—ℳ

—

deinde& miniſtros fideles diſtribueret, primam præ- cipuamq́; partem Epiſcopis& eorum familijs diſtri⸗ puiſſe. Idem Othonem imperatorem iſtius nominis primum feciſſe hiſtoriæ perbubent, qui partas in bello Vngarico, quod pro Italis geſſe ratcopioſiſſimas manu- bias nullis æquè ſubditis, ac Eccleſiarum ſuarum mini- ſtris conſecravit. Inſigne hic occurrit munificentiæ hu⸗ jus& memoratu dignum exemplum in Ludovico Gallorum clariſſimo rege. Hic cum non vulgari Dei miniſtros amore proſequeret᷑ quos hominum Ange- los& Dei interpretes eſſe dicere ſolebat, quorumq́; ope ra myſteria eloquiorum cœleſtium intelligi credebat, nõ ſolum ipſe paterne clementerq́; tractavit: Sed mori turus teſtamento regio Ludovicum filium eorundem patronum conſtituit Tbi inquit Ludovice li regrum

iniſtraui eommitte, tuẽre quoad per te fieri poterit Dei miniſtros, inopes fove, viduis- que ac orphanis ſubſidium ferto. Neminem ego pro⸗

fecitò his maximis regibus Vlelmo principe Mecœna-

te noſtro ſimiliorem eſſe arbitror qui has ipſas immen⸗ ſas copias quas alius epu i;& viſ erationibusalius gla⸗ diatorum muneribus, alius ludorum venationumq́; apparatu,alius propylæorum perilxorum inaniſſimis ſumptibus prodegiſſet, es potius conferre voluit, ut quos ipſa parentum liberalitas(Iberalem enim Epi⸗ ſcopum ex Apoſtoli præceptione eſſe debere conſtai) inopiæ ſubdidiſſet, non ſordidè ſed liberaliter: non parcẽ ac tenuiter: ſed honeſtẽ decenterque alerentur. Quid verò in laudatiſſimo hoc ſummi principis facto,

aut memorem privs, aut admirer? Vos interrogo(viri fra⸗

—,——