Teil eines Werkes 
Volvmen Dvodecimvm (1725) Scriptores qui Antiquitates & Historias Platiae, Caltagironi, Scicli, Netii, Motucae et Carthaginis prodiderunt
Einzelbild herunterladen

19 20) TineRtkcy, NMoynos, xor Feny Se 2 (le- ge *) Arns 2 Thdhs. AeusalG her 6i OajM0Ge ört Acix G ArrioSr aeMoh⸗ eRbyres eis AsMchs partvc e wobla⸗ 5 A c a6 Euel Miysan, veoroie * Naucn 7pe⸗ æy xroMc Mls 1MGy. 4 Arpiles veMcix xm Ge,, 7 Foblan kuwreſp wei, Ach' Mis che 5 2 ſ c wiMt cu. M oftr Gela, urbs Siciliæ. vocatur au⸗ rem ab flumine Gcla. flumen vero ab co, quod multam glaciem gignat. hanc enim Opicorum Si- culorumque lingua gelam dici ajunt. At Proxe- nus de Siculis urbibus Lib. 1. & Hellanicus, ab 2/ Gelone, Ftnæ 8& Hymari filio, diétam volunt. Ariſtænetus vero de Phaſelide Lib. 1. tradit, La- cium atque Antiphemum fratres, quum Delphos ad confulendum oraculum veniſſent, Pychiam, haud equidem de illis loquentem, jufliſſe La- cium ad ortum ſolis navigare. quum autem An- tiphemus rideret, Pythiam rurſus dixiſſe: Ab

ſolis occaſu & quamnam urbem condes d uidas

Tina, 7ou Tinehlcs' uMciræ e zor worpeß TeMæ,

S raeirat rM. N roraho ovoxileran bras, ör

roMR n ye. Ter O r cn 2 EiueMd ytMæ Nty . 7 30 TArG, 2 krn (ege 6 nns.) vheihs. Fhc eßte Gela, urbs Siciliæ: vocatur autem ab flumine Gela, juxta quod urbs ſita eſt. fumen autem ſic nuncupatur eo, quod multam glaciem gignat. hanc enim Opicorum Siculorumque lingua gelam dici ajum. vel a Gelone, Ernæ & Hymari filio. Etymolo- gus. TFeN, roh FiueMiæs 20 Teha wores, 4 ræx œcneiet mohts. ) ct ApricnhSe 5 AQewohkuns o PG., 0 pe ei Ae Ge,

ixsre, o dr, e ee iier, e zrihew. i] N dioonire cxo kyiMocs. 2 20 8 cvpE S⸗ awepeoe rehMv 3 a veihsvoy worau. A eſt Gelä; urbs Siciliæ, di- cta ab amne Gela, juxta quem urbs ſita eſt. vel ab eco, quod Amiphemus vel Pinomenes Rho- dius quodam tempore Pelphos profectus, quum audiſſet, ſe debere ad occaſum profectum urhem

condere, ad inopinatum hoc reſponſum riſit: abj

eoque argumento urbi pariter & flumini nomen indidit. Fed hæt Grammaticrum potius fueyint nu- , vel potarum fabulæ, uam ſeriæ Iſoricorum

narrapiones. Sit Ariſtophanes in Acharnenſilus. e

Kœpun, xc T N, xꝙ nærxyMx. M et. Ca- marinæ & Gelæ & Catagelæ. Ad qu itn ſcho- Jin Kahæelh Teh; rdheis imnsMæs. ? woinos N 70 aruyeM en 2 erayeNc orc ee speerne.

N Camarina & Gela ſunt opida Siciliæ. fin- Rit porro vocem Catagela, quia duces cos irride- bant. Vehementer ergo ab iis eryatum eſt, qui paſ⸗ m in Græcorum auborum ewemplaribus vocabulum id urbis gemino An ſeripſerunt TenMa. Breveim ds- bere oſ primam ſyllabam etiam epigramma Empe⸗ doclis in Pauſunium medicum Gelenſem cnſoriptum; uod Diogenes Laörtius refert Lib. V. indicat Iævcalnn inrpo ehuo Aſlrs o⸗ võr AoxMnrcn rere irpeche TeMa.

Pauſaniam Anchiti natum Phoœbique nepotem

Clarum aluit medicum patria clara Gela. Mnc numiſmata etiam, quorum Golæius in Sicilia

ſun V. reſert, cundta habent urbis nomen umico A, TEAAE, E5 Fazellum alia ebrum citat cum opida- norum inſtriptiune, TpAaaN. Ceterum opidani in- de Plinio, dio Lib. III. cap. V. ditumtur GE-

LAN at Ciceroni in Verrem Lib. W. GELEN. SEh. Græcis aucorilus Trodoto, Thuchdidi, Dio- doro, Dibgeni Pauſamiæ, & omnihus reliquis dicun-

un TeMo1, GELOT, ut & prædibtis numiſmnatilus.

unde etiam Virgilio loco ſupra citato Geloi ſumt cam- Pi. Apud Slephani epitomatorem ita legitur? Toebn *n TeneG, 8 TeG, ae Abpoy, obnhet, irs den 2 TiMS ro TekO. d eßt Gentili-

ſive Himera, auſpicatur. Sic enim ſtatim pergit:

P. GnIAkAupz pLATIA ARTIava Sc. 20

A tium eſt Gelæus, non Gelous, ut auctor eſt A-

bron & ipſa conſuetudo, & fortaſlis ab Gclone dicta eſt vox Gelous. En, quid hoc? Gelæus non Gelous: quia illnd per conſuetudinem ohti- ſnuit? Aqui omuibut pariter Gyæciß aucoribus non ſrenaG, ſed TrenG dicitur. Et guid iMlud ab Ge- lone ren erat, niſ gentilitium? Certe id voluit ſip/ Srephanus nempe à Tehu quidem per andlogiam ſuiſe dicendum Trehæn quemadmodum d Koliæeibæ,

vuo1, Ihepaion, AyeSlot, Eweelot TeAclot, 65 id genus alin verum Aronem & quotidianam chu-

/netudinem docers, dicendum eſßh reMct. quod ipſum

uum nowæ ſit atus inuſttatæ formationis, hch rina, ſed a reMoy denudum videri. Soripſit igitur ipſo Sepbanus ibvud TeMch 3 Tenæi id)

Gentile eſt Gelous, non Gelæus. A mendum

ilud ſatis antiquum eſt. net dubitaweyim, erore po⸗

tius atque ignorantin opitomatoris fahlum udim li- hrarii japſu. ſc quidpe apnd Suidam qubque To ehu- no TeMaG, 3 TenG, 6 apud Etmlogum⸗

ehrind TeheiG.. Aiqus illi ſane Grammatiti K ve exſtriptores, lunge imperitius fecerum, qui im Epi-

ſolis Phalmids, ad Camarinenſeis arque Enunſois

ſtriptis, nun mdo pro vocibus Tenan & TeMdot ſühr ſecerumt TaRMa alub TeMAoi ſed etiam py FeRcco,

C ſaRMtvav. a quo reltum etiam cuſum ſeperio in Scho-

lis ad dam Pindari Ohmpior. Oden T. oi yeM- vo idqus 60 ahſidius, quod mon ſoquatur obliquus

accolis Fiume di Terra nuova cœꝑnominatur ab opi- do, uod ab oßtio cus D. paſus in occidentem verſus

ſdißat. Hucusque Cluwerius. His a nobis, uti jam ſa principio monuimus, adjungi poſſent,

quoniam magna ſériptorum eſt diſcordia, & alter

alteri adverſatur. Cluwerius, cum ſuam ſtabilien-

di ſententiam neceſſitas ipſi injungeretur, gladio omnes nodos ſecat, & prudenter admodum narra- tionem ab ipſo principio, id eſt, a flumine Sſ%

Immenſum erarumt ili, qui eum Huium voluerum eÿh Gelam, qui hnjus Iateris mawimus & votius inſulæ longiſmus vulgo nunt vocatur Salſi: hic quidpe an- riquorum f Hmera; ut poſt patebit. Eſt equidom

alius inter Terram nowam & Camarinam amnis vul- gari vocabulo Prillo; verum hunc non ehe Gelam in-

de colligo, quod nimis prope ad Gamarinam Poten- iſimam qubndam urbem, accedit. Plinius ditto Lab. H cap. V. in meditotraneis refert Gelanòs. Pfo-

lemæo etiam ipſn urhs Gela intus ad N. millia paſ⸗ uum u Mrors ſemota collocatur. Poſteaquam tan-

dem Cluerins conſtituerat, Celam illum eſſe a- mnem, qui Terræ nbw, non qui Licatæ vicinus

ſeſt, ad jocum & ſitum urbis Gelæ, quæ juxta

hunc jacebat amnem, ineſtigandum pergit. Nos ſtatim quoque ejus præmemus veſtigia, expoſitis

tem ſoli cognoſcendam pertinent.

Bellia F luviuꝰ. 3

pulcritudo, quoniam nominis ejus aut exigua aut

ſmulla in eis occurrit memoria. Hortis quidem,

fructibus, viriditatique terræ hujus confulit, mul- taque verſat molendina, Plutis vicina: non ta- men id propterea conſecutum eſt, ut æternæ in libris memoriæ proderetur. Neque etiam, quod aliqui tradunt, nomen amnem illum accepiſſe a

quodam terræ hujus Domino, cui Beilo nomen fuit, dubio carere videtur. Quapropter & nobis hanc brevem ejus feciſſe mentionem ſuticiet.

C A-

antea nonnullis, quæ ad amcœnitatem & fertilita-

Non æque grata fuiſſe videtur ſcriptoribus alius

NVcujusdam fluminis, Beilia dicti, amcœnitas & Bellia.

[e, Ae4 E, FENe falta ſumt, Kapen 26

ytN. uamwis ihidem ſyequenter ſit TenMa S TeR- [Ma. Mox pergit: ſe amnis Gcla hodie vulgo

§ alſo.

1