8 2

5 Tertæ proge nies ſimusccE Lgibus& vuæ cammunifiaerenemur.

pullanturq́; fores atqʒ atriafulgida ſceptris, Marmoreæq; domus obſeſſæq; agmine turres Cuſtodum,& ſummas tangentia culmina nubes, raminezq;& Ttyri magalia, mortis Acqua calce, redit ſanguis mortalis codem, Et quid mirandum eſ humanum extinguier ullum Lumen,& hancfragili carnem compae reſolvi? Interière urbes magnæNeptunia Troja Occubuit: quot regnorum eſt ſpectare cadavet Flebileꝰ ad occaſum quævis ſubli mia tendunt. Mon virtus, non adta vehi digniſſima cœlo Fatorum imperio obſiſtunt cecidèẽre Camilli, Juliadesq; omnes„demigraxitqPhilippus Noſicr,& haud potuit nobis ſupereſſe Wilhelmus Immortale caput, nec tẽ ſupereſſe Georgi, ¶Noſtra hoc culpa facit) voluit noſtri arbiter ævi. O indi i quid urnam Proſequimur plandu, quid inani voce beatum Heroem has ſcelere infectas revocamus ad auras, Quas ipſe horruerat præſens,& ſponte reliquit Uitrd rogans vitæ vinclis& carcere lolvi: is lacrumis delicta luamus? Quæ, quibus indigni Capitum nos funere triſti Afficiunt, mulctaniq́; obitu, ſævumq;; minantur Interitum raptis quibus incubat ora, columnis. Nam velut in ſentes quandoſe degener hortus Induit& ſterili dominatur arundine ſulcus, Auctumniq; bonam ſpem fallit inutilis arbos; Luxuriant frondes multum indignante colono; Ille priqs ferrum& flammam quam immittat in arv,

Eximit

+ t—————————

P