12 Wactatus Furiditu⸗

gut/ wann nur das Rechnung thun nicht waͤre. Keller. lih. ſecumd. de opc. Jurid. Polit, cap. 18. pag. Jo5. Scin. Sen. conſl. 159, col. 9. in Fn. lib. 2. Ancha. conſl. 331. colum. 1. Ob cujus metum plures re- perire eſt, qui vel ſolum vertunt, vel alia non facienda perpetrant: dum Ml. Cæſar. ob metum redditionis rationum arma civilia movit, ut recenſet Perr. Gyegor. de epuhl. lib. 9.. 2. humer. 1. in Vn. Similem ob cauſam Pericles con citavit, ne ſcilicet rationes reddere tenea- tur. Quando autem dicantur rationes perfectẽ redditæ, hoc arbitrio(1.) Judicis relinquitur. Haid. ini. volumtatus. n, 2. 0. de Vdeit. Quod tamen arbitrium judicis, ſe- quenres regulas, hac in re pro norma ha- bere debet.

Primum, ait Calſtratus in. cum ſeru⸗ de condir. eh demonßr. qui negotia tra- ctavit, exhibere(z2.) debet rationes le- gendas in ſuis codicibus, non autem in folle, hoc eſt, inexploratè, inexplicatè atq́; confusẽ: Pſt enim proverbialiter dictum,

Marionen in fulle exhuhere, ab illis ſumptum, qui pecunias in marſupio oſtentant, nec qualis quantave ſit, ſciri volunt, quemad-

modum

Quemadmo-

iu

6

5 au uln 4c

gt

qu del

ton iol tel z