n Cum jam ßynceri duo propugnacula verbi,

Heros Saxonides, rupes im mota, Lconisqʒ MHaſſiaci virtus fruſtrã certaminetanto

Sudaſſent, fortiq;; animo ſuprema ſubiſſentʒ

Jamq; adeò fidei ſcutum clypeusq́; jacerent.

Horreo nunc equidem illorum meminiſſe dierum/

(O verè miſerum tempus!)quando omnia nube

Obſita, nec ſolem, nec habehat patria ſedem

Certa ſuam, capto, non Marteſed artePhilippo.

Tela domos circum aſphurq; hoſtile ſtrepebant.

Qui luctus? qui fludtus eratꝰ non æquore Delos

Jctata eſt tantùm; non ſævum Græcia Perſam

Extimuit pejus, totus cùm Cecropis arcem

Appeteret flammis Oriens: non deniqʒ ponti

Vs aded Halcyonas circum contraria ſævit,

Et nidum proturbat hyems in gurgite fixum. ¶. Hos inter fremitus&turbamenta, propago o. SeRl. Cattica vitales naturtæ prodit in oras: Qualis purpureus vepres ubi floſculus inter

Naſcitur,& tenerum ſpinis caput expedit aſpris: Omnis eo lætatur ager: fragrantia campum

Im plet,& ambroſios vicinia ſentit odores.

m cecinẽtę Iaxem, bilem inter& iras

Falciferi ſenis, ac odia inſidiasq; malignas,

Inter Guxetum ſtrepitus Crætæq; furares.

Sic inter medios ignes ac fulmina narrant

Thurſigerum puerum materno ventre ſolutum. Difficilem fartunadedit præluſtribus ortum. Et callum in rudibus cunis ad fortia rerum Inducit, formatq́; animos aptatq;ʒ labori. Jamq́; novum viſa eſt tellus cepiſſe nitorem

Progenie donata noyã: fiducia rebus

—

B 2 Allitit

1 ——— ——

N