oOoR FVNEBRIS D. Toss. 7

contingebant, enumeraui: decerpſi illuſtriora quædã,

aut delibaui potius: nam & aliud eſt Hiſtoriam, aliud

Orationem ſcribere. Nulla Palatinatum lues inuaſit:

nulla memorabilis annonę caritas: nulla bellicaaliãue

publica calamitas toto hoc odennio, quo ad Plectora-

tus gubernacula ſedit, nos affecit, multo minus con.

fecit. Et tamen, Auditores, facile obtredtatores inuenit

hominum virtus: & male de bonis prineipibus loquũ-

tur multij ſed mali· Malis autem diſplicere laudari eſt:

& male de nobis loquuntur, qui bene loqui neſciunt.

Fuit illius quidem mors multis im prouiſa: & obitum nẽde mor-

Electoris Saxoniæ laudatiſimæ memoriæ ſtatim con- te ſubita & . . eeuentu

ſequuta eſt qui Elector in pſo flore ætatis, & tunc cum qui non

Becleſiis benefacere inciperet, vt de Jouiano ſcribit femper re-

Theodoretus, a nohis auulſus eſt. Cæterum, vt rette

monet Seneca ad Gahonem de remediis fortuitoruw, cipum

Quicunque ad cxt remum ſui termini venit „ſenex mo

ritur· Non enim refert, quæ ſit hominisætas, ſed quæ ſit

meta: & ſa pe ſinquit Auguſtinuc) vocantur antetem-

pus boni ne vcxentura mais. Nec ideo infelices ma.

gni ill principes iudicandi ſunt, quod non ſempero-

ptatis & conatibus corum reſpondit euenius: ſiquidẽ,

vt præc lare idem Auguſtinus libro 5. de Ciuitate Pei

eab. mohet: Nos Chriſtianes principes non idco

felices dicimus, quod veldin imperarint, velimperan-

tes filos reliquerint, vel hoſtes omnes Reipub. domu-

orint: vel inimicos ciues aduerſus ſe infurgentes & ea-

uere & opprimere potuerint: Hac & alia vitæ huius

ærumnoſe velmunera, vel ſolatia, quidam erĩam cuł

rores demonum accepetunt: Sed felices dicimus, R

iultiuſta imperarint⸗ſi ſe homines eſſe meminermt &

iuterobſequia honorantium & humiliter falutanium

*