qui hodie Falſo dicitur, (quem tamen Pmeram

ſeſle liquet) putabat, in hunc errorem devenerat.

Ut majori luce veritas radiet, ſciendum eſt, rem omnem inde pendere, ut exquiramusʒ qua ratio-

ne hæc Lcata, quæ olim Hinria vocata fuit & ex

Gelæ reliquiis exftructa, condita ſit. Nos jam

quædam in hanc rem commemoravimus: Cluwe⸗

ius vero pluribus eam explicat, oſtenditque, in- ter Arigemum 8 amnem Celam, ad fluminis TM- meræ oſtium, hanc ſitam fuiſſe Fintiam. 2 Idem X Ptolemæo & aliis docet, mediterraneam eam fuiſſe: Prolemæus equidem Phintiam 6q Pinin Phin- tienſes inter mediterranen oppida Vocenſent. Quod

quomodo intelligendum ſit, ex Diodori Lih. NEI. oſtendit, qui dicit: Karæ I TiuNæ on Tůggeyvot,

u rac c. Tvegnzcit Otprias e Auggybr, TonJ⸗ cin e% Tebpokeyl. In Sicilia mranni eraut, Hice- tas Sacuſts Phintias Arigenti, Tndarion Tau- memi. Poſtquam bellum inter Tyrannum Phin- riam & Belenſes expoſuiſſet, ita pergit: xrih N pirlæs rcMuh, ouccas dvh Priae FeRAsg, d- Soirss öpres, diloæs E0 dvr i8] dor) ad S. Phintias urbem condidit nomine Ppintiadem 0 Gelonſeque e patria ſulmutos in on collocat. Sita au- Iem ß huc ad mare. Maritima igitur Nutia fuit ex Celenſum conſtructa reliquiis. Kabaip rœ

n cs oiulæs, 706 Nb TeMac; eit 1 Or-

viida sreveſes; xrſœæs rc G 2 cyo egh Einoo, 2 a26 Sec. Muris onim domhuqus Gelæ deſiru- &is, populum in Phintiadem zranßtulit poftquam m⸗ nia ſorumque inſigns ac ſempla deorum condiderat. Phintias itaque Agrigentinorum tyrannus, no- vam illam urbem antea Vintiam appellari, trans- mi-

——

1 Refugium autem] Hic ea Cluverii verba, quæ jam La- tine dederat auctor, vernacula lingua repetit. Nos ut ea denuo deſcriberemus, abs re fore judicavimus.

2 dem ex Prolemæo) Cum Diodaro ſenſit Cluverius, cujus hæc ſunt verba: At in ofa maritima gam Ffuiſſe, ex præſcri- hro Antonini liquido paret itinere: ſed c Diodorus — in lirtore locavit. 2 3 Phintias itaque] Si dicitur, phintiam tyrannum, do- hec nova urbs maritima perficeretur, Gele Phinti« nomen impoſuiſſe, diſſenſio eorum tollitur, qui aut maritimam, aut mediterraneam phinriam fuiſſe perhibent. At, Recentio- res ſine dubio funt, quos hic noſter vocibus: Plurimi em- ſrmant, appellat. In antiquis vero quidquam ad hoc defen- dendum reperiri poſſe, admodum dubito. Videtur omne hujus opinionis præſidium in Piodori eſſe, quem hic exhi- buimus, loco. Noſter ex eo concludit, Ghlenſium trans- migrationem in phintiam novam juſſu tyranni non antea fa- ctam eſſe, quam perfectis novæ urbis muris templisque. Græ- ca vero nullam remporis mentionem habent, ſed ſimpli-

citer Phintiam hæc feciſſe narrant: xrinas vxO⸗ „K. 7. .

Quod Licura etiam non ſit, ex ils quæ hucus- Snn . 77 . 1cata que diſſerui, & ex Calliæ, Heyacleotis, Antonini, Prolemæi, Plimi aliorumque feſtimoniis, quæ

4*

inis