Proq; alba nigram reddit mihi Faſte bidentem

— /—

Fau. Pro nigra Hycida reddam tibi prõòimus albam,

8, Magnus adeſt terum bP deus, Iſus aras

Fau.

Oqui meFoles, quæꝰſo rð fœœcunda receptat?

Af perget memoris ſectifsuma uictua dofn.

I primiciãs, illi mea carmina dedam.

Et pulchritoto quiẽquid naſcetur agello.

Perfœcunda tibi ſemper tua rura fuerunt,

Perfaciles ſemper duu, niſi tempore in illo,

Quo regio me aliena habuit, mutata fuere Numina, nec qualis fuerat foriuna remanſt.

Ipſe egoꝛquod noſti longinquis paſtor in oris

Aegons gemina pingues æſtate capellas

Seruauipatrię me tertia reddidit æſtas,

Dic age an interea quicqᷓ tbi numina dextra

Obfuerint, tantum ſi nunc prodeſſe uudentur.

Obfuerunt partim mihi numina, tempora partim,

Quorum utrumq; tibi facili ſermone profabor, Carmina ſi primum dicamur grata Lycori, Fu Carmina quæ pulchram poſoint captare Lycorim, Eia age tentemusſi quid modo poſsit uterq;, Carmina tu pulchra modulaberis edita doce, lpſe ſonum noſtra hæc preſtat quem fiſtula iungam.

Dicite ſyluarum mihi numina, dicite nymphæ l. An non ſit facie& forma illecebroſa Lycoris? fu Vt ſol auroram ſectatur, ut ardua ſolem Fidera deſpectant, curſu cum feſſus in undas Occidit, ut nox atra diem, noctemq; ſecutus Vrget mane dies, ut montes cominus umbræ