Fau.

Ly. Fau.

FAVS TVS. Cardine cum flexo lux eſt obliqua, ſequuntur, Sic mea mens rapitur pulchram comitata Lycorim, lncuſatq; moras,& fidis nexibus hæret, Hanc quoties uideo,toties mihi pectus anhelat, lnqʒ; genas rubor it& ſermo intercidi ore, Et tamen uſqʒ iuuat nitidam ſpectare Lycorim. lpſa etiam nñi fallor amat rapiturq; niciſsim: Nam facilis noſtro faciat ſe grata pudore, Et ſimulans aliud laſciuos paſcit ocellos. Conſentit renuitq; fimuldeludimur inter Nos,& ſola iuuat corrupta errore uoluptas. Hæc, ſi cuuſqᷓ poſt me langueſcit amore Fauſtus eritFauſto debentur nempe ſecundæ, IIli ſubridens parili miteſcere uultu Aſsolet,& leuibus ceſſantem incendere donis/ Di nemorum Fauni, noſtram ſeruate Lycorim Numine condigna eſt ueſtro, condigna& amore Et Lycidæ& Fauſti, ſors o modo cepta ſecundet. Hæc(memini)nobis recitabas carmina nuper Dulcius,& blanda mulcebas pectora uoce Quamuis interea te uix audire liberet, Grandia nam noſtrum reuocabant damna dolorem, Atqʒ illam ad quercum mea fiſtula fracta iacebat. Dic igitur quæ nam fuerit tibi cauſa doloris? Altera(ſi memini recte)modo tranſiit eſtas, Cum grauis agricolas premeret penuria feni. Hic ego conduxi circum quos cernis agellos, Et nemorum uirides ſaltus& paſcua leęta, Nam tenuis ſubiit poſtꝗᷓ mihi cura peculi