—
24.
n nos aſſequi vix poſſe: quod vt falſum, ſic dictu eſt turpe. vide enim quæſo quid fructus hoc tuum afferat prolatum: ſi nos in hiſce adhuc inferioribus minimis/ exiguis per integros trigin- ta aut viginti annos hæremus: quid vitæ fuper eſt quo Pialecticæ incumbamus? An non enim quæſo firmior& tenacior eſt adole- ſcentum, quàm ſeniorum/ memoria. Vnde comicum illud; à te- neris aſſueſcere multum eſt. Niſi igitur Dialecticæ ſtudium in flo- re ætatis noſtræ aggrediamur& amplectamur actum erit de illa. Lictt enim iudicium(quòd tu prætendere forſan poſſis) cum æta- te creſcat, vel augmentum ſumat non ſolum tamen hoc virum eficit doctum, ſed& lectio& firma eius memoria, cum iudicio doctrinam conferunthominibus. Rectè igitur faciunt, qui à re- neris ſe lectioni Dialecticæ aſſuefaciunt, integrà nimirum adhuc xtate& memoriã.
Turpe inſuper eſſe ipſe ſic cogitaʒ per tot annos, tot tantisq; laboribus, inferioribus illis nos operamde diſſe artibus,& linguis⸗ nec tamen plenam illarum cognitionem aſſecu tos eſſe, pudor eſt qicere. Sienim hæcita ſe haberent; nulli non modò nobis confer- rentur honotes, ſed in Republica ſcholaſtica ne toleraremur qui- dem. Quando vero iam illarum cognitionem hauſimus: cùm ſæ- pevix aliquis noſtrum annum ſuperuixerit viceſimum: quid nunc aggrediendum cenſes? Pubitas nexu⸗ mi competitor de Pialecti- ca? minimè gentium. lpſa enim eſt, ſine qua totum vitæ noſtræ, ſtudium foret inglorium, ignobile„imperfectum: ita, vt verè dicere poſſim: qui Dialecticam neſcit/ nihil ſe ſcire aperte fatea-
tur.
Quòd verò hoc affers/ haud ſanẽ multos ingenuum Dialecti- cæ ſenſum aſſequi: ex tuo tibi ſimpliciter reſpondeo pronunciato: quia haud ſane multi ingenuam huic ſtudio nauant operam: admi- randum non eſt, ad perfectam illos huius ſtudij cognitionem per- uenire non poſſe. Non enim ſufficit, Dialecticam legere: ſed cum rationis iudicio perlegere„voluere& reuoluere opus eſt. Tum fie- ri poſſe/ in animum mihi inducere non poſſum: vt quis de cepis interrogatusde allijs reſpondeat.
uòd memoriam& ingenia adoleſcentum vnica accedente Dialectica nimis obrutumiri, profers imbecillum ſand eſt,& mi-
nime validumargumentum: ſiquidem& tu aſſentiris ipſemet& nos
——„„—
—


