464 & tunc hoc operatur, vtn on admittatur pro- batio in contrarium. Nam quamuis in pa- tis,& tranſactionibus heredes quoque ab- ligentur, etiamſi de illis nihil dictum fuerit, tamen hoc ſit in dubio,& præſumptione tan- tuͤm, ſiue interpretarione legis, non autem ineſt neceſſariò, d. l. f pattum, in verbo plerum- que, de probat. Hoc dubium tollitur expreſſa heredum mentione facta, l. quæ aubitationu, de reg. iuru. Et hoc caſuex preſſio operatur, quò ad iplum expreſſum ‚nonetiam, quò ad diuerſa,& ſeparata, Et ſic conſequenter itaà mentio heredum non poteſt ad compromit- fum pertrahi, cùm ſatis habeat operari, quò ad ipſam tranſactionem,& illius multiplicia capita. Nam acceſſorium non regulatur ſe- cundum naturam principalis, quando diſpo- ſitio in ſolo principali poteſt verificari. Letzlich ſo viel diß Argument antrifft/ iſt zu⸗ mercken/ quòd diſpoſitum in principali, cen- ſeatur quoque diſpofitum in acceſſorio, id eſle non ex veritate, ſed per interpretatio- nem. Et quamuis in principali,& acceſſo- rio tantum valeat illa interpretatio, quan- tum veritas, ſecandaum Bala. inl. 3. S. hæë verba, de negoris geſtis. tamen Baldus loquitur de ve- ro acceſſorio, vt ſunt fructus ad rem, quem- admodum exemplum eius oſtendit. Secus aſſerit, quando cadit inter ea, quæ æquè pa- ria, vel principalia ſunt, vt Tranſactio,& compromiſſum. Præetereà loquitur Baldus in illo caſu, quandotalis interpretatio poteſt fieri citra offendiculum legis. Imòô quando ex mente legis promanat, ſecus ſi lex reſiſtat, vel aliud velit, vt in caſu noſtro. Nam lex
in das Cammergericht nicht compromittiret/ ſon⸗ dern dem Proceß ein gewiſſer modus preſcri⸗
biret/ vnd dem Cammergericht/ als ordinario
iudici, die cauſarum deciſio vorbehalten wor⸗ den. Daraus folgek/ daß das Compromiß kein warhafftiges Compromiß ſey/ dar allein ein di- rectorium proceſſus ſey/ onnd iſt alſo in conſe⸗ quentiam das Compromiß durch abſterbend deß einen Kauffmans nicht erloſchen/ weil es wie eſane 7 kein nouum compromiſſum gewe⸗ en. 2 b So kan hierauff geantwortet werden/ daß das Keyſerliche Cammergerichte in den noch on⸗ erledigten puneten/ iudex ordinarius nicht ge⸗ weſen. Dann ſo biel die noch vnerledigte puncta anlanget/ ſtehet ſo wol der Stadt/ als den Kauff⸗ leuten frey/ daß ſie die Stadt ſich Clegers ſtadt
Conſilium Trigeſunumprimum.
anmaſſen/ Vnd die Kauff leute mit Rechte be⸗ ſprechen muͤge/ wenn aber die Stadt die Kauff⸗ leute wil vornehmen/ geſchicht ſolches nicht am Keyſerlichen Cammergerichte/ ſondern dor der Kauffleute Magiſtratu ordinario, ond folget al⸗
ſo/ daß das Keiſerliche Cammergericht in den
noch dnerledigtẽ punctẽ/ſonderlich wan die Stadt ſich Clegers ſtadt anmaſſet/ 1udex ordinarius nicht ſey. Hieraus folget weiter/ daß die Kauffleute/ dnd die Stadt in das Keyſerlich Cammergericht wol habẽ compromitttren koͤnnen/ Dann daß geſaget wird/ Inordinarium iudicem compromitti non poſle, ſolches hat als dann raum ond ſtadt/ wenn der iudex, beyder theile/ index ordinarius iſt/ wenn aber der Richter eins theils/ wie in dn⸗ ſerm falle iudex ordinarius iſt/ vnd des andern theils iudex ordinarius nicht iſt/ in dieſem falle kan in den ordinarium, wol compromitttret werden. So ſagen auch die Rechte/ vnd wollen/ daß in principem, ſiue Imperatorem Romanum wol koͤnne tompromittiret werden/ tanquam in arbitrum. Imò ipſe poteſt partes cogere, yt inſe compromittant. Weil dann der Prig. ceps, ſiue Imperator Romanus, ſeine Jurls⸗ dickton/ in dz Keyſerliche Cammergericht trans⸗ ferlret hat/ Dahero dann alle citationes, pro- ceſſus, Inhibiriones, executiones, bnnd derogleichen/ vnter dem Nahmen/ vnd Siegel/ der Keyſerlichen Majeſtet ausgehen/ So folget/ daß nicht weniger in das Hochloͤbliche Keyfer⸗ liche Cammergerichte compromittiret werden muͤge/ als in lmperatorem ipſum comyto⸗ mittirt werden kan/ ſolchs iſt auch dor bielen Jah⸗ ren alſo gebreuchlich geweſen. Vnnd dem allen nach/ weil die Partheyen in das Keyſerliche Cammergericht compromiettret haben/ Vnnd ſolchs vermuͤge Rechtens geſehehen hat koͤnnen. So folget/ daß das Compromiß ein warhafftigs Compromiß/ ond nicht ein directorium pro-
ceſlus ſey/ Vnd ſolchs darumb deſtomeht/ daß
apud ordinarium iudicem, ex præſcripto partium nicht procedirt/ vnnd die auffgerichlete voranlaſſung ein Compromiß genennet wird/ vnnd cerri directores conſtiturtt/ worden ſein/ Compromiſſi autem quod non eſt, multi pol⸗ ſunt eſſe directores. So iſt auch in vnſerm ge⸗ genwertigem falle nicht allein die ordo proceſſus
termini vnd andere alterieret/ ſondern auch die
voranlaſſung/ onnd das Compromiß dahin ge⸗ richtet worden/ daß man vor den deputatis; die Aibel vbergeben/ litem conteſtirẽ/ die beweiſung/ vnd anders fuͤhren ſolte. Woraus denn gnug er⸗ ſchetnet/ daß die beſchehene voranlaſſung/ eine warhafftige voranlaſſung ſey/ Dann auch zu Rechte vorſehen/ Quod tunc compromiſſum
rectè procedat, quando ità compromittitur in
— — — —
—— —
— — —
dei h
Wairpropuum nanndilaes impwyriun c ail wemmort cbws kriuntur.
wyſthet nie ſi Penmener ditbelkquoc elohwegtur e Nqundcontrahe tadmoniti. aſentender llchiſ/d kegehalten in/ oder
——
—
— —
— ——
— — — ——
1
—
ſalen werde toykt gehe Senterz heiytellog lamgiruf dügtrhe,zaß dahruffte enſefde En ſutäaühre,
———
— —— ——
— ——— —— — /·— —— ·=— — —


