im accepit, lemmm errorem ea ſolunit texnuseſtinl iimſn erit, inffar fmtii exrus in âſſuu uiſun Ginl ſTiuuelà un wol auf Enſtem
Aduocatorum, tum in lure, tuùm veròetiam facto ſuppleant ea, quæ prioribus Aduocatis
aßallherenig„
ndoch ſener agmnz
unndandereönüfn das gegenfilet
V ducentem: mb ſo diel deſto mehr alhter zu præſumiren/ die⸗
b deducere ea quæ antea non ſunt deducta, ſic
merito& appellatis licet id facere, cùm com- mune appellationis beneficium ſit appellato eum iploappellante, onnd hat dieſes alles fuͤr euch allhier deſto mehr anſeßens/ nieht alleine albereits vor etzlichen Jahren die de⸗ lgation in dieſer ſachen angezogen/ dnd ſolch an⸗ ehen biß dahero continuirt/ Sondern auch als
non ſol
ret auch hieher/ quòd dicta teſtium,& aliæpro- bationes in dubio accipi debeant contra pro- Zu deme ſo iſt beruͤhrter Conſens
weil joͤr kein frembder Creditor geweſen ſeidt/
allberelts fideiuflorio nomine, neben J. G. als principali debitori vorpflichtet geweſen.
Sondern ein ſolcher/ welchem Supplicant ſelbſt
Ebenmeſsig ban nach geſtalt dieſer ſachen mit fugen geſagt werden/ daß ſtipulario auff be⸗ tührte Deiegatton erfolget/ In anſehunge/
Spplicant nach der handt/ die bezahlunge der
ſchuldt/ darauff delegans geſehen/ euch zugeſa⸗
2
et/ vnnd ſolches zu vnterſchtedenen mahlen ge⸗ ſchehen. Zugeſchwetgen daß alhier noua ſtipuſa-
tio nicht ſonderlich von noͤten geweſen/ dann die⸗
felbe vnter denen requirirt wird/ welche zuuor per Kipulationem keine Obligation contrahirt/ als
nemblich/ wann einer einem frembden Credito- ri delegert wird/ damtt er nichts zuthun gehabt/ vnd dem er nicht per ſtipulationem borpflichtet: Allhier aber iſt Supplicant euch allbereits dero⸗ maßten Obligirt geweſen/ daß auch ſtipulatio
darzu kommen.
Es jrrel auch nicht/ daß die Delegatlon an⸗ fenglichen in actis nicht iſt angezogen/ dann es
mag bielleicht derſelbẽ zuuor/ von den Aduocatis
nicht gedacht ſein/ Etſi ipſi Iudici liceat ſup-
plere, quod deeſt aduocatis, l. vaic. vt quæ abſant aawoc. multò magis ipſis litigatoribus
dandum eſt, vt auxilio,& conſilto aliorum
defuerunt, vel ab ijs neglecta ſunt. Erquem- admodum appcllantibus permiſfum eſt,
dieweil jhr
ein beklagter euch defendendo darauff begruͤn⸗ det/ ond aber zu Rechte vorſehen/ Quòôd Reo permiſlum ſit pluribus diuerſis exceptioni- bus vti. 7. is, qui dicit,& l. nemo, ſ. de except.& hnemo ex ai ſe ae reg. iur. Et dicit Zaltus. in Ls qui dicit num. 3. Reum ijs exceptionibus ùm ſimul, ſed& ſeparatim vti poſſe: amq; doctrinam adeò veram eſſe, vt Reus
etiam malitioſé poffit differre aliquam ex- ceptionem peremptoriam, eamq; in primãà
inſtantiä non opponere tentando mortem,
Gonſilium Vige ſimumprimum. ſich bnwillig darauff erzeiget haben/ Vnd gehoͤ⸗
vnnd in einem
199
ſi fortè alioqui ſententiam obtineret,& li- ceat ei, ſi ſuccumbat, eam Exceptionem op- ponere in cauſà appellationis, quamuis in primàâ inſtantiä mahttià, vel dolo eam tacu- crit. b 1 b
Wir laſſen ons auch nicht anfechten/ daß es ſich anſehen leſt/ als ſeld jhr euch ſelbſt zu wie⸗ der/ daß jhr anfangs Supplicanten fideiuſion angezogen/ vnd darnach euch auch auff die De⸗ legatton gegruͤndet/ Tantum enim in Reoeſt beneficium vtendi diuerſis Exceptionibus, vt etiam contrariæ eſſe poſſint, quemadmo- aum ait Gloſſ. in a. l. nemo, y de exceprionib. Idem traait Alber. de Roſat. in A. l.&s qui dicit, eod.& ibidem Zaſ. num. 2.& 3. qui ait, quòd ma- Snum ſit priuilegium Rei, quo ſibi ipſe con- rrarius eſſe,& impune variare poſſit, vt ſe
defendat. 3
So ſeind das auch nicht Contraria, ſich auff eine fide iuſſion, vnd eine darnach gemach⸗ te Delegatton zuberuffen/ diewell einer/ der ſich als ein Buͤrge dorpflichtet/ auch delegatus wer den kan/ vnd obligatio, antea ex fideiuſ⸗ ſione profecta in eadem perfonâ durch die de⸗ legation deſto mehr beſtercket wird/ onnd were euch nichts daran gelegen/ daß jhr die einrede mit der einen Obligation fahren lieſſet/ es were gleich Hideiuſſionis oder delegationis obliga- tio, da nicht Supplicant ſolche obligariones wieder fechte. Dieweil er aber euch fideiuſſo- riam obligat ionem nicht hat wollen laſſen gut ſein/ ond die Delegation gleichsfals zu oppugni⸗ ren vnterſtanden⸗ So ſeid jhr deſto weniger zu⸗ uerdencken/ vnnd iſt euch dermoͤge obangezoge⸗
ner Rechten erlaubet/ daß jhr als beklagter ad
defenſionem beyde obligationes zuglelch/ Proceß wieder Supplicanten an⸗
ziehet. Weiter aber/ vnnd zuſehen/(doch citra ve⸗ ritatis præiudicium) daß mehr beruͤrte Dele⸗ gation nicht beſtendig gnug/ vnd an jhren requi- ſitis etwas mangelhafftig were. So were doch
Supplicanten bey ſeinem angezogenen errore
zuwieder daß er die bezahlunge/ durch die Im⸗ miſslon/ nicht von wegen ſeiner eigener ſchuldt/ Sondern don wegen/ vnnd in anſehunge J. G. Perſon/ dauor er ſich acceſſoriè obligirt/ ge⸗ than haben wil. Vnnd aber die Rechte gene- neraliter berordenen/ Quòd contemplatione, ſiue nomine alterius, vt veri debitoris, per errorem aliquid ſoluens non habeat condi- ctionem indebiti aduerſus eum, cui ſolutio fit, ſi is, quod ſibi debetur, recepit, Texvtus ſænt in l. quod nomine.! repetitio, fde condici, in- aeb. l. Seruus cuizſdans, in fin. cod. l. de heredirare. 3 G. de


