7

At neq; tantùm Aſiæ vidor Pellæusamico A lndoluit rapto, ludtuq;ʒ indulſit amaro, Moœnia cùm pinnis ſpoliaret& arcibus urbes, Detraheretq́; comas nemori campoq́; coronas: lpſa jubebatur vultum natura ſerenum Ponere,& in nebulas mutari verna venuſtas, Ne quò immune aliquid luctus occurreret atri, Conturbante tuo diſceſſu Hepheſtioregem. Non tantùm Iſaides Jonatham ploravit ademptum Delitio orbatus: non tantis imbribus undans In buſtum Euryali effuſus miſcrabile moœror: Quantum triſtitiæ tellus regnata Philippo Cattigenæ exhauſit, parte hac manantibus oris Fraterni lacxumis: illic ſingultibus, cheu, Pupillæ ſobolis, viduæq; peraſſta volutis Conjugis,& ſuperos gemitu pulſante receſſus: Farte alia patrui fatoftimulante dolores: Fletibus implentur ſylvætecumq́;ʒ querelas Mauriti tua Muſa ciet, triſtantur olores Tecum, luſciniæq́; tuis in luctibus hærent. nduit in nubes Helicon ſe totus,& atras

Ecce chori Pallas& triſtia ſigna Lycẽi Pariete ſuſpenſas citharas& plectra remota.

ðed deſiderium quid inane, quid horrida luctus Larva, quid im modicæ lacrymæ, quid præfica plangens, Quid ſiticen leſſusq́; juvant? quid nænia prodeſt Depoſito cineri? cùm fruſtrã amiſſa repoſcas, Ancumbastumulofruſtrà turhesq́; quictos Eletibus,& v atiges. Seu reges Caroliq; genus, ſanguisq; potentum Cæſarum,& antiquis divis atqʒ Hercuſe nati,

Seu veterum expertes cerarum ac nobilis ortus Tert=