tlati, vtnonbenert
4ag. ind 1 nua
m. ul.2& ven ſa mus xquioren, din
dam quæſtionem,m eri præſcriptionem
„quo hactenusons
enter in ilispmis
prims facie diceur luriſdictio,& neu peæſctiptionepuii
ommunemopint
legat laſenin Unfm 1i ,ma. 240 M
ripr. In 2 ſante 1.
ales. Hreuiictuubt nton. de Butr'ne forr anyeia 3 ente caſtrum,ſ bditos tantln,— renſes vonpo ku ſui territorſi
I!An Roma ,193
1
1 1.
Iur..
Iteg
Conſilium Quintum.
videmus, quòd præſcribi poteſt lus paſcendi
in agro alieno, vr plenè per Cæpol. in raczar. de
Feruitur. ruſi. prad. fub rubr. de ſcruirut. luru pa- ſenai. Item Ius aquæ ducendæ ex aquâ pub- licà, vel priuatà,& per fundum quoq; alie-
num, vr plenè per gloſ.& DD. in l. 2. C. de ſeruir.
&aqua. Item præſcribi poteſt Ius lignandi,
feu bolchandi in Sylud alienà, vr larè per Cor-
ne. in conſil. 295. num. 3. 2. 11. 16& T7. iu 3. Vol. & multa alia fimilia. Ergo eodem modo vide- tur præſcribi poſſe ius capiendi malefactores in territorio alieno.
Secundò videmus, quòd loca publica, quæ etiam ſunt in vſu publico, velut eſt mare, & luriſdictio quoq́; in eis, præſcribi poſſunt, faltem per tempus, cuius initij non extart memoria, L. vſum aquææ,&l. ailigenter C. de aquæ duci. lib. 1. l. Sand. vbi 3loſ. Barro.& alq. ſf de in- tar,& inl. I. C. de clabictz. lib. 11.& Angel, in l. fin. de vſucap. Ergo videtur, quòd multò magis præſcribi poſſit Dominium, vel quaſi Iurifdictionis, feu luris capiendi malefacto- res in territorio vicino alterius. Maximè in caſu noſtro, vbi Ciuitas S. in partibus R. ca- pi fecit per tempus immemorabile omnes malefactores indifferenter, ſcientibus,& pa- tientibus Ducibus P. Nec enim ignorare po- terant Vnde concurrit hoc cafu ſimul,&
ſemel præſeriptio,& conceſſio. Nam in actu
præſeribendi tacita conceſſio patefit, vnin/ſc. mili tradit Angel. in d. l. ſauè, in 1. col. ſf. de in-
Tertiò facit, quod voluit Ioh. Andr.& Archid. inc Cum Epiſe. de offic. ord. in ã. Vhi dicunt quòd ex conſuetudine, ſeu præſcri- ptione poſſit competere Archidiacono, ſeu prælato inferiori ius audieudi quaſcunq;
cauſas in certà parte diœceſis(& ſic in dicœ-
ceſi, ſeu territorio alieno) ità quòd. Epiſco- pus non poſſit ibi conſtituere Officialem. Idem voluerunt Domini de Rota in quadam deciſione, alegant.. audiris.&c. Cum olim. de præſcripr. c. quicung, 16. J. 3. G. ailectus. de offic. ord. c. Acredentibus. de exceſ. prelar. Et dicunt, hoc procedere eriam in capitulum, vt poſſit præſcribere contra Canonieos ſingulares,& alios beneficiatos, vt poſſit eos incarcerare, excommunicare,& alia facere, quæ ſunt meri Imperij, ad quod facit c. ailecti. de ſentenr. excmmun. in 6. Et ità concludunt, quòd in- feriores prælati poſſint præſcribere ea, quæ aliàs pertinent ad poteſtatem Epiſcopi, tam reſpectu legis Diæceranæ, quàm reſpectu Iu- riſdictionis. Ma dicta refert,& ſcquitur etiam Abb. in c. Cum contingar. num. I1. C& 12. ext, de foro cump. C ibidom Anar. Barbd. col. I7. Ergo non eſt mirum, ſi etiam Ciuitas poſſit præ-
ſeribere tale Ius, vt ex certis Partibus alio-
21
rum capere poſſit quoſcunq́; malefactores,&
eos ducere ad Ciuitatem ſuam, vbi habet Tribunal ſuum, a quod faciunr etiam nur. per Bala, inl. Imperialem. S. fin. nu. 23. ae probib. feu. alie. per Frideri. Quartòô efficaciter probatur hoc modo. Certum eſt, quòd priuilegio potuiſſet con- cedi S. quòd malefactores omnes potuiſſent capere in illis partibus, in quibus hactenus indifferenrer ceperunt,& ad ciuitatem de- duxerunt. l. Er quia. cum ibi nor. ſ. ds Iuresa. omn. Iud. prout de facto,& de lure ipſis con⸗ ceſſum fuit priuilegium de capiendis maiori- bus,& pacis violatoribus. Deinde quoq́; certum eſt, quòd conſue-
tudine poteſt introduci 5 quòod vnus Magi-
ſtratus in alieno territorio poſſit exercere Iu-
riſdictionem, 1.2. 9. fn. ſe ae ꝛeftibzus. c veliri.
Qautes. in fin. de ofic, ord. in ꝗ. nor. Bald in&. 7. num. I. ext. ae teſtib. cog.& Iaſon in l. fin. num 9. Hr de luriſd. omni. Iud. Ergo etiam praſeribe-
re potuir Ciuitas 8. quòd licitè capiat os
mnes malefactores in illis partibus, de qui- bus eſt quæſtio. Nam regulariter, quidquid eſt qu xſi bile priui legio„MMud quoq́; quæibi- le e onſuetudine; velpræſcriptione,. auo Jimul. de oſſic, orain. c. Nouit. de Iwaic. w. cum aontingar. ar föm mper. tradir Card. Zab. in dem. 2.§. fen. num. 3. in 2. quſl. de relig. domi. Ee. lin. in e. Acceaentes, num. 6. de præſcript. Olara. in conſ. 172. Incip. Qula omnes, na..& Dea in couſ A v75. 2. F. in& parrr.
b Et licet iſta regula non ſemper Vera ſit„ v1 eh gloſf. Magift. in c. Carolica, 21. difrndt.&s⸗ ibi plene DD. Al'b. in A. æ Acceddontes, num. 3. plend ibid. Felin. num. G. cum ſequennik. tamen in
caſu noſtro nihil eorum obſtat, vt ibi videre
licet, vnde argsumentum eſt validum. Quinto ad idem in terminis adducimus
fallit eſt ſul T. 9ppoſ. G de edi. Diui Aar. roll. Vbi loquitur de præſcriptione,& quòd iuſtus er- ror habeatur pro titulo,&c. Et deinde ſub- iungit iſta vetba formalia: Fallit, qu ando quis vult præſcribere aliquam luriſdictionem in territorio alieno, vr a ad decimas. de reſhir. ſpol. in 6. Nam qui in alienum immirrit falcem, præſumitur facere mald fide? O vnae vi. Et quod certis perſonis,& Magiſtratibus aà Iure eſt aignatum, alij ſcire debent, ſibt eſſe negatum, angumen.!. conſulta diualia. C de te- Aam.& quia Iuriſdictiones,& dominia æqui- parantur, I. qui furere. S de ſiatu lom. Et ità expreſſè decidit Bald. quòd bene pofſit præ- ſcribi Iuriſdictio, etiam in territorio al jeno, ſed quòd requiratur titulus, Cuùm lus com- mune reſiſtat, ur a.& ad aecimas. quam dedu


