Protector, contra totius fulmina mundi, Hoc lumen almum firmiter tutatus eſt. Relligio mecum plange 6 ſanctiſsima, plangeꝛ Protector en tantus tui extinctus iacet. Plangite Pierides mecum, Parnaſsia turba: Quæ noſtra tandem quoq; ſupremo hoc ſæculo Limina veniſtis: antiqua ſede relicta: Hanc gloriæ veſtræ ruinam plangite. Vos equidem largo hoſpitio vultuq́; benigno Plerique ſuſcepere principes mei, Parnaſſos vobis delubraq́ʒ digna ſtruentes: uſtrium nemo tamen tot Principum, Nemo adeò veſtri extabat ſtudioſus, vt ipſe Ardore tanto ad intimos contenderet Sacrorum abſceſſus veſtrorum: quãm GVLIelmus, Noſtri ille nuper Dux ſoli doctiſoimus. Quid noſtri imõ omnes, quotquofumine Solis— Regesq́; Principesq́; degunt incluti, Doctrinæ huic palmam meritò tribuẽre, fatentes Prudentia ſe illi& ſcientia impares. Atq; ideo veſtri PATE R& Dux audijt ille Coœtus: ad artium ſtudia quod ſplendido Traxerit exemplo complures, quodqʒ benigno 4 Viros iuuaret Aonios ſtipendio. Quid tamen hog prodeſt? ſi nõ minus improba mortis, Ac vulguinſcium hunc carpit manus. Quid prodeſt? quòd, iuſticiæ iuſtiſsimus auctor: Iniurias tam ſtrenuè non ſontibus Pepulit illatas: ſontes tam punijt acris, Fnormium ſeuerus vltor criminum? Si necisã manibus, Parcarumq́; inclutus Heros Iniuria non liber eſſe debuit. A 3

Quid