TNOACANO 46 7SITATTS. m

randum ſit,&ad immotam ſacrę Scripturæ normam examinandum: Nuncde circumſtantijs, ex quibus etiã de dogmate quadantenus judicari poteſt, bre- uiter dicam. Etſi enim exhisde veritate aut falſitate dogmatis certòconcludi non poteſt: tamen ad for.

mandum iudicium, nõparum iſta conſideratiocon-

ducit. Primùm igitur illud conſiderandum eſt, an dogmade cuius veritate quæritur,ſit nouum:an de eo etiam in veteri Eecleſia diſputatum ſit atquede- finitum:an cum veteris Eecleſiæ cõfeſſione pugnet: an veteres hæreſes in eo renouentur& quaſi ipoſtli- minio reuocentur.

Nullum enim dogma hodiè à fidelibus recipi-

endum, quod ignorauit primitiuaEccleſia, vel quod!

ugnatcum vniuerſali&perpetuo conſenſu eius,& P 8 7

quidem nominatim aduerſus hæreticos dimicantis. Itaque ſi de dogmate controuerſo animaduertis, vel

quod ignotum ſit puriori antiquitati, vel quod cum perpetuoeius confen ſu& confeſſione pugnet, cau- ſa nulla eſt, cur eiuſmodi dogma amplectaris, autde co amplius labores.

Deinde conſideratione dignum eſt quis& qua⸗⸗ lis ſitqui nouumdogma in lucem profert, ſenex an iuuenis, probè doctus& in ſacris literis exercitatus,

an veròliterarum expers& rudis, denique ſano iudi- cio& vitæ ſanctitate præditus/ an verò ambitioſus,

auarus ſuperbus,&c. Etſienim non à quo, ſed quid dicatur attendi debet,& ſæpò etiam Olitor oportu-

naloquitur,& ſubuili pallio latet ſapientia, vt pro⸗

uerbio dicitur-& quandoq;ue etiam viri docti& ſan⸗ dià ſcopo aberrant, vt Cyprianus in concilio Car⸗

E thaginenſi;:

C

5