ue fiat quemadmodũ annotatum eſt in.I. unica. C. de nominis mutatione. Præterea cum Barbara illa cog⸗ nomentaa nitore latine linguæ longe abſint ſiue car men quis ſcribit/ ſiue proſam, prope me neceſsuas quæ dam impulitut cognomentum uſurparem, Iin⸗ quæ qua tot annis exerceor cõſonum, quod in proſa lene eſſet, in uerſu uero facile. Tamum iguur abeſt, ut me cõſilu peniteat mei ut uos omnes ob hanc uel unicam cauſam idẽ probaturos eſſe ſ perem, præſ er⸗ tim ꝙ quoties uernacula Iingua quicqᷓ ſcribo oties me non Vadianũ ſed(quod libentus facio, loach⸗ mum von Watt/ ſcribere ſoleo: ut intelligere haud quaqᷓ dffcile ſit,cuius familiæ fit Vadianus, quæq; i⸗

la ſint Vadn inſignia de qubus noſtra extat Ele⸗

gia ad Melchorem fratrem. Quem& ipſum quiain bonis artbus& politioribus literis etiãnũ Ephebus mire proficit V Vadianum, ipſo non nhul(cum ſen⸗ tentiæ tue eſſe erepugnante, cognomimari uolui nec mora eſt, quin Deum optimũ maximũ ſupplex im⸗ plorem, ut perpetuos eſſe literaꝝ cultores e familia

Ula noſtra uelit/ꝗ oẽs Vadiam uocari poſsmnt, quiq;

a uernacula nomẽclatura interimnec genere nec ur⸗ tute ad maioꝝ noſtroꝝ imitationẽ unqᷓ deſint. Quod primũ ſemper uotum fuit loannis von Watt chariſ⸗ ſimi patruicuius ꝓxima morte adeo cõſternatus fui,

ut nihil unqᷓ egrus tuliſſe me reminiſcarde ciuus oli fide& mun ficẽtia alibi referam. Modo ſat ſit te uirũ optimũ his paucis imelligerecur/ qã aliqũ culpaſti, ego inſtuuerimne temere magis/ qᷓ certo cõſilio cu

piam factũ eſſe udeat᷑ Ve No. la. An. M. D. NVII.