1 ee ciu. uupeuie aus ei, qui iura ci del prpalu hauen 4 atlin uenniu 4

77 1 oncelm zni V baben les mern 6 5

aauunpran aom

eta cundere„iſlun

liud ei Aliud ciuen

ar I Iregrum.

in fac nuffia nenu — 1

alus nen refennunti Nalſteſſtum, ſueuie compromiſſum ſinitur morie vniu proprer conſar aalis non mefenuuun ſem vel ſcarutum uun aiuſ mem ehmn re.„F compromiſſum cum firictum ſit, ac perſonale quia

fuarionem.

mmadi ſaſtucv it opinis iu faud 1

i frpium ſpus iſſa ſent au nun

veniat, quan

aunun

Index.

1 cmywmiſſam etiam habens ampliftimas clauſulas

non porrigitur vltra eas res, vel articulos, qui mn eo ſunt expreſsi. 247.2. cmpramillum, etiaunſi ſct iuramenro vallatum, ta- men aaſtringitur ad ſpecifcata in prsmiſſo, ner rtralutur ad extranea. 24. 2. compromiſſum quantumcung, generale non exten alnur vltra deducta in litem, guæ eriam ab v

rraque parte proſecuia ſunt. 27. 2. Cvwpromiſſum non debei claudicare. 2 5. 2.

oupromiſſum ſoluitur pæna ſemel ommiſſa. 27. 2.

ompromiſſum finitur proprer longiarem abſentiam ompromiſſari. 27.2. camtwmiſſum non poteit pro parte expirare,& pro arte durare. 29. 2.

caompromiſſum ſi factam hin himyliciter, ſine prafli-

turione diei nd definiendam cauſſam, omnino neceſſe est arbitro diem ſtatuere partilus con- ſenrientibus. 29. 1.

caumpromiſſum ne; poteſtas arlitri expirar, niſi ſis

Itperſon⸗ Heyyetu une

litigatum. 29. 2.

rieni ſuperinen unnn 4 Compromiſſum perftitur mutuo partium conſenſu. 71 5 8..„ vei alnerſguum. mpromiſſum dui noua aaicirur qualitas, nouum

40. T.

quoque compromiſſum aicitur. 27.2.

Compromiſum à patto cst ſeparabile E fine pacto

aſſe potest. b 3†. 2. Compromiſſum aliquando nudo pacto fieri porest. 3 9. 7⸗.

rium eiuſdem iuaich.„9. T. Compromiſſum non debet ex altera parte claudica- Je. 3 34. 2⸗

dam, perſonas non egreditur, nec verbaexten- aluntur, Vr æerediantur esrum uaturam. 43. 2. Wompromiſſum eius naturæ eit, vr ad heredes non rratz ſear. 4. J.

onprom: ſſum fmnirur morte vnius proprer conſarti.

um eiuſdem iudici.„o. I.

Campromiſſum factum d prælato tranſit in ſacceſſo-

rem eius, licet de eo non fir facta mentio in cumpromiſſö, quaſt ab ipſa eccleſia factum eſſet. X 1 77. F-

1 Cmpromiſſum Aæcts„vreung Vaſalli, pr 2ſe rtim ſ3 4

per quibuſdam iuribus vel rebus particalaribus

auctorirate ſuperioris non indiget. 74.7. Canpromiſſum metu initum nullum eft. 74. 2.

mpromiſci erymon. a. 1.

4 1 oapromiſti forma non ſeruata attus eit nullas.

b 1 2n. Gmpromitrere non cst pattum, cum vna pars ſear- him ab alia poſuir arque dtuerſs empone mpro- mirrere. 3. T.

Compromittenrtium mens racita ac latens inueſti.

ganaa.,& inueſiigata ſeruanda eſt. 27. 71. Tarer Compromitrenres non poteit aut debet&ſſe ai- verſitas obligationis. 27. 2.

Connexa quæ dicantur.

Inter Compromittentes non deler ſe diuerſiras ob- ligationu, vT Vna pars maguws obligetur ad ol- ſeruantiam. 517. I.

Cogceſſio vel conſueruab ſi aaſuns pPoſſunt eriam par-

Ies in quoſcts alios iudices iuferiores mpra. mirtere.

E2. J6. I. Conceſio principis ſemper ihrelligitur Fine praiuali- tio terzij.„I.*.

Conceſsio nunqauam præſumitur facta QWord« proprio, niſi in reſcripto exprimatur. 2. Conce ſtio faca reſpedtu rerum ad aliquaon Aignita- tem pertineutium, indißsindtè nomine aioui- Tatls cænſetur ſſe facta eriumſi nomen tantum proprium expreſſum fzerir. 96. 1.

In Concéſſione generali von comprehenaunrur neg Véeniunz regalia: in conteſtione verd vniuerſali Hiue dnikeyrſalibus verluas fæcia, regalia cvi pre- fezduiu„„,„,„, 9. 2. Sub Conasſione fimplici&. gemerali Zurisdictionir, quæ mgalia comprehendanturd 716. 2. Cauditio debet impleri in forma pGedffer.„or. z. Confeſtio licer cutra confitentem plenam fdem fa cal, confirenti ramen permirtitur wnfeſtio- nem ſuam interpretari& declärane. 10 ⁄. 2. Confeßio vbi eit ili eik welaxario amnis probario-

nts 74 I. 2. Couſeſiio in præindicium cnfirenru halc urpro pro- Parione probara. 7 17717. 2. Conféſiio in præiuaicium coufirentas laberur pro probatione legitima. 14 J. 2. maniféſta. cerriſima. plenitima. luce meridiana clariorr. 7. 2.

Seit fsrrior quam aliqua de munas. 141.2.

Confe ſio eit maior quolibet inhtrumenro pullico qibuſcung aiſpsſitionilus twehiaum. 1211. 2. Coufeſiio habet longe maivrem vim quam aliæ pro- Lauiones. 74 J. 2.

Confſeſio plus baber, quam infinitas zchhium depo-

nentlum ud faworem coufirenrt. 230. 1. de Conféſione aut Mémione fadta circa iudich præ- paratoria idem iadicatur, quod de ila quæ fa- cta eit extra iudicium. 75. 2. Per Conféſgonem habetur maior certirudo quam per Altam probationenm. 26. 1. Confeéſſus habetur pro iudicato. 746. 1.

In Cauféſſum nullæ faut parres iudicir niff in exe-

quendo. 726. 1. Confirmatio commenſuratur ei, quod confirmarur,

nec quicquam noui inducir. F0. T. Confirmatiouvis quæ ſit natura. Fo. J.

Cuufrmatio non trabirur ad perſonas non inclulas in diſpoſitionè. b d. 2.

7. 2. Cunſenſcs regulariter tam anre, quam goit aclum adtler: potest..

b A. Counfi-