hoſtili hominem Lutherana hæreſt infectum, arcere & prohibere à conſuetudine & colloquio fratrum, fugere tanquam vdæpleæ & zxpiluluæ⸗ monſtrare digitis, tradere Diabolo. Inter prandendum & cœnandum ipſe humi re⸗ pere, micas colligere pedes monachorum oſculari flagel⸗ ſis ſe cædere & cruentare cogebatur. Nec tamen ex Mo⸗ xxhconius e naſterio dimittere ipſum audebant, quod Myconio acci- monaſterio diſſe affirmat, metu Saxoniæ Ducum, qui ipſum pro con? Franeiſca⸗ cione perorantem audiebant clementer, & contra crude norum vi⸗ lium monachorum vim ac tyrannidem defendebant. Et iarie d⸗ quamuis ipſum d munere docendi ſuſpenderent, & cathe⸗ dram interdicerent, mandato tamen Principum ipſo die Circumciſionis Domini publice concionem habet. Anno M. D. XXII l. in qua tractatarticulum de luſtificationę Fõ FSõr COram Ho, quòd non ſit ex operibus Kmeritis proprijs, ſed ex fola fide in Chriſtum, appręhen⸗ dente & applicante ſibi paßionem & mortem eius, quod ſanguis leſu Chriſti, non opera, emundent nos ab omni loh. 1. peccato. Qua concione crabrones & veſpæ adeò irrita⸗ bantur, vt miſerum hominem pertinaciſsimis & peſtilen⸗ tiſoimis aculeis multò vehementius pungerent quãm ante. Adeò infeſtus eſt Diabolus Euangelio Chriſti, vt homi⸗ nes planẽ in furorem agat, & impellat ad perdendos pios: Quod idem vſu venit Paulo gentiũ Apoſtolo. Cum enin ludæi ex Aſia eum vidiſſent in templo, conturbãrunt to⸗ tum populum, & iniecerunt ei manus vociferantes: Viri lſraelitæ, ſuccurrite, hic eſt ille homo, qui aduerſus popu= ado. 21.11 lum & legem, & locum hunc omnes vbiq; docet. Et hactenus de Myconij noſtri ætate iuuenili, exerci⸗ tijs pietatis, indole liberali⁊elo pro gloria Dei ardenti or⸗ dine & Monachatu, copioſẽ verba fecimus. Nunc quo⸗ modo ẽ vita & carnificina monaſtica tanquam ex captiui pe acerdo. tate tio Mconij.