—

————— .

—

—— — 2

—

(130) S hus variè conflictantium; quam porro ſit deploranda con ditio eorum, qui vaſtam quidem, ſed minus ſolidam cer- tam& ſtabilem rerum cognitionem adepti, tandem in Pyrrhoniſmum, quod ingenioſiſſimi Bæili exemplo com- pertum habemus, labuntur, feliciores futuri, ſi lireras neſciviſſent; ſi hæc, inquam, atque alia id genus plura conſideremus, quis, quæſumus, Auditores inficias iverit, vanitatem, per omnes vitæ ordines latiſſimè patentem, li teratorum conditioni atque ſorti viverſimode ſeſe immi- ſcere nomenque& gloriam viri eruditi in ſplendida ſæ- pius miſeria deſinere?

Reſtat unum, idque eò magis dolendum, quò frequentius in iis, qui literis ſcientiisque operam dant, idem obſervari folet; dum ſcili- cet multorum cura vanis terminatur ſpeculationibus, vel in mera officiorum theoria ſubſiſtit, ſolicita eorum praxi, virtutisque amore atque ſtudio plane inſuper habitis; qualis eruditio quid aliud eſt, quam corpus ſine Spiritu& vita, flos pictus ſine odore, ædificium affabre exſtructum, ſed baſi& fundamento deſtitutum?

Quorſum verò attinet, vaſta rerum cognitione intellectum adim- plere, ſi nihil inde veræ ac permanentis utilitatis in ipſam mentem re- dundet? Quid juvat, in literarum apicibus& ſcientiarum cortice hærere, neque tamen illarum nucleum, qui in vera animi emenda- tione, morumque cultura inprimis cernitur, deguſtare velle? Tum enim, uti Horatius canit, recte ſtudiis admovetur animus, ſi

Dotrina vim promovet inſtam, Nectique cultus roborant peltora.

Quid juvat denique, dies noctesque ad celebritatem nominis graſ- hri,& ſibitamen identidem ignotum vivere, atque cæca philavtia ali- isque pravis affectibus ad quævis inhoneſta, vel injuſta etiam abripi?

Egregie Sneca in Thyeſte

i mors gravi incuhat, Qui notus nimis omnibu⸗ Ignotus moritur ſhi.

Finem his imponemus verbis S. Bernardi, nibil inquientis, prodeſ, mnlta ſcire, ſ nullus ex ſcientiæ frultus utilitas, quæ merito exinds reſul- vars doberet percipi poteſt. Milil ſtitur, ubi legitimus in ſtientia ſnis, ardo. atqus