1 1 enuenian,,„

4

nenitij 5 1 Aelun nenlanal 7

1deſtan igitur. hea

-

verbun„ Ner Uamf latem yrerſm Aun

1* 5* 1 aario& ahudeuu in

Un qualitaten wue 1 3

cns ilad dicim naun.

e. 21% ſequinur

ndenttbus regalmniun dd principali ſauun rum vel relnctumumn

piau viſas rranffm n I

ca bac feri polu

m cenſetur b ſcholas ſur fuuus

7412 dgfluunauti 5

Tam velita naumuu

fackaſfnliaimum la tempu, inun elreitar.

253 ibemajati g, un d mäanie

„ reu 70 1 dſtn ir in

eserue, lun 2radfun

Donatio non praſumitur.

2 Diſbcfitione generali nulus omnino caſas excipi

aut eximi debet. P7. 2. Sub D'ſPoſitione concepta Vverluis geminatis compre- benduntur regalta. 99.2.

Diſpofirioni ſimpliciter factæ ne ſummus quidem

princeps ex pqfacto conditionem, cauſſum vel ra-

mionem adʒicere vel affingere poteſt. 106. 1. Diſpoſitum de aliquo extenatrur eriam ad connexa.

772. 2.

& acceſſoria.

Dißoſitum ex vno æquiparatorum etiam ad aliud 70 4. T.

æquiparatorum exrenclitur.

Diſpohuam in principali aiſgoſitum quoque cenſetur

in acceſſorio. b g.T. Diſoſttum tn vno ex correlatiuis atſpoſitum quog cenſetur in alio. 7.. 2.

Dominium rerum molitlium& immobilium non aa patronum eccleſiæ, ſed ad ipſam eccleſiam ectar. 772. 2.

Domuus appellatio latiſtimè patet comprehenden,

omne adifcium in quo bomines habitanr. 124. T. 74. 2. 7295. 2. Donario, conceſio ſiue rranſlatioluris patronatus ab

aliquo faclo, non tantum ipſs concedenrt, ſed

omnilus eius ſucceſſoribus nocet& præiudicar. 7 6. 2 0 2 0

Fub Donarione omnium lLonorum molilium& im- um ad ſaſtentaummt n ad pium vſtn uu. Iu Dubio actum potius ita interpreramur, vt vale-

mobilium etiam Iura& actiones comprehen-

ataqqudàm i corruar. 76. 1.

E.

Ea quæ ſunt inU oce ſunt earum quæ ſunt in anims

paßionum. 755. 2. Eccleſiæ contra conféßſionem factam reflitutio in inteégrum conceditur. 746. 2.

Eo ipſo quod fit nouum compromiſſum, Vetus, ſi non-

aum ſolurum eſſet, per hoc ſoluitur. 72. 2.

1 Eyror Iuris porius praſumitur& facti in facto pro-

prio, quam donanio. 744. 2. Error probatur eo ipſo, quod probatur rem ſe aliter

b habere. 769. 1. Error lurus non prodeſt in vſucapionibus aur præſeri- prionibus. b 22. 7. Error facti probabilu in vſucapione habetur loco ri- tult. b 22. 7. Eryor iuſtus habetur pro ritulo. 21. 2.

Examinatio reſtium in cauſius ciuililus non aliter

rata eſt, niſi illa facta fuerit praſente iudice cauſſæ. f6. 1.

Exceprionem d regula adducens debet eam probare.

40. I.

Excluſus ab hereitate, ſiue hereditaria ſucceſßtione

etiam A lure patronatus remouerur. 171. 2.

Index.

7 r0. 1. 772. 2.

Exemplus principum approbaris rectꝰ iuaicar⸗ poſſa- Mlls. 74. I. Exemptus vel priuilegiatus nororiè ſi citerur, non renetur compatere adallegandum priuilegium.

b 7. 2. quomodo hoc procedar. iliaem.

Ex generali aiſpoſitione nullus omnino caſus excipi vel eximi deber. 729. 2. eriamſi maior ratio ſit in vno, quamin alio. ibidem.

Ex lapſu longi temporis decem nempe annorum ſci- enria præſumitur& probatur. 714. T. Ex natvralibus inaicis ſeu præſumtionibus verira⸗

omprolatur. 14 1. T. Experientia quotiaiana&icax eit rerum magifra. 707. TI.

Ex pluribus coniecturis, fiue preſumtionilus ſimul iundtvs alſque omni dubitarione plena proba- tio inducitur. 7r. r. Expreſſum in vno connexo capitulo, in alio quoque intelligitur repetitum. 7I. 2. Ex proæmio colligitur cauſſa finalis. I. Ex quo vnus non impler promiſſum in aie conuen- tionu alter reſilire poteſt àcontractu. 27.1. Ex ſepararës& diuerſis nibil Poreit oncludenrer inferri. 42. 2. Ex vmo actu, Vno Verborum conrextu vel conceprio- ne bene poſſunt naſci plures contractas diuv rſt, quando adeſt habilitas& poteſtac. 72. z.

F. Facilius iuuatur& extenaiitur aliquid qudam de no- uo introductrur. 24. 7. Facta non præſumuntur, ſed probari debenr. 93. 1. Factum iudicis& factum partu æquiparatur. G. †.]. Factum atlitti quomodo dicatur factum partw. “ 6. T. Factum vel delictam ſingularium ciuium regulari- rer ipſi ciuitati non nocer. 93. 2. Factum vel pactum confiliariorum principis in ſuo, vel non conſentiente principe inirum, principi nocere non deber. 147. T. Fadtum ſaum propter publicam vrilttatem oppu- gnare cuiliber permitritur ſecundam quoſdam DD. T. T1. in quibus perſonis hoc non procedat. ibidem.

Feudam abſölutè ereairurium perinde di aliæ res

hereditariæ in præiudicium ſuccéèſſörum aliena-

ri poteit. 771r. I. de Feudo abſolurè hereditarioidem ſtaruitur, quod de reliquis rebus hereditartis ftatur ſoler. 171.r.

In Feudt præſcriptio lapſa contra prædeceſſores non nocet. b 1öFr. J.

In Feudis præſcriptio lapſa vel complera contra præ- hgeceſſörem ſucceſſoribus non nocer. 174. 2. non procedit hoc in feudo beredirario. ilid. Fides bona cauſatur non folum ex iuflas ſea etiam 2 iniuſtu³