THRENODI4 PRIM4,

GERMANIAE LV⸗ 6 ENTIS.

SRgö ego terrarũ meritò Germania Pr

2 inceps, Huc vltimum cui temporum dignatus eſt Sclu

luppiter imperium moderandũ tradere,tantis ( Mouis& vſq; ſuppetam doloribus? 1 Nec tandem ſeries finem capit iſta malorum, Miſera quibus tanto premor iam tempore? Nunc me Bellonæ furor,& Mars improbus vrget: Nouiq́; pullulant fubinde turbines NMox hic, mox iſthic, nunc frugum durior altrix Ceres, negata meſſe, ciuibus famem Indomitam properat noſtris, mox deniq; rerum Triſtiſsimum, nulliq́ʒ parcens ius necis Circumquaqʒ furens agros populatur& vrbes: Pot indutis vbiq; me ſpolians viris. Atq; hoc eſt, quod me toto plus, flebile luſtro Hunc lugubrem nunquam ſinens amictuum Ponere ſqualorem, ſemper feralibus ægram Funeribus& tot Principum occupat rogis. Quis neſcit, quãm maturè conceſſerit Orbi AVGVſtus ille SAXOnum Dux optimus: Cum nondum luſtris biſſenis, inclutus Heros, Planẽ peractis, aſtra ſublimis petit? Quis ſubitum neſcit fatum, quò filius eius, In flore GHRISTIA NVS æui, tam citò 3 Subtrahitur mundo Quis te non, GaROle, magnum CHARINTHOrum& AVſtriæ gentis Nucem Audijt occubuiſſe? autte, CASMIRE? Sepulcrum Cuius recens adhuc meorum maximis,

Ee