FAvSTVS. lngeminante ſuos Auſtro Zephyroq; furores, lpfa mihi noctu pallentis cornua Lunæ Monſtrabant imbres cœlo uentosq; futuros. Quid dicameinuito lachrimeę tam grandia manant Damna recenſentiqᷓ nox tulit iſtadieſq; Quem fimili exactum nox tempeſtate ſecuta eſt, Vt prumum fammis micuit uariantibus æther, Et colliſæ ignem ceperunt edere nubes, En medumdictu miſerabile, fulmen ouile Quod tonitru comitante uiam per celſa polorum Fecerat, inuadens miſeros cum prole parenres Enecuit, tectiq;ʒ ferox faſtigia fregit, protinus id ſequitur lapidoſus grandine Nymbus, dymbus/maiorem quo me meminiſſe negarim,

Hic altis terras elapſus nubibus urget

Infeſtatq; ſolum, nec frugi parcit adultæ, Heimi quot gemis grauis hęc quot frõdibus arbos Sub cuius duſci Lycida requieſcimus umbra

Nubigenis priuata fuit contacta lapillis,

Non umpar damnum tota hæc arbuſta tulerunt. Quinetiam torrens auctus pluuialibus undis

per uepreta uiam dudum quæ fecit ubi ingenꝰ Tempeſtas cœlo demittitur, undiq; totis

Riuorum lectis decurſibus omnia uaſtat,

Saxa ſimul, ſyluaſq; uehens a culmine montis. Quid faceremextincto ſqualebant arua labore, Hoc, quo prægrandes nutarant uertice ariſtæ Nudum& inane ſolum dixiſſes, nam omnia cœno Et fruſtis celſa deuulſis rupe iacebant.

B