12.

niitatibus& moleſtijs tentari& conflictari. Res ipſa nobis tacen ribus loquitùr,& in oculis noſtris defixa hæret. Quamprimum enim infans ex vtero matris in lucem editur,& ſoluitur eius lin- gua, ſtatim vagire,& calamitatem ſuamdeflere,& lachrymis pro- lequi/auſpicatur. Quòdſi infans, cuius corpus adhuc dum nulla lame/ſiti frigore, calore, ægritudine, nullisq; alijs id genus mole- ſtijs, tentatum eſt, ſuæ vitæ initium à lachrymis facit: quantò magis ij/qui hæc omnia multoties perpeſſi ſunt, auerſari vitam, faſtidire& nunquam naſci, ſatius eſſe proclamare debent? Poſt, accreſcente ætate, ſimul etiam indies mala ingraueſcunt. Iam enim homo fame premitur: iam frigore& æſtu cruciatur: iamdie, iam nocte, mala adferens ingruit morbus: quem ſtatim omnis ge- neris mœrores& dolores comitantur:& ita ne vna quidem hora quietem agit,& à moleſtijs liber eſt. Hinc recte Socrates, cùm interrogaretur, quomodo quis ſine moleſtia& perturbatione vi⸗ tam ageret: id vlſo modo fieri poſſe negauit. Parum ergò ſuaui- taris& voluptatis ex vita capi/ facile cuiuis obuium eſt. Proinde, cùmprouectior ætas ingruit: ei pædotriba, vt ad ſtudium hu- manitatis& bonarum artium informetur, præficitur: qui ſine in- termiſſione,& verbis& verberibus, in eum animaduertit: eumq́; inuitum, ad lectiones& conciones frequenter viſitandum, easq; ſubinde repetendum,& ruminandum veluti, vi& minis com- pellit/& cogit. Vbi adultior fit: aſſumit eum pictor, faber, vel alius ſcientiæ artifex. Ab iſtis omnibus multoties perſtringitur, di luculo excitatur:&, ſi ſibi deſit offcio, flagris afficitur, cæditur, obſeruatur, nec vllum ocij tempus habet Vpi deinde virilem æta- rtm& vigorem aſſequutus eſt: curæ& cogitationes plurimæ pa- lům emergunt: tumq; propter rerum penuriam, vel ad armapro- ficiſci, velanimum ad cædes, atque rapinas adijcere, vel ſimile quippiam moliri& machinari compellitur. Si verò diuitijs abun- dat, vel auaritia cruciatur, vel muneribus publicis& priuatis one- ratur& obruitur: nec laborum& vigiliarum fints eſt. Qnando inſuper inſpicimus artes opificum, ſeſe omnis generis labores/ vi- giliæ& ſolicitudines, offerunt. Illi enim ex nocte in noctem ma- nibus laborant:& vix lucraripoſſunt ſumptus, vnde viuant: vti, ſumma neceſſitate eos vrgente/ ſeipſos complorent,& omineſ vigiliam triſtitia& lachrymis ei t. Quod quis inſiſtat ge-

nus