4.) cutan

æ villicat nK omiſt de rutel audient/ ulr. dee ſ ult. de ered Juhl e Cur

lex negoi

lig. qun 1. 46.

()qun r. de u

undu jlu

ris inchi um sdn nlis annn 6den. n mperum cà ſuiscin tis ſupern

us com

multis in locis obſervat contrarium:

De Rionarii. 11 tum ſeu rationes exigere: Quòd tamen univerſaliter verum non eſt, ſed praxis . uia intereſt Principis, locupletes habere fub- ditos,& aliqualem habere notitiam, quo- modo reditus illorum adminiſtrentur; I- mò Reſpublica ſeu Civitas ſe habet ut pu- pillus ſeu minor,& quemadmodum minor fubjectus eſt Guratori, ita civiras Principi ſuo. vid inter couſpl. Marpurg. incip. volI.

A redditione rationum excipiuntur [6.] Ophanpophi 27.] leg. 32. C. de F- piſc. Ch Ceric. ud Goduß. Matth. Wephan. ad M. 31. Mum, lt. quam tamen Conſti- tutionem non eſſe extendendam ad cura- toris ſ ⁊8.] Eccleſiæ, refert Caypow. Pr. Eocleſ. lih. ⁊. deßn. 314. hum,7·& dehn. 316. num. 1, 2. ſ%. Heredes[ 29.] autem an& quomodo teneantur reddere ratio- nem de adminiſtratis per defunctum, vid. Meop dig it. rariumnum yeddirio. cap. 2. 3. G 4. Eſcohar. de Natibc. Admin. cap. 4. Mu 1⸗ ihih alleg. In toto officio Quæſtorio nihil[zo.] difficiliuseſt, quãàm benẽ rationes redde- re, darumb ſagt jener; Das Ambt— gut