* 2 ⸗—— ₰ ———*——§— e— Mbic—————

(7 8e rum enim vero num hi minus de luto terræ participant, u quam reliqui mortalium? num hi minus fragiles, mi- nusque expoſiti calamitatibus& ærumnis, quas commu- nis hominum conditio ſecum fert? num exemti dolori.

bus, morbis, ipſaque morte? Imo verò Paillida murs æqub

n Pulſat pede pauperum taberna⸗ . Kegumque zurres. n. Lutum, aurò licet obductum, non deſinit eſſe lu-

tum,& quicunque claro ſanguine ſatus, nec hominem d Propterea exuit, nec humum, unde hic originem, ipſumq; adeo nomen traxiſſe videtur. Id quod animo fecum al- tius reputans ruminansque Eques Anglus, Matthæus Praer, cum jam proximus eſſet morti, ſequens Epitaphium ſi- bi exſtrui curavit:(X) Hic jacet Matthæu prayer, Flins Ada- mñ& EVæ plu⸗ dicat ſ pote, dumus Borbonia C. Naſhienſ. Cæterum prærogativas, ſplendori generis annexas, non equidem ſuo quodam condigno pretio defraudari velim; ſed ſiquis non habeat, quo ſe præ aliis efferat, præter illu- ſtria majorum nominaz ſi horum virtutibus atque meri. tis nihil addat de ſuis, ſique adeo totus in alienã recum- bat gloria, næ is miſeriam ſectari(*) ſplendidam, nec ex n fulgore lucem, ſed ex luce fumum dare, mihi videtur. . Venio nunc ſecundo loco ad honores atque digni- etates. Quantum in his, quæſumus, haud raro vanitatis, quantum ſplendidæ miſeriæ] Videas, qui in titulis, inque gradibus præcedentiæ, quam vocant, usque adeo con ·

fidunt, () Verba Anglica ita ſonant: Here lies Matthed Prayer, Ihe Son of Adam and Ede, Ter Fourbon and Waſfau⸗ go bigher. 4 C*Conf. hic vel maximè Gallici Parnaſſi Decus, Foilavius

Satyr. IV.