Arragoniæ regem, regum omnium quotquot unquam fuerunt, aut etiam naſcituri ſunt literatiſſimum Princi⸗ pem, in hoc Principe intueri mihi videor, qui ſive in

otio conquieſceret, ſive inter armorum ſtrepitum, tu⸗

barumq;& lituorum alacres cantus in acie pro foci, & aris rem gereret, literarum rationem aliquam ſem- per duxerit:& delubra ſanctis religionibus conſecrata, præ ardentiſſimo veri numinis& virtutis amore, qui unis literarum ſtudijs conciliatur, obliviſci nunquam potuerit. Vidit profectò vidit ſapientiſſimus Princeps, his artibus famam, his decus, his pacem& ocium, quod quidem cum vera gloria& durabili patriæ tranquilli- tate conjunctum ſit, comparari. His etiam artibus vidit civitatum præſidia: regnorum ornamẽta, regum ipſo⸗ rum atqʒ principum æterna monumenta, ſolidiſſima deniq;ʒ omnis inter homines beatitudinis fundamenta collocari. Vidit quoq; hanc clariſſimam famam, quam domi, quam foris quam bello& toga pepererat facilẽ circumſcribi,& oblivionis imperio ab immortalitatis perpetua fruitione coẽrceri poſſe, niſi hanc ipſam reli- gionem cujus enaſcentem jam ſegetem ab incendiari- orum flammis ac facibus, ⁊ telo ac ſica barbaroum, ab immaniſſimis denicq;R omani Caci faucibus, diſcrimine proprij ſanguinis, ac capitis dimicatione admirabili e⸗ ripuiſſet, Eccleſiarum ſcholarumq́;ʒ minſtris per pa⸗ triæ ſuæ pomæria lib eraliter habendis, reciè ſuſtenta⸗ ret. Vidit deniq; hoc ingens fidei lumen,& hanc divi⸗ ni Spꝛ flammam non caſu oblatam non fortuna accer⸗ ſitam, non carnis ſenſu voluntatisvẽ conſilio cœmpora- tam; ſed admirabili ejuſdem vivificantis Spꝛ vi poꝛen⸗

.* tiaq́;

——

———