lacun 4 3, e pradun äha. mn ſgecie 4 4 22 wnues, n maufße a Parem.
tnaubinan,
uquide
4nus 4 ma laad'ſem,
Po verinneha
C ſafiara am
lio ſgecialis êman Teuer naturale Neu:
vener pluns zaurinlua ones duæ fimul une 4
facere videnm
nanerile natimatntih
Inquc adus unnux ua ur.
nrinne tn keünm 4/ Itisam vou unun.
rweriam ftn crimna
eui lurs flatur uas ere nequit. b endam eit hocfahm ſu bermeſt.
endum nuneitlnenſe
m. eeudam eff 3 auſu 84
A.
„un ell umins uni
rran d aute uſ 4
vatletfem femar
ryfer'ornuu fulèt nan e nlus daus
„ mnitecsſoria
mvis l“ ſus
luuuj
misd 6
Index.
Srinceps concedens regalia generaliter vel ſemplici- ver intelligitur conceſßiſſé omnia regalia, quæ
ipſe haluir. r. 1. Erinceps eæ cntradtu ſuo perinde vi priuatus qwili- Bet inauflinctè obligatur, ſine ille contractus cum ſubditorfiue cum non ſubairo celebratus fa- erir. 704. 2. Princeps eriam ſupremus& ſuperiorem non dAgno- fieus, ius quæſitum præſcriptione vel alio reme- alo luris ciuilus tollere vel auſerre uon potest.
4 74G. 2. Princeps licet ſolutur ſii legibus, non tamen legibus antractus ſolutus eſsrn. b 9.. Princeps nouus aeber ſubdiros in es Fatu, qus repe- iui couſeraurere. 2 InPiindipempoteit compmmitti, tanquam n arli- rrum, imò ipſe parres cogere poreſſ.. 2. Piincipem auferre poſſe priuilegium non Vimpliciter verum. 22. 2.
Principes ſeculares rogalem dignitatem perperuam abentes,ea quæ luris poſitiui ſuntitan per ſta- utum quam priuilegium tollere poſſunt. S.I.
Pmnipes regalem dignitarem habentes, ea quæ ad
ordenationem iwdich ſpedtant, murare Poſſunr.
8 re Principis conceſto omnus, quæin contractum tranſ iuit, vel facta eit per viam contracttus, eir irre- Kowuubts.s“⁶,/,“ 94. 2.
Principu vel cuiuflibet alterius babenru legus con-
dAende poreſtatem, contractas oblinent vim le- u. 94J. 2.
Principir voluntas in iſis quæ ſunt luris poſtiriui pro
atioue C& cauſſa habetur. f.
Principu beneficia latiſtimꝰ interpretanda ſunt, et-
Iai çenrIaA Ipſam Pnnctpem. 7. 1.
Principu ſammi ſolius estauferre priuilegia à ſe con- ceſſa. 77. 7.
Frincipi ſuperiorem recognoſcenti nullo mbdb per- mirrituy priuilegium ſaum alteri etiam ſabai-
o conceſſum reuocare.„4. 2.
Principi an licea: priuilegium reuocarer. 10 5. 2.
1 799. 2.
Priuilegium generaliter&inaiftinte loquens ge-
neraliter intelligendum nec A nobi Achinguen dum eft. 4*. 7.
Priuilegium forrius es quam ſimplex preſeriptio.
b b* 242. 2.
Sriuilegium quoalliber in præixaicium concedenris
latiſßima interpretandum eit. 90. 2.
Priuilegium non rollitur Der lus commune, ne; per
aliua priuilegium, niſi de hoc expreßè fiat men-
770. 5. 2.
Priuilegium fauorabile lariſimè interpretari de-
er. 91. T. Prinilegiam mpetens ciuitati est reſBectu illius Tiuirtatls ius publicum. 779. I. Priuileęiam de ſui narura est Ferictè interpretan- dum. 7,9. 2.
Priuilegium& beneficium printipis Aiſferunt. 20.1. Priuwilegium quod ſapi: beneflcium latiſimeè inter pretandum eit. 91. T. Priailegium cnceſſum ſaldito regulariter poteit iterum reuocari. 22. 7. Priuileglum omne ita intelligendum eit, vtadaat aliquid luri communi, darqque Vltra Iuris m- munds Aiſpoſitionem aliquid opererur. g1. 1. Etiuilegium vniuerfale ſeu ius Vniuerfale reſpici- erPer coulrauenlionem particularem ſeu con- Trakentiones particulares non namirtrtrur.
b e. r. Prixilegium conceſſun ber contrauentionem, vela- ctum contrariun nonnunqam amirtttar. 92.1. quibus caſibus hoc fiarꝰ H2 r. Priuilegium conceſſum ciuitari per actum contra- ium Aſingalaribustiuilas factum vel praſum-
tum nunquam tollitur. b 92. 2. Priailegiam per abuſum amittitar. 92. 2. quatenus bæt regula proceqar. 973. 1.
Eniuile gium alitui conceſſum propter benemerira Prætextu abuſus vel inugratitudiuus non amit- Tllur. 92. 2.
Prixvilegium penitus extinctaum& amiſſum, per praſcriptionem perinae, imòb facilius recupera- ri potcst ſicut iludde nouo præaſcriptione acqui- ri potuiſſe.„ 4. 1J.
Etiuilsginm conceſſum proprecio fiue Petunia aur fi- zutli reuocari non poresft.„. 2.
Priuilegium conceſſum alicui bropter merita nen eſt
reuvcalile.. 2. Eriuilegium conceſſüm non ſuldito au æeuolari pof har.. 709. I.
Priuilegia conceſſa ciuitatibus praſumuntur perpe- Tualia& realta. 8 92. 2. Priuilégia ae ſwi natura perpetua non poſſunt reus- cari. b 52. 1. Priuilegia regicientia publicam vrilitarem lariſa- mè deben: inrerpietam. b r. 1. Priuilegia principum qum taveant Wwra conceden tium debent latiſsimo intenpreruri. 29. 2. Priuilegia omnla ita intetpretari debenr, ne ſint fuperuacua, ſed vi aliquid operevrur. 91. 7. Priailéęia cenfrmata per Pepam vel Imperatorem inféerior concedens eiusul urcéſſor iurerpretari
ne quir. 7006. 1.
In Priuileg orario indefinita æquspoller zntuerſa- li. Jf. 2. 26. 2. Priuilegiatus non poteſt vri prixilegio tanzra illum inui tum" à quo habet priuilegium. 72. 2. Prolario quæ jit per canféſionem ædutpoller illi pro- Larioni, quæ fit per inſtrumentum pullicum.
T4+. e. Probativ nulla eit elarior, quam quæ fr viuæ ocu oraculo. 7476. 1. Probatio quæ fit per præſumxiones eeui pollcr inſeru- mento publico. 7.4. 2. f 5. F e.


