—

12

cum fimil. Quem conſenſum Dux tunc tem-

in Iure patronatus.

oris non potuit habere, Ergo a pparer, quòd junt in facto pari,& hoc fecerunt tantùm ar- dore nouæ religionis, non vt rurbarent alios

Denid; negari non poteſt, quin religio a-

pud illos populos, vno quaſi imperu fuerit

mutata, ità quodexpectari non potuerit, do-

*

nec Dux ipſe parrochum remoueret; cùm to tempore adhuc retineret veterem religio- nem, vnde ex quo Dux quoq; deinde muta- uit religionem,& Clericos expulit, S. bene

otuerunt inchoare bonam fidem, tanquam

cauſâ mutara. Quia bona fides poteſt eriam caufari à cauſà erroneâ. pereza, quæ nor. in l. ſi

fur. S. I. N de vſucap. G'in l. 19¹rur.§. Fin. de liben aa. Ginl. ſi plagq C adl. Iul. Ae plag. Tradit lo. de

Ima. in mper. c. ſin. aum. 24. 7 fin. ol. 27. exr. Ae

praſcripr. Vel certè ſaltem dubium incidit

tum, an apud eos eſſet bona, vel mala fides. Et in tali dubio benè poteſt procedere præſcriptio a⁷ 16. J. 3. Bart.& ald in l. Narura-

liter. Fr de vſucap.; loſſ. in d. ar hin. de præſcript.. ibi plenèò per Abb. num. 29. e Toh. de Imo. in 27. col.

Quibus,& ſimilibus conſideratis, arbitra-

murS. contra intentionem Ducum, poſttot

annorum curricula, quò ad hunc articulum, ſe defendere poſſe: maximè cùm agatur tan- tùm de præſcriprione actionis, quam plæriq; DD. voluerunt tempore perire ex ſolà negli- gentid non petentis; velagentis. Quantum verò ad alterum caput huis articuli, videlicet de iure vocandi,& præſentandi miniſtros Ec- cleſiaſticos, ſimiliter credimus S. fatis de Iu- re ſe tueri poſſe, quod ex ſequentibus intel- ligi potéſt.

Primum dicimus, quòd Ius patronatus prouenit ex tribus, ſcilicet, fundarione Ec- cleſiæ, doratione, vel collarione ſoli ad con- ſtruendam Eccleſiam æ. flius. c quicung;& e de- cernimus. 16. quafl. J. Sc. Abbatem. 1. quaſl. 2. rradit Abb, in rubr. ex. de iure patro. num. 4.& 6. volens, quodlibet horum ſufficere ad conſe- quendum lus patronatus in Eccleſid. Er ideò ſi vnus eam fundaret, alius dotaret, vterq́; eſſet patronus, idem tradit Abbr in conſil. S9.in princ: in 2. parte. Quod tamen non ità expedi- tum eſt, ſed poteſt procedere concurrentibus omnibus prædictis copulatiuè, ſiue fiant per vnã perſonam, ſiue per plures. Vnde dicit idẽ Abb. in c. ad audientiam I. in 3. not. de Eccleſ. ædif. Quòd conſtruens Eccleſiam, nec dotans, non

debet admitti, volens exercere Ius patrona-

tus. per gloſ. nor in quicunq 2. 16. quaſt. 7. Quia conſtruendo Eccleſiam tacitè ſe ad dotem obligauit. Et Ilura ſimpliciter dicunt, quòd ille, qui vult Eccleſiam ædificare, cogitur il- lam dotare a nemo ædéficet. de conſecrat. diſtin. 7.

Conſilium Tertium.

S. T. in authent. vt deter. ſit num. cleri.& e aum jicur. vbi plenè not. de conſecra. Eccleſ. vel alra. Er idlem rradit Lo. de Ana. in conſil. 24. Incip. Prinn videturin princ.& quaſi per tor. Cum igitur Du- ces P. nullam dotem conſtituerint Eccleſiæ parochiali in Ciuitate S. videtur, quòd§. non iniquè miniſtros Bccleſiarum, à Ducibus vocatos, præſentatos,& conductos, nonre- cipiant. b Secundò cùm S. ipſi Eccleſiæ miniſtris ſalaria conſtituant,& ſic illam dotauerint,& eam quoq́; reſiciant ſeu reparent,& in cæte- ris prouideant, certè rationi conuenienseſt, quòd ipſi potius miniſtros vocent, ac præ. ſentent, quàm Duees, qui nihil in dotem contulerunt, per proximè adducta. Vel certèſe- cundum aliam opinionem, de qudâ ſupra,§. ſimul cum Ducibus facti eſſent patroni, pro- pter dotationem,& ſic Ius vocandi,& præ- ſentandi non ſolis Ducibus competeret. Non obſtat, ſi quis dicat, hanc non eſſe dotem, quam S. conſtituerunt, ſed potims aliam quandam neceſſariam prouiſionem. Quia reſpondemus, quòd ſit loco dotis, imo ipſa dos per texr. in d. a Nemo Bedleſiam. de ann ſecrat. diſtt. E.&& pafloralis. in prine: de hus quaß unrâà pralat. ili, quatenus ſingularum parrochis rum prouentus in vſus Ectleſiæ cederent netéſuriun Cr ſiipenaia miniſtrorum. Et cum S. perſoluaat, & faciant omnia neceſſaria pro Eccleſid, ni- hil aliud faciunt, quàm quòd pendant ffru- ctus,& intereſſe dotis. Ergo dos antè præ- ſumitur eſſe conſtitura. I. 2. C. de aor. proma,o I. Cum ae in rem verſõ, ſtæde vſur, cum ibi not. Non obſtat, quòd S. id, quod nunc dunt pro dote, velratione dotis, dant demum polt conſecrationem Eccleſiæ. Ergo non perhoc quæſiuerunt ius patronatus, ſeu lus præſen- tandi, vr per gloſ. in c. piæ mentus 20 quaſt.J. qul videlicet ſeruitus rei ſacræ imponi non po- teſt. l. ſeruirutes. la. 2.§. fin. ſf. de ſeruitur G caueri. fcommunia pradio. Ad hoc reſpondetur, ſi Eccleſia non habet dotem,(vt eſtincalu noſtro) ſi detur Aliquid ratione dotis, quod bene acquiratur Ius patronatus, quia ſiue ſubſtantiâ rerum non poſſet Eccleſiæ deſerui. ri æ hi quis obierir. I. quaſt. 3. aà tene: Inno⸗& l KHien.& ſum. Angel. in verſ. Ius patronatus, de 7 †. Non obſtat, quòd antè mutatam religio- nem Sacerdotes illius Eccleſiæ viuebant de oblationibus,& alijs incertis accidentalibus, quæ tamen omnia contributa fuerunt abin- colis, atq́; adeò ab ipſa ciuitate S.& tamen ſolus Duxerat tunc patronus. Idem eroo di- cendum videtur etiam hodiè, quia ſtipendla mwodernorum miniſtrorum ſubrogata ſunt in loca oblationum antiquarum; Et ſurrog-

tum ſapit naturam eius, in cuius locum ſub.