ↄgreſtium porticust ſed in ipſis abditiſimarum ſylva⸗ rum luſtris intimus angulus, ubi ultimos humanitati terminos naturam ipſam poſuiſſe, quãq; famam virtu⸗ tis& officij nullam venire poſſe credas: ubi non vel ruſticiſſimi Fauni ac Satyri altiſſima voce famam hanc, & noc inclytum Philippi Principis nomen perſonent, advenisq; ac hoſpitibus teſtentur, qua pietate qua cur, qua induſtria Eccleſiam labefactatam purgarit/ oppu⸗ gnatam reſtitueriruinæ& exitio deſponſam deſtina- tamq́; recuperaverit: atq; itů infinita illa auri argentiq; talenta, quæ non hominibus: ſed Epicuri pocris: non veris ſeſu Chriſti diſcipulis, ſed ſuperſtitioſis Baalis mancipijs fruſtra impendebantur ad uſum patriæ com modum.frugemq́; rectam tranſtulerit. Nec; ver illud fruſtra. Kauffungiam enim egregiarum decumarum collegiũ viris Equeſtribus: Rinatm, Merahuſarm, Gru⸗ naxiam& Haflemum colonis pauperibus: Roterhur⸗ um nobis ac collegis noſtris, viris emeritis, portum jaboris, aſylum ſenectutis deſtinavit. Deſtinavit? Imõ, ut non ſojum victus neceſſitati rectẽ ſerviret: ſed orna- menis etiam ac dignitatibus cultus aliquis prodeſſet. de copijs ipſe ſuis etiam atq; etiam locupletavit. Nihil hic de eleemoſinis publicis nibil de Eccleſiarum honeſtiſſi mis ſtipendijs: nihii de Academia. Martia, ſede domi⸗ cilioq́; ſtudiorum noſtrorum dicam: ut eam Theolo⸗ gorum, uriſcorſultorum, Medicorum tota Germania excitorum doctiſſimis turbis: earum quoq; deinde ar⸗ tium, quihus ſuperiores illæ facuitates ſpectatius enite⸗ ſcumt, cultu atqʒ copia exornavit. Ptolomæum Phila⸗

delphum alterum Igypti dominum, aut Alpbonſum Arra⸗