4. nuncij magnorum malorum: agnoſcamus,& ſeriò deploremus miſerias noſtras, veraq́; ad Deum conuerſi pœnitentia, petamus, vt quemadmodum Ieremias orat, iram furoris ſui ã nobis auertat, inq; tantis regnorum colli- ſionibus,& lacrymoſiſsimis mutationibus, dilacerationibus,& ruinis, nidulos& hoſpitia aliqua ſuæ Eccleſiæ, contra vim& immanitatem ho- ſtium, concedat& protegat. Quandiu enim fuerit Eccleſia, quæ legis& teſtimonij, vt Eſaias loquitur/ cuſtos eſt, erunt etiam& durabunt aliquæ politiæ honeſtæ,& futuri ſunt ſalutares ac pij Principes, qui agnoſcunt debere ſe piam Eccleſiæ, eiusty membris nutricationem. Quæ quidem nobis, in his publicis perturbationibus,& ſummis animorum noſirorum conſternationibus, conſolationem non paruam afferant, vt confirmatis mentibus erigamur. Nunc quoniam& pietas ã nobis,& officij ratio flagitat, vt de vita & rebus geſtis, Illuſtriſsimi Principis GE OR GII ERNESTI⸗ laudatiſsimæ& beatæ memoriæ, quantum in tanta poſſumus conſterna- tione: ex hoc loco dicamus aliquid: vllas officij noſtri partes detrectare, iniquum& nefas duximus. Agnoſcimus& fatemur libenter, deberi ſacris manibus illius pium & ſolennem parentandi morem, perpetuò obſeruandum ab illis, qui o⸗ mnibus temporibus, tum docentiũ, tum diſcentium partes, in hoc ludo ſu- Rinent, idq; ad piam gratamq; colendam, conſeruandamq́; memoriam, ſummorum meritorumac beneficiorum, quæ Illuſtriſsima celſitudo eius in hanc Scholam& alumnos eius, ſingulari cura, ad ſeram propagandi poſteritatem, pietatis, artium& linguarum ſtudia, regia plane munifi- centia contulit. Quod quidem, pro tenuitate noſtra⸗ præſtare conan- tibus, in mentem venit Plaronici præcepti, quod extat in dialogo, qui Menexenus ſiue HrdO G inſcribitur, vbi tria præcipit in mã- gnorum virorum& Principum rerum geſtarum commemoratione præ- ſanda eſſe: Nimirum, vt tota oratio primum directa ſit ad laudes defun- eti, pro merito nace, vt ipſe loquitur⸗ deſcribendas. Deinde ad di- centis pertinere munus, vt auditorum animos, modeſta& accommodata oratione,exuſcitet& incendat, ad æmulationem defuncti virtutis& glo- riæ. Tandem, vt orationis vi mœſtorum animos erigere,& efficacia con- ſolationis dolorem mitigare conetur. Hæc omnia cum eloquentem⸗& rerum peritum requirant: perdif- ficile erit ã nobis præſtari: qui nec eloquentia, nec rerum peritia ßimus in- hruti nec ignoremus, quid de vů& facultate lendidæ& S— onis,