Teil eines Werkes 
Pars Posterior (1600)
Seite
196
Einzelbild herunterladen

dere/ aus dieſer ſachen dvmöſtenden/ ſo ſieh in

actis beſinden/ genommen wer den koͤnnen/ Wir laſſen es aber bey ob deducirten allhie bewenden⸗

ond haltens ſonſten vor dnſer Perſonen dafuͤr/ ob

man wol auff Supplicanten ſeiten/ auch etzliche vermutungen angezogen/ daß doch dieſelbige euch nieht zuwieder ſein/ ſondern neben deme/ was jhr ſonſten dagegen vor euch habet. Ewre praſum- ptiones ſolchen deß Supplicanten prælumptio- nibus in dielen wegen zu prefertren ſen. Dann es erſtlichen an deme iſt/ daß jhr mehr præſumptiones fur euch habt/ dann der Sup⸗ plicant/ dnd es aber Rechtgruͤndig/ quòd plures præſumptiones paucioribus anteferendæ ſint, l. Diuis, f dein iuregr. reſtir. Bald. in l. fili- um, nu. a. ſf. de hus, qui ſui, vel alien. iur. Aleiat. ae præſurplion. reg. 3. præſampt. 3n. num. g. Hieron. Grarus conſ. Ir. nu. 39. lik. 1I.& conſ 6. uun. 43. lib. 2. Menoch. Ae arbitr. iud. quæſt. aſu S9. Au. O. Zum andern/ So ſeind ewer prælumptio- nes auch ſtercker/ vnd iſt don denſelbigen gleichs⸗ fals vorſehens Rechkens/ quòd huiuſmodi Præſumptiones alijs præferantur.«. literas, de praõſuunpris. Bart. inl.&s poteit, ſf. de acqu. he- red. Rapa in l. admsne nal, num. 211. e de Ilureiur. Decius in c. quoniam, Abb. uum. J. de éſſic. deleg. Alciatus vog. praſumpris. 9.& 16. Ferrar. Cau- tel. 2t. num. 2. Loan. Cephal. conſil. 30 ½. num. 1 †0. Zum dritten/ So iſt es ewer præſumptio- num halben an deme/ daß dadurch vorneinet/ daß Supplicanten dritter theil in die newe vorſchrei⸗ bunge geſchlagen/ dnd die alte Obligation nouirt ſein ſol/ Dargegen aber auff Supplicanten ſelt⸗ ten durch ſeine præſumprtiones affirmirt werd/ daß ſein dritter chell in die newe vorſchrelbunge kommen/ ond die nouatlon dadurch geſchehen ſey. Nun iſt aber den Rechten gemeß/ quòd præ- fumptio negatiua, vt firmior, affffmatiuæ Præferri debeat, Bald inl. fliun, in priac. levr. F.& ilzd. Alberic, de Roſar. ſf. de hus, qui ſuut ſui, Vel alien. 1ur. Daxl.- Pariſ. couſil. 29. num. S3. lib. 2. poſt quos idem tradir,& tener Iacob. Menoch. de Arbitr. iud quæſt. lib. 2. cenr. T. caſu za. aum. 27. Et facit pro hac ſententiâ, quòd cauſa nega- tiua potenrior eſſe dicatur ipſâ affirmatiuâ, vt traait Alciat. in repet. l. 2 in princip. num. 39. M ae veibor. obligar. quem refer:,& ſequitur Me- veb. A. 4g 4/2. num. 22. vli plures aushorirate: adawcit.

Zunm dierden/ So ſeind billich ewre praſum⸗- ptiones auch von deßwegen fuͤr beſſer/ vnnd an⸗ ſehnlicher zußalten/ dieweil dieſelbe durch ewres gegentheils ſeloſt eigenem gefuͤrten beweiß/ vnnd infonderheit die von jhme producirte Zeugen be⸗ Kercket werden. 3

geſimumpri mum.

fauoraliliores.

Zam fuͤnfften/ So ſeind auch daherd ewte

præſumptiones den andern zu præferiren/ de⸗ weil jhr beklaget ſeid/ Nam cum Rei partesfa.

uorabiliores ſint, quàm Actoris. 1. faumak

liores de reg. iur. Præſumptiones etiam, pro Reo facientes, præualent præſumprionibus, quæ pro actore ſunt, vr ſcribi: Alaiau in ꝛmai

præſumpr. rag.. praſumpr. 44. Cui conſu etu 5 aſtipulatur, Grauéz couſ f. uu. 9. Atq; hoc qui.

dem verius eſt, quòd generaliter cetti

iuris ſit, probationes Rei præferri probatio- nibus Actoris, ctiam in ciuilibus, vr au ouſ

fing. in e ſic Clerici FPr. diſt. A'bas inc e vli teru. 4

probat. Grauerta in iam citar. loc.& DD. ivd!

Zam ſechſten/ Iſt den Rechten gemtß/ qudt

non ſol˙m præſumatur id, quod facit pro

bonâ fide,& integritate hominis, vur ſapri⸗

NHenſum eit, Sed& huiuſmodi præſumptiones,

quibus integritas alicuius arguitur,&aliquis non cenſetur dolosè egiſſe, præferantur a- lijs, Iunoc. G& DD. in c auditzs, de praſcriprim GOrauer. d. conſil. F. num. 7. Derowegen auch aus dieſem grunde ewre præſumptiones denandetn zu præferiren/ Inſonderheit dieweil das ſenige⸗ was ihr habt gehandele/ eines theils offentlich/ bor der Obrigkeit geſchehen/ vnd durch derſelhen Authorttet beſtetiget.

So iſt es auch ferner/ vnd zum ſiebendenn

deme/ daß ewre praſumptiones nicht in act-

denti begruͤndet/ ſondern diel mehr pro natuur⸗ libus zuhalten/ snnd Supplicanten prælum. ptiones accidentales ſeind/ Diewell jhr de der alten derſchreibunge bleibet/ vnnd vorneinil/ daß dieſelbe durch die newe erloſchen/ vnd nalit ſey/ dand Supylteant dagegen/ daß durch oli newe verſchreibunge/ auch in ſeinem dritten tdell⸗ eine vorenderunge/ vnd Nouatlon geſchehen ſiy in actis aſſeriret/ vnnd aber mutare accidenn quoddam iſt/ wie droben bey der erſten pla⸗ ſumpt ion docirt. Nun iſt aber/ zu Rechte dorſe⸗ hen⸗ Quòd præſumptiones naturales ptæua- eant accidentalibus, I. eum, qui vnlauenu de Epiſc.& Cler. Franciſc. Brurus in traliat.

iudic& torrar. parr. I. q. Vlr. num. 3. G. G6

uerta conſil. 2/e. num. 2. Menocl. de A2 5 quæſtio. Centur. J. caſu 472. num. 19. 27 ꝛdem vadis Baldus in a l. eum, qui probalibem

Zum achten/ Dieweil Supylicanten ur

fumptiones dahin gerichtet/ daß alles das 9 ge/ was auff die/ von euch/ ſeines drittenth halben/ beſchehene mahnunge/ gehandelt⸗ in erfolget/ infringirt/ dnnd mbgeſtoſſen n moͤge/ ſo ſeind denſelben præſumptioni u

3 3. Fef 1 re/ als die zu beſterckunge deſſen gehorig⸗ a

15

tiame dheni

veſar umde tel ſh ani. Jnebse Wurich ba ſr eb wid

Nloxi

I tarun lſfu Rpe