rerum nolueretdecem& octo annoze aduleſcens? at hos annos habui cum patriam egreſſus Viennam ue ni, literiſq; præceptore Cunrado Celte, qui tum pub lice profitebatur/ operam impendere cepi. Ibi erant aduleſcentes compluſculi, inter quos Ncolaus Ger

pellius Phorcenſis, Ioãnes Volſcus Boiemus⸗ hodie

dari ureconſulti, Vdalricus item Vannius Au guſta⸗ nus aliiq; non ſane pauci, quos cum uerſiculos texe⸗ re,& pro corolla nõnunqᷓ more uetuſto ipſo Celte iudice, certare ſcribendo anĩaduertiſſem⸗ingens quæ dam me cupido inuaſit idem conandi. Nam ab ineun te ætate numeri me mirum imodũ oblectarun. Itaqʒ

cum rudimentis texẽdi carminis eruditus eſſem non

nihul,& ſubinde magis magiſq; proficerem/nomine quoq; his quos nominaui⸗ abſimlis eſſe nolui, adq; hoc ipſum muuenilis ambitio me uehementer inflam⸗

mabãt. Prius aũt Vadium uocari me uolui, uocabuli

originea uadãdoſiue rectius uado ducta ꝙ eius uo⸗ cis germanum nomen familiæ cognomini proxime adſonaret. Mox ubi e quodã liminari epiſtolioHie⸗ ronymum quendã cognomento Vadium literaꝶ ſtu⸗ dioſum in Italia agere caſu imellexine cognomines fieremus adiecta ſyllaba Vadianus factus fum⸗ hoc ipſum cum in annum iam duodecimũ ex eo tempore perlibẽter admiſerim/ factum eſt ut mutari amplius non poſsit/ etiã ſi uuenilis me conſilu peniteret/ in qua tamen ſentẽtia nondũ fui. Nam(ut pro me quicꝗᷓ afferam)fas& iura ſinunt hominẽ ingenuum mutarè nomen dumodo id ſine cuiuſpiã damno pręiudicio⸗