S—

—

——

Auaritia.

Metus

j

ℳ

o34Io o 6Tyoo

cem ſuamac ſcquitur meà tergonon eſt me dignus, Matth.10.

FJuntetiã quos ab inueſtigatione veritatis remo⸗ rantur commoda, quæ ex detenſione malæ& oppu⸗ gnatione veræ cauſæ percipiunt:qui faciliusabinue- ftigatione viritatis abſtinere, quàm à cõmodis ſuis & quæſtu auelli poffuntde quibus loquiturApoſto⸗ lus,.ad Timoth.. v. 5. Et ad Tit.1.ven. Quibus cogi⸗ tandum eſt, non eſſe ex Eecleſiæ diſcordijs adeoque ex animarum negociatione quæſtum faciendum? Cogitandum eſt illud Chriſti, Matth. · Nolitethe- ſaurizare in terra, vbi tinea& eroſio cortumpit,& ubi fures profodiunt ac furantur, fed theſaurizate in cœlo: Et illud Apoſtoli1. Tim 5. Qua ſtus magnus eſt pietas cum animo ſua ſorte contento: Nihilenim intulimus in mundum, videlicet nec efferre quic- quam poſſumus: Cogitandum illud quod Petrus

de eiuſmodi animarũ negociatoribus dicit, ⁊Pet.⁊.

verſ. 3. Quibus damnatio iam olim non otiatur,& quorum enitium non dormitat:Denique cogitan- dum quorſum ludam& alios præcipitarit auaritia. His cogitationibus muniti duotquot guſtum ali⸗ quem pietatis habent/non ſinent ſe terrenis com-

modis ab inucſtigatione&cognitione veritatisauo⸗

cari, ſed terrena omnia facilè cœle ſtibus& ſpiritua-

libus poſtponent. Retardat etiam nonnullos& remoratur metus

gnominiæ ignominiæ, quæ interdum cum ſententiæ mutatio-

ah nutatã pe coniuncta eſſe folet: qui fine accurata inueſtiga-

Jententiã. xione veritatis in ſententia ſua manere, quàm quæ⸗

rendo veritatem neſcio quam ſuſpicionem incurre-