5 ext. de capell monacho. tà in himilibus terminis arguméenlalui Bald. in conſil. 6 4. Inds. Caſau eſf galu. Reuerenqus pater, in 2. col. in I. parté: ſécun- dum anriquam impreſſionem,& per hoc funda- mentum expreſlè concludit, licet ius crean- di Notarios pertinebat ad Regem, tanquam principem in regno ſuo,& luperiorem non recognoſcentem, nec alteri poterat de iure competere, iux. not. per Iunb. in c. Cum I. Tabel- lio. exz. de fae inſtrum. Quod tamen Epiſcopus, & Eccleſia Beluecenſis legitimé acquiſiuerit merum,& mixtum imperium,& omnimo- dam iuriſdictionem,& poteſtatem creandi notariosper conſi uetudinem, ſeu præſcriptio- nem temporis, cuius initij non extat memo- ria, in tantum, quòd Rex de iure amplius non poſſit creare notarios in dictã ciuitate,& diœ- deſi Beluicenſi, neq; illuc mittere aliquos Notarios, alibi creatos, ad exercendum offi- cium Tabellionatus.

Et ità tenendo, etiam in propoſito noſtro

non obſtant ſuprà dicta fundamenta contra- riæ partis. Nam ad primum reſpondetur, non obitare, quia procedit, quando ſubditi vel- lent præſcribere contra obedientiam, debi- tam fuperiori, quod fieri non poteſt, cùm non detur eo caſu poſſeſſio ex parre fubdito- rum,& ſic non poteſt currere præſcriptio, vt patet in ipſis iuribus allegatis,& loquuntur etiam in tali caſu, quo ius ipſum expreſſè re- ſiſtit conſuetudini& præſcriptioni in contra- rium, Nicue etiam in c cum inftantia, in prino. ext. de cenfib. Et ideò non mirumeſt, ſi tunc non valet, quamuis ſit temporis immemorabilis, Vr notat etiam Felin. in c. Cum contingat. num. J. ext. de foro compettr.

Non obſtat etiam ſecundum. Nam reſol- uitur ex doctrinà Abb. in.. audittis, num. I4. exr. de praſcripr. ubi concludit, quòd aut ſolus præſcribens vſus fuit illis iuribus,& tunc vi- detur præſcripſiſſe, exc luſo eo, ad quem prius pertinebant,& ſic priuatiue: aut non ſolofuit vſus, ſed vſus eſt etiam ille, ad quem primò ſpectabant,& tunc præeſcripſit accumularius tantùm, non priuatiuè,& ſic quæſiuit ſibi ſo- lum lus conſimile. vr ili latius deducit Abbas&

er Calderi, in confil. 2. Iucip. An Arclipræſoyter, ſuõ rubr.de præſcript.& Abb. in c. irrefragabili, in princ. in pen. nor. G inc. Paſtoralu in 2. col. exr. ae ojfic. ordin.& ibi latiſimè per Felin præſert. num. 5. vli in ſimili poſt Abb. concludir, quòd Iuriſdictio, acquiſita per præſcriptionem, in dubio cen- ſetur acquiſita priuatiuè ad maiorem,& ylu- rapr hoc allegat. Nec obſtat etiam, ſi dicatur, Ius concedendi ſaluum conductum tantùm Duci poſſe competere, ſecundum ſuprà di-

cta, quia hoc non eſtverum:& poſito, quòd

eſlet, non obſtaret, Baldus enim ipſe: a. con-

onſilium Secundum.

fil. S4. in fin. reſ pondet. quòd tanto tempore cuius inirij non extat memoria, bene præ- ſcribuntur etiam Regalia,& omnia lura, quæ alids præſcribi non poffunt, ſine Priuiſegio principis. Alleg. a ſuper quibuſdam. exr. de 27z ſtgnif.&c. I. de praæſcript. in d.& I. hoc iure. g. Au Ctus aquæ. V. de aqud quot.&⅜ aAſti. Eodem modo non obſtat, ſi quis dicat,

uòd lus concedendi ſaluum conducum. quò ad Ducem. P. ab initio fuerit meræ fe. cultatis, itaà, quòd habuerit facultatem con- cedendi ſaluum conductum, quando volebat ſed contra illa, quæ competunt iure faculta- tis, non poteſt introduci nec conſuetudo, nec præſcriptio, vr haberuriné htgnificante, exr, àt appellat.& per gloſ. in l. I. G ae ſeruit.& aqua.& in l. viam publicam. F. de viàâ publicàd, cum ſimili bus citatis per Felin. in æ Cum acceſiſſent, num. 5 in fin. ext. de conſtir. Et ideò contra Ducem non eſſe præſcriptum, quia hoc ſatis tolletur ex ſuprãdictis,& reſpondetur, quòd etiamea, quæ competunt iure facultatis, præſcriban-

tur tempore, cuius initij non extat memoria,

ſecundum lob. Andr in c. peruenit. extt. de cenltu. Barrol. in lCum. de in rem verſo. ſf de vſur. Angel in l. ſi certs anuis. C. de pactis. G Felin. ine m M. Ferrarienſis. num. I. in fin. exr. de conſl. vli ylu.

res citar. Ex quibus nunc apparet, Ciuitatem

S. quò ad ius concedendi ſecuritatem, benè eſſe fundatam, quò ad excludendum Ducem ex ſolà præſcriptione, dummodò non permi- ſerint Duci, concedere alicui ſaluum condu- ctum, aut eo conceſſo, acquieuerint.

Secundò principaliter poſito, citra veri

præiudicium, quòd in tali præſcriptione in- terueniſſet interruptio, vel adeſſet alius de- fectus, tamen idem eſſet concludendum, vi- delicet quòd non Dux P. ſed ſolus Magiſtra- tus S. in ciuitate ſuà habeat lus illud conce- dendi ſaluum conductum. Et hoc ex contra- ctu venditionis, inito cum B. quondam h. Duce, de anno 1488. cuius verba non patiun-

tur cauillum. Nam B. Dux in inſtrumento

illius contractus in hæc verba clarè loquitur.

Auch haben wir/ vorgenanter Herr/ dor bns vnd vnſere ewige Nachkommen/ mit raht/ vnnd willen vnſer getrewen Rahtgebern/ den gemellen onſern Buͤrgermeiſtern/ Rahtmannen/ dnd gan⸗ ter Gemeine/ onſer ehegenanten Stadt S. nd jhren Gemeinen ewigen Nachkommen/ dor dreh tauſent/ dnnd fuͤnffhundert Reinſcher Guͤlden/ die wir don jhnen zu boller gůge/ an gnutem Gol⸗ de empfangen/ vnd auffgehoben/ vnd in vnſe/dnd onſer Lande beweißlichen nus gekommen ſind⸗ fuͤr der machung dieſes Brieffs/ zu einem ewigen gekaufften kanffe/ rechtlichen/ vnd redlichen ber⸗ kaufft/ derlaſſen/ vnnd dereigent/ vnſer Geric vnd Dogtey zu S. mit aller freyheit/ nub⸗ onnd

berrligke⸗

Tn ltem Nueren.

Patei

I glder

Dluidaſdic

Waagadn

ericht/

Taeun Bar

iſeteſpete

Nclada lllo,

Mfelt G riagtate

1

lexaie uscheig