ℳ— ℳ

——

12 ſtitit afflictis major, luctusq; levamen Hauſit,& in magnas ſeſe ſpes priſtina vires Erexit: ceu quando diem niger abſtulit imber⸗ Si qua parte jubar coœleſte apparet,& igni Per nubes convexa micant: rediẽre coloni Ulicet,& cœlo gaudent ſudare ſereno. Talem complexa eſt ſibi natam patria prolem, Quæſivitq; mali magnum ſolameninilla. Ut ꝑuera pexit lucemvertehat ocellos Hinc inde& patrem lacrumis gemituq; popoſcit: IIc chcu aberat: fera quid Mechlinia nobis Divinum heroem retines? mitte, improba, mitte In nocuum caputac ſobolis non retrahe amori. Aſpice tendentem palmas& ad oſcula prolem patris anhelantem: ſentit proculeſle patiq́; Indigna: ahutinam vidiſſes, Auſtrice, guttas Ardentes pueri: audiſſes lallare parentem Abſentemʒ ſeutigreforesſcu natus hyæra nq; tua ſeu bile leoſive urfafecetet. Eexiſſet tamen iratam miſeratio mentem. Stabant in tabulis pictæ longo ordine ſtirpes Majorum Haſſiadum: magno de ſtemmate regum Linea procurrit:fulgent diademata, fulgent Sceptra,& Tyrigetum tollit ſe gloria patrum, Cæſarcisq; ge nus genctisilluſtre coruſcat. Stantære inſignes Ludoici heroica turba, Hermannusqᷓ; potens, ſummisq́; electus habenis, itis imperii,& geſtando dignior orbe Henticus: tenet amplexum reginamaritum Pannania, ad ſanctam properantem fortiter urbem Inq́; Saracenos magna vi bella parantem. Qud ruis egregie ò animiꝰ non reſpicis urbes

ip