TXoCANos yngrarts.„

Iunt, ex quibus veritas&falſitas dogmatum inEccle⸗ ſia demonſtrari poteſt: Hi duo ſunt omhis examinis Theologici fines ac termini. Nam quodcunque dogma neque in Scriptura expreſſe continet ur, neq; ex ea neceſſariò ſequitur, id eſt, bona conſequentia deducitur noneſt pro articulo fidei& dogmate Ec⸗ cleſiæ recipiendũ. Nam ad Legem&teſtimonium, vt ait Elaias cap: ð.& oudp ärs; Nog, vt Apoſtoli di- xerunt initioprædicationis ſuæ. Itaque ſi dogma, de quo quæritur neque in Scriptura expreſſum eſt, neq; ex ea neceſſariò cõſequitur, id eſt, bona conſequen⸗ tia deducitur, non eſt pro vero dogmate habendum. Et quoniam nullum eſt dogma tam abſurdum, quin Scripturæ teſtimonijs probari velit,& multi multa afferunt, attendendum eſt cuiuſmodi ſint teſtimo- nia& argumenta illa quibus vtuntur, verẽne pro- bent anad propoſitũ dogma probandũ detorqueã- tur atqʒ adeò principiũ petant, hoc eſt, nihil probẽt, quod tum ex cõſideratione circumſtantiarũ, tum ex ſimilium locorum apta inter ecollatione& totius fidei analogia colligi poteſt. Sianimaduerteris Scri⸗ pturæ dicta ad nouum dogma detorqueri,& dogma illud nullo fundamento niti, cauſa nulla eſt cur aſ⸗ ſenſum præbeas. Similiter quodcunque dogma aut cum expreſſis Scripturæ teſtimonijs aut corumcon⸗ ſcquentibus neceſſarijs pugnat,& in articulos fidei impingit, tanquam falſum eſt reijciendum. Nam omnisScripturę interpretatioa nalogia fidei eſſe de- bet, Rom 12. Ataque ſi dogma, de quo quæritur, aut cum expreſſis Scripturæ teſtimonijs aut eorum cõ̃- ſequentibus neceſſarijs pugnat, vnuſquiſqae. 3 am

——

—M

—

—

—