Principibus, ſupplex proficiſceretur Halam Saxonum, Philippis Land- gravius pater, evocavit rurſus ſapiente atq;ʒ utili conſilio Argentorato Cuilieluun lium, eiquęe: cum itinera intermedia non fine diflicultati- bus& periculis ſummis, per medios hoſtes, Deo dante, rurſus emenſus eſſet, ſimulqʒ præcipuæ dignitatis Conſiliariis, cum conſenſu& appro- batione omnium ordinum, commendayit interim dum ipſe abeſſet. regendam Haſſiam. Sed pater in urbem Salinarum Saxonicarum ve- niens, præter omnem ſpem& expectationem cùm ſuam, tum illuſtriſ- ſimorum neceſſatiorum ſuorum, detinetur& ipſe: atque abdueitus ca⸗ ptivusʒ etſi in eas anguſtias adductus, graviter ſed fruſtra queritut de violata ide, neſcio quibus involucris, inrerpretationibusq; verborum in reconciliationis formula ambiguè poſitorum, ſimulationibusque& diſſimulationibus aulicorum conſtrictus& irretitus. Hoc triſti,& ama- ro caſu Principis mariti, quomodo perculſa fuerit inchyta conjunx Chri- ſina, quom odo affecti illuſtriſſimi iberi, quo gemitu, quo fleru& deſi- derio, proſequuti Pominum patriæ ſubditi omnes, ſciunt ac. memine- runt adhuc, etiam in hoc auditorio, viri aliquiꝓræſtantes. Ingens verd hoc malum ac gentis& provinciæ totius calamitatem, mirifica Dei o- pe maturẽ ſarcire,& in melius referre cœpit Princeps Guliæluu qui& propria, eaq;; mira dexteritate atq;ʒ induſtria, etiam in juvenili illa ſua ætate excitatus,& ab iis adjutus qui additi ei fuerunt patre exceden- te, laborum& conſiliorum adminiſtri, cum parentis iiluſtriſſimi, cu- ſtodiæ jam traditi in Belgiotàm omnium, qui relicti erant orphani in Haſſiapiam& diligentem, quantum quidem illo afflicto& ærumnoſo tempore, fieri potuit, habuit rationem, omnia conſtituens, quibus&ad aulæ illuſtriſſimæ,& ad Reipublieæ totius, commodum ac ſalutarem ſtatum erat opus. Verè igitur tum de Principe, vix adhuc adoleſcente, uſurpari potuit illud: Tota domus cxpit nunc onis eſſe tuum.
Inter cætera autem gubernationis incommoda, præcipuè etiam do- luit, ſe in ea ætate, quæ maximè eſſet idonea ad diſcendum/ à pietatis& humanitatis ſtudiis, quibus jam cum voluptare aſſueverat, abduci atq;; avelli. Quantum tamen potuit ſubinde ad partem aliquam ſcholaſtici operis recurrebat, ac ut veritas, juxta Philoſophum, in natura ſobria ac liberali, animæ pabulum eſt/per intervalla animum grata ac jucunda le- ctione& cognitione, nunc Theologica, nune Philoſophica, hiſtori- caq; recreabat atq;ʒ paſcebat. Ad eam verò rem adjumento quoq; ute-
batur& conſilio peculiari. Sicut ʒcniæ zne nrc collatione res ma- . gn=