(120) S

Vana Palat inos, quob educat aula, Clientes Dicitur aurati vecdere compedibu⸗

Fodem quoque reſpexit Piogenes Gnicun, qui cum audiret, caliubenem ideo à quibusdam beatum dici, quod Alexandri aulicus eſſet, dixiſſe fertur: At verb infelix eßt. ui Ium prandet ac cœnat, cum AMex andro videtur.

Sed tranſeat iſta ſervitus levior, ſervitus tolerabilior, ſervitus multis ambienda potius, quam detrectanda; ſu- perlunt aliæ ſervitutis ſpecies, multo utique triſtiores. Quod enim alibi Sneca conqueritur, id vel maximè in aulicis deprehendi ſolet, ut vel nihil, vel aliud, vel ma- le agendo, tempus conſumere videantur. Usque adeo miſeriæ& vanitatum hic plena ſunt omnia!—

Fquidem non exiſtimaverim, pietatem ab aulis Prin- cipum neceſſario& per ſe exulare, neque adeo ſimplici- ter adprobaverim illud Poetæ veteris, Tucani puta:

3 Exeat aula,

Qui volet eſe pius virtus e ſum ma phleſtas

Non cheunt.

Sed id tamen certum eſt, majora animæ pericula ſubire, qui aulæ ſe addicunt, quam qui vel vitam agunt ſolita- riam atque privatam, vel alia vitæ genera ſequuntur. Quam enim facilè contingit, ut illi, ultra quam par eſt, ſtudiis implicentur inanibus, ac vanis, utque gratiam eo- rum, à quibus pendent, nimis avidè ſectando, non tam Principibus ipſis, quàm horum potius cupiditatibus at- que affectibus ſervire, videantur. Id quod olim inpri. mis in Aula AuricuVII, Angliæ Regis, accidiſſe conque- ritur Baco de Vrulamio, accidit verò hodienum paffim, accidetque, quamdiu homines hominum magis, quam DE.l gratiä vivere, atque terreſtria& fluxa plus, quam

coœleſtia

—

i

yi vi